کاهو

---

کاهو سرشار از ویتامین‌های A، B1، C و E است و از سبزی‌های مملو از آب و مواد معدنی به شمار می‌رود که مهم‌ترین آن‌ها کلسیم، فسفر و آهن است.

---

متخصصان تغذیه می‌گویند کاهو حاوی ویتامین B6، ویتامین C، ویتامین E، اسیدفولیک و بسیاری دیگر از املاح معدنی است و یکی از مهم‌ترین نتایج گنجاندن این سبزی باطراوت در رژیم غذایی، حفظ سلامت چشم‌ها و بینایی است.

کاهو دارای مقدار زیادی الیاف است که دفع پسماندهای غذایی را از روده آسان می‌سازد.

 

این سبزی حاوی کلسیم، فسفر، آهن، چربی به میزان خیلی کم، سدیم، پتاسیم، ویتامین A، ویتامین B1، ویتامین B2، ویتامین B3، ویتامین C، آرسنیک و اسید اگزالیک است.

 

همچنین به گزارش روزنامه تایمز آو ایندیا، کاهو دارای مواد معدنی مانند نیکل، کبالت، سولفور و مس بوده و به دلیل داشتن ماده‌ای موسوم به «لاکتوکروم» خاصیت خواب‌آور و مسکن دارد. به گفته پزشکان، از لاکتوکروم به عنوان داروی خواب‌آور و مسکن و نیز در چشم‌پزشکی برای گشاد کردن مردمک چشم استفاده می‌شود.

 

کاهو همچنین آرام‌بخش است، برای ضعف اعصاب مفید بوده، ملین و ادرار آور است، زخم‌های مجاری ادرار و مثانه را درمان می‌کند، اثر ضد تشنج دارد و بالاخره اینکه درد معده را تسکین داده و ورم غدد لنفاوی را برطرف می‌کند.

این سبزی همچنین بدن را مرطوب نگه می‌دارد و از ایجاد سنگ کلیه و مثانه

پیشگیری و باعث آرام شدن اعصاب شده و به خواب کمک کرده و به پوست

لطافت بیشتری می‌بخشد

به علاوه مصرف کاهو به هنگام شیردهی مقدار شیر مادر را افزایش می‌دهد. کاهو برای درمان سیاه‌سرفه، روماتیسم، برونشیت، تشنج، تپش قلب، یرقان، انسداد مجاری طحال و کبد مفید بوده و همچنین تصفیه‌کننده خون است.

 

مصرف کاهوی پخته برای رفع سرفه و درد سینه نیز مفید است. به علاوه خوردن کاهو پیش از خواب می‌تواند مشکل بی‌خوابی را درمان کند.

کاهو از ابتلا به آلزایمر پیشگیری می‌کند

محققان ایتالیایی دریافتند که مصرف کاهو با توجه به دارا بودن اسیدفولیکفراوان برای زنان باردار مفید است و از ابتلا به بیماری آلزایمر پیشگیری می‌کند.

 

بر اساس این تحقیقات، کاهو همچنین دارای الیاف غذایی مفید برای روده ها است.

 

محققان انستیتوی تحقیقات غذایی رم گفتند که برگ‌های کاهو سرشار از ماده آنتی اکسیدان بتا کاروتن است و مصرف مقدار زیاد کاهو قبل از خواب، نقش مسکن درد را در روده ایفا می‌کند.

 

پژوهشگران ایتالیایی همچنین بر اهمیت مصرف کاهو برای افراد اعم از کوچک و بزرگ تاکید کردند زیرا آن‌ها را از ابتلا به پوکی استخوان در امان می‌دارد و از دندان‌های آن‌ها محافظت می‌کند.

کاهو دارای مواد معدنی مانند نیکل، کبالت، سولفور و مس بوده و به دلیل داشتن ماده‌ای موسوم به «لاکتوکروم» خاصیت خواب‌آور و مسکن دارد

به گفته این پژوهشگران، جلوگیری از ابتلا به یبوست از دیگر فواید کاهو است زیرا مملو از الیاف غذایی و آب است.

 

این سبزی همچنین بدن را مرطوب نگه می‌دارد و از ایجاد سنگ کلیه و مثانه پیشگیری و باعث آرام شدن اعصاب شده و به خواب کمک کرده و به پوست لطافت بیشتری می‌بخشد.

 

این تحقیقات تأییدی بر نتایج تحقیقات دانشمندان چینی است که تاکید کرده‌اند مصرف اسیدفولیک موجود در کاهو به کاهش خطر ابتلا به سرطان معده کمک می‌کند.

منابع:                                                                                                                www.deo.blogfa.com

دنیای تغذیه – شماره 107

فارس نیوز

 

اسفناج

---

میوه و سبزیجاتی که سرشار از آنتی اکسیدان ها به ویژه بتاکاروتن و ویتامین C هستند نقش تعیین کننده ای در مقابله با اختلال دمانس یا همان زوال عقل دارند.

---

 

زوال عقل یا دمانس اختلالی است که مغز را درگیر کرده و باعث می‌شود که مغز به سختی وقایع را به خاطر بیاورد، ارتباط برقرار کند و استدلال کند. متأسفانه در این وضعیت، توانایی‌های روانی فرد از بین می‌رود. علائم این بیماری عبارتند از فراموشی، گیجی، بروز رفتارهای ناگهانی، بی‌انگیزگی، عدم توانایی در شناسایی مکان یا افراد، افسردگی، مشکلات خواب، عدم رسیدگی به وضعیت ظاهری و غیره.

 

محققان آلمانی به این نتیجه رسیده‌اند میوه و سبزیجاتی که سرشار از آنتی اکسیدان ها به ویژه بتاکاروتن و ویتامین Cهستند نقش تعیین کننده ای در مقابله با اختلال دمانس یا همان زوال عقل دارند. متأسفانه محققان اعلام کرده‌اند که در سال‌های آینده تعداد بیماران مبتلا به آلزایمر افزوده خواهد شد. نتایج پژوهش این محققان آلمانی که در مجله‌ی Journal of Alzheimer's Disease به چاپ رسید نشان می‌دهد آنتی اکسیدان های موجود در این مواد غذایی می‌توانند از ابتلا به بیماری زوال عقل یا دمانس پیشگیری کنند. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم سبزیجات سرشار از ویتامین C و بتاکاروتن مانند اسفناج، هویج یا زردآلو نقش مهمی در پیشگیری از زوال سلول‌های عصبی دارند.

برای رسیدن به این نتایج محققان آلمانی 74  فرد مبتلا به آلزایمر و 158 فرد سالم بین 65 تا 90 ساله را تحت نظر گرفتند. در طول این بررسی‌ها شرکت کننده های سالم به تست‌های مربوط به حافظه و همچنین به سۆالاتی در خصوص سبک زندگی‌شان پاسخ دادند.

اسفناج به دلیل دارا بودن نیترات جلوی ابتلا به بیماری آلزایمر را می‌گیرد.

مولکول‌های نیترات در بدن ما می‌توانند باعث رقیق شدن خون شده و به این

ترتیب جریان خون را بهتر می‌کنند. زمانی که خون به راحتی در مغز جریان

می‌یابد سلول‌های مغزی نیز بهتر تغذیه می‌شوند

 علاوه بر این محققان خون همه‌ی شرکت کننده ها و همچنین شاخص توده‌ی بدن آن‌ها را نیز مورد آزمایش و بررسی قرار دادند. تمام این بررسی‌ها امکان آن را به محققان داد تا میزان ویتامین C و بتاکاروتن خون شرکت کننده ها را تخمین بزنند.آن‌ها مشاهده کردند میزان ویتامین C و بتاکاروتن افراد آلزایمری نسبت به افراد سالم بسیار کمتر است. در عوض هیچ تفاوتی در خصوص میزان آنتی اکسیدان های دیگر مانند ویتامین E و لیکوپن در بین این دو گروه مشاهده نشد. برای همین محققان توصیه می‌کنند برای پیشگیری از ابتلا به زوال عقل باید میوه و سبزیجات سرشار از آنتی اکسیدان های بیشتری مصرف شود. البته محققان همچنان در پی انجام مطالعات بیشتری هستند تا بتوانند با قطعیت تمام روی نتایج به دست آمده تاکید کنند. ولی در هر حال توصیه می‌کنیم برای اینکه بیماری آلزایمر و یا پیشرفت آن از شما و اطرافیانتان دور باشد حتماً از این سبزیجات مفید بیشتر استفاده کنید.

 

اسفناج سرشار از نیترات است

ویتامین C در میوه ها به خصوص در مرکبات و بتاکاروتن در سبزیجاتی مانند هویج و همچنین زردآلو وجود دارد. بیماری آلزایمر با علائمی مانند از دست دادن حافظه و زوال قدرت درک خود را نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که آلزایمر علاوه بر دلایلی چون انباشتگی پلاک‌های آمیلوئید، تخریب فیبرها و از بین رفتن سیناپس ها با عوامل دیگری مانند استرس اکسیداتیو نیز به وجود می‌آید.

با وجود تمام تلاش‌هایی که شده است اما هنوز محققان به درستی نمی‌دانند که آنتی اکسیدان ها با چه مکانیسم خاصی از تخریب سلول‌های مغزی پیشگیری می‌کنند. ولی این اطمینان کمابیش وجود دارد که این ترکیبات یعنی آنتی اکسیدان ها نقش موثری در حفاظت از سلول‌های مغزی ایفا می‌کنند. توجه داشته باشید که غذای مورد علاقه‌ی ملوان زبل معروف حاوی ترکیبات دیگری به نام نیترات نیز می‌باشد. پیش از این محققان به این نتیجه رسیده بودند که اسفناج به دلیل دارا بودن نیترات جلوی ابتلا به بیماری آلزایمر را می‌گیرد.

محققان توصیه می‌کنند برای پیشگیری از ابتلا به زوال عقل باید میوه و سبزیجات سرشار از آنتی اکسیدان های بیشتری مصرف شود

مولکول‌های نیترات در بدن ما می‌توانند باعث رقیق شدن خون شده و به این ترتیب جریان خون را بهتر می‌کنند. زمانی که خون به راحتی در مغز جریان می‌یابد سلول‌های مغزی نیز بهتر تغذیه می‌شوند. در این صورت نیز امکان از بین رفتن قدرت درک و بروز بیماری‌هایی مانند آلزایمر کاهش می‌یابد.

شما این پژوهش‌ها و بررسی‌ها را به عهده‌ی پژوهشگران بگذارید. تا می‌توانید سبزیجات متنوع از جمله اسفناج و هویج را وارد برنامه‌ی غذایی‌تان بکنید. از مصرف میوه غافل نشوید. روزانه 20 دقیقه پیاده روی کنید. استرس‌های بیهوده را از خود دور کنید. در این صورت بسیاری از بیماری‌ها از شما دور می‌شود.

                                                                             www.deo.blogfa.com

لبو

---

لبو پاک کننده عالی است و می‌تواند معده را شستشو داده و حکم مسهل را برای برخی افراد دارای یبوست دائمی دارد.

---

مفیدترین و بهترین بخش چغندر، برگ آن است و بعد ساقه‌های آن و بعد از آن ریشه که پخته آن لبو نام دارد.

قند ریشه چغندر برای مبتلایان به دیابت مضر است.

خوردن پخته چغندر رعشه را معالجه می‌کند.

برگ سرخ رنگ آن اگر خام با سرکه و خردل خورده شود طحال را باز می‌کند و ورم آن را فرو می‌نشاند.

برای درد پشت و مثانه و امراض مقعد مفید است.

آب برگ چغندر برای درد مفاصل و نقرس، سردرد و دندان‌درد مفید است. ضماد برگ با اسید بوریک باعث بهبود کک و مک و طاسی می‌شود.

لبو به دلیل داشتن فیبر که خاصیت کاهش چربی خون را دارد و همچنین اسیدفولیک، باید در سبد غذایی بیماران قلبی قرار گیرد.

افراد می‌توانند با مصرف 105 گرم چغندر قرمز، 53 درصد اسیدفولیک مورد نیاز بدن را تأمین کنند.

فیبر زیاد موجود در آن، موجب کاهش سطح کلسترول خون و کاهش خطر بروز سکته‌های قلبی در بیماران قلبی است. گفتنی است، چغندر قرمز به دلیل داشتن مواد مغذی آهن در کنار اسیدفولیک از بروز کم‌خونی جلوگیری می‌کند.

 

لبو از دید یک کارشناس

عضو مرکز ایمنی محصولات طبیعی و گیاهان دارویی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی گفت: مصرف لبو از بروز جذام جلوگیری می‌کند.

مهدی ‌ایمانی با اشاره به این که چغندر لبویی گیاهی است با فواید بسیار که پخته آن را لبو می‌گویند، افزود: پخته این گیاه، رعشه را معالجه می‌کند و بسیار آرامش بخش است.

وی با بیان این که لبو برای مغز و اعصاب مفید است، ادامه داد: آب لبوی خام برای التهاب مثانه، رفع یبوست مفید است و علاوه بر آن این گیاه دارای ویتامین‌هایی است که اشتها آور است و برای افراد بسیار لاغر حکم کیمیا را دارد.

به گفته‌ی ‌ایمانی، مصرف لبو، لکه‌های سفیدی که در پوست بدن پدید آمده و موجب مرض پیسی می‌شود را از بین می‌برد.

وی با ذکر این که چغندر لبویی یک ساله بوده و منشأ آن را سواحل مدیترانه در اروپا و شمال افریقا می‌دانند، توضیح داد: انواع چغندر از جمله چغندر لبویی برای درد مفاصل و نقرس مفید است؛ شیره چغندر، سیستم گردش خون را بهبود می‌بخشد و سیستم ایمنی بدن را ارتقاء می‌دهد.

این پژوهشگر گیاهان دارویی خراسان شمالی، از جمله خواص دیگر این گیاه را تولید گلبول‌های قرمز خون، کمک به حفظ سلامت سلول‌ها، کمک به حفظ سلامت کل بدن و کمک به جذب بهتر بسیاری از مواد مغذی ذکر کرد.

انواع چغندر از جمله چغندر لبویی برای درد مفاصل و نقرس مفید است؛ شیره چغندر، سیستم گردش خون را بهبود می‌بخشد و سیستم ایمنی بدن را ارتقاء می‌دهد

به گفته وی، لبو پاک کننده عالی است و می‌تواند معده را شستشو داده و حکم مسهل برای برخی افراد دارای یبوست دائمی دارد.

ایمانی با اشاره به این که بخش‌های خوراکی چغندر لبویی در برگ و ریشه آن است، تصریح کرد: در برگ‌های این گیاه طی طول روز، قند تولید می‌شود و هنگام عصر اگر برگ آن خام خورده شود، کاملاً شیرین است.

وی با ذکر این که چغندر لبویی حاوی مقدار زیادی عناصر معمولی و کمیاب همچون پتاسیم، گوگرد، ید، آهن و مس است، افزود: همچنین عناصر کمیابی مثل روبیدیوم (RUBIDIUM) و کاسیوم (CAESIUM) از عناصر موجود در آن است.

به گفته ایمانی، برگ گیاه به عنوان سبزی خام خورده می‌شود و پخته شده این گیاه غذایی لذیذ و مقوی برای کودکان و خانم‌های ضعیف است.

---

منابع:                                                                                                              www.deo.blogfa.com

جام جم آنلاین

ایسنا

شلغم

---

شلغم یک ماده غذایی مغذی، تقویت کننده چشم بوده و برای مبتلایان به سنگ کلیه نیز مفید است.

---

* مصرف شلغم افراد را در برابر بیماری‌های پوستی بیمه می‌کند و در بهبود جوش صورت موثر است. افرادی که مبتلا به جوش صورت و اگزما هستند، چنانچه هر روز مقدار کمی شلغم خام بخورند نیاز بدن آن‌ها به گوگرد برطرف شده و در نتیجه جوش صورت آن‌ها از بین خواهد رفت.

* در تقویت تخمدان‌ها نقش اساسی دارد و رحم را برای پرورش نوزادی سالم و قوی، تقویت می‌کند. 

* آرام‌بخش و ترمیم‌کننده سریع زخم‌ها بوده و برای تقویت کبد مفید است.

* به علت داشتن فیبر، پاک‌کننده قوی روده‌هاست و خواص تسکین‌دهنده شلغم، آن را به داروی طبیعی خواب‌آور تبدیل کرده است. برای بهبودی شقاق، شستشوی ناحیه مبتلا با آب جوشانده شلغم مفید است.

 

شلغم در درمان برونشیت، مشکلات تنفسی و آسم موثر است

فرح روشن پور، کارشناس تغذیه می‌گوید: شلغم در فصل زمستان رویش خوبی دارد و این نشان می‌دهد فصل رویش هر میوه متناسب با خواص آن است، زیرا شلغم تأثیر بسزایی در درمان سرماخوردگی دارد.

وی ادامه داد: شلغم می‌تواند در درمان برونشیت، مشکلات تنفسی و آسم هم موثر باشد. به گفته این کارشناس تغذیه، بهترین شیوه مصرف شلغم به صورت بخارپز، سوپ و یا آش است. بهتر است در ساعات اولیه صبح مصرف شود.

روشن پور یادآور شد: قرقره کردن آب شلغم گلودردهای باکتریایی را نیز تسکین می‌دهد.

این کارشناس تغذیه با اشاره به مقادیر فراوان ویتامین C موجود در شلغم، افزود: همچنین شلغم نقش آنتی اکسیدان دارد و از تشکیل رادیکال‌های آزاد در بدن جلوگیری می‌کند.

وی شلغم را ماده‌ای اشتها آور دانست که آب آن در تنظیم خون نقش دارد.

روشن پور خاطرنشان کرد: مقادیر فراوان فسفر موجود در شلغم به تقویت حافظه و سیستم عصبی کمک می‌کند.

به گفته این کارشناس تغذیه، املاح کلسیم و منیزیم موجود در شلغم بر رشد استخوان‌های کودکان و تقویت اسکلت زنان باردار نیز تأثیر می‌گذارد.

وی تاکید کرد: ید موجود در شلغم می‌تواند ترشح تیروئید را تنظیم کند و به دلیل مقادیر فراوان آهن آن جز میوه و سبزیجات خون‌ساز به شمار می‌رود.

روشن پور عصاره شلغم را پاک کننده بدن دانست و تصریح کرد: شلغم در دفع اسید اوریک و رفع سنگ‌های کلیه هم نقش دارد. درمان شب کوری از دیگر خواص شلغم است.

به علت داشتن فیبر، پاک‌کننده قوی روده‌هاست و خواص تسکین‌دهنده شلغم، آن

را به داروی طبیعی خواب‌آور تبدیل کرده است

نظر ابن سینا درباره شلغم

دانشمند نامی ایران در کتاب قانون راجع به شلغم گفته است: شلغم یا شلجم بیابانی و کاشتنی دارد. شلغم کاشتنی از بیابانی کم غذاتر است. طبیعت هر دو نوع مرطوب و گرم است. شلجم پخته با گوشت چرب، سینه و گلو را نرم می‌کند. شلغم در معده زیاد ماندگار است. گویند خوردن شلغم خام و پخته به نفع چشم است. آبش ادرار آور است. شلغم قوای جنسی را زیاد می‌کند و تخم آن نیز همین خاصیت را دارد.

شلغم خوب دارای مشخصات زیر است:

باید سفت و تو پر باشد؛ در غیر این صورت کهنه بوده و نفخ آن زیادتر است. پوست شلغم باید براق، شفاف و صاف باشد. شلغم باید سنگین و درون آن روشن و شفاف باشد. شلغم‌های کوچک، شیرین‌تر و شلغم‌های بزرگ مۆثرترند!

 

شلغم را با آویشن بخورید

دکتر مجید امتیازی، متخصص طب سنتی توصیه کرد: از آنجایی که شلغم نفاخ و دیر هضم است بهتر است آن را با مصلح آویشن یا زیره مصرف کرد.

ایشان در خصوص نقش شلغم در درمان سرماخوردگی و زکام اظهار کرد: مصرف شلغم نقش مهمی در پیشگیری و درمان سرماخوردگی دارد.

وی با بیان این که شلغم دارای انواع مختلفی است، گفت: شلغم دارای مزاج گرم و معتدل بوده و ضمن خاصیت صاف کنندگی سینه داروی موثری در درمان مبتلایان به سرفه نیز می‌باشد.

امتیازی در ادامه خاطرنشان کرد: شلغم یک ماده غذایی مغذی، تقویت کننده چشم بوده و برای مبتلایان به سنگ کلیه نیز مفید است.

این متخصص طب سنتی توصیه کرد: از آنجایی که شلغم نفاخ و دیر هضم است بهتر است آن را با مصلح آویشن یا زیره مصرف کرد.

---

منابع:                                                                                                             www.deo.blogfa.com

ایسنا

جام جم

نشریه دارو پزشکی - شماره 61

 

چغندر

---

حتماً شما هم با افرادی برخورد کرده‌اید که برای به اصطلاح نازیدن به نام و آوازه‌ی خود می‌گویند: «به من می‌گویند فلانی نه برگ چغندر!» باید خدمت این دسته از دوستان عزیز عرض کنیم که اسم و رسم شما به جای خود محترم؛ اما برگ چغندر نه تنها بی‌خاصیت و به درد نخور نیست بلکه کلی هم خاصیت دارد.

---

 

چغندر، آب و برگ‌های آن دارای خواص فوق‌العاده‌ای هستند که مراقب قلب، چشم‌ها، مغز و کلاً سلامتی ما هستند. با ما همراه باشید تا گوشه‌ای از خواص این گیاه فوق‌العاده را با شما در میان بگذاریم.

 

چغندر برای رفع یبوست

اگر شما هم جزو افرادی هستید که چغندر پخته را به سالادهایتان اضافه می‌کنید و یا از طرفداران لبو هستید و طعم شیرین آن را دوست دارید باید بدانید که خدمت زیادی به سلامت خود می‌کنید. همین چغندر خوش رنگ و کوچک سرشار از فیبرهای غیر حلّال هستند و جذب روده ها نمی‌شوند. برای همین هم سرعت جذب قندها را کاهش داده و باعث دفع راحت می‌شوند. متخصصان توصیه می‌کنند اگر دچار سوءهاضمه هستید و به درستی نمی‌توانید غذاها را هضم کنید بهتر است که چغندر پخته میل کنید.

 

برگ‌های چغندر برای تقویت قوه‌ی بینایی

برگ‌های چغندر حاوی کاروتنوئید و لوتئین هستند. این دو ترکیب آنتی اکسیدانی خواصی دارد که از قوه‌ی بینایی و چشم‌های نازنین شما محافظت می‌کند. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهد که برگ‌های چغندر از ابتلا به بیماری دژنراسیون ماکولای مربوط به پیری پیشگیری به عمل می‌آورند.

 

چغندر، مفید برای مغز شما

چغندر سرشار از نیترات است که می‌تواند از مغز مراقبت کند. این ترکیب در هنگام هضم به نیتریت تبدیل می‌شود. برای همین هم می‌تواند باعث گشادتر شدن رگ‌های خونی مغز شده و انتقال اکسیژن را با سهولت بیشتری انجام دهد. محققان آمریکایی روی 14 داوطلب بین 70 سال و بیشتر مطالعاتی انجام دادند. آن‌ها مشاهده کردند روند پیری سلول‌های مغز در افرادی که روزانه آب چغندر می‌نوشند و نیترات جذب می‌کنند کُندتر صورت می‌گیرد.

 

چغندر مفید برای قلب نازنینتان

اگر به سلامت قلبتان اهمیت می‌دهید حتماً چغندر میل کنید. این گیاه خوش‌رنگ و البته خوشمزه سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها و به ویژه فلاوونوئید می‌باشد. این آنتی‌اکسیدان‌ها بدن را از شر رادیکال‌های آزاد آسیب رسان محافظت می‌کند. رادیکال‌های آزاد مولکول‌های آسیب رسانی هستند که باعث ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، پیری زودرس پوست و غیره می‌شوند. به عقیده‌ی متخصصان مصرف چغندر خام برای سلامت قلب و عروق بسیار مفید است.

 

چغندر و خواص ضد سرطانی آن

رنگ قرمز چغندر مدیون وجود ترکیبی به نام بتانین است. این ترکیب آنتی اکسیدان قلمداد می‌شود و به عنوان رنگ غذا نیز کاربرد دارد. بتانین با رادیکال‌های آزاد مقابله می‌کند برای همین هم بدن را از ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان و همچنینپیری زودرس دور می‌سازد. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تزریق بتانین به موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به سرطان ریه باعث کاهش رشد تومورها شده است.

 

سنگ کلیه: احتیاط کنید

میزان زیاد اسید اگزالیک باعث تشکیل کریستال‌هایی در بدن می‌شود که تجمع آن‌ها به تشکیل سنگ کلیه منجر خواهد شد. توجه داشته باشید که چغندر نیز سرشار از اگزالات است. زمانی که سنگ کلیه تشکیل شده باشد باید از مصرف مواد غذایی حاوی اگزالات کلسیم مانند چغندر، کاکائو و میوه های ریز قرمز رنگ بپرهیزید.

 

آیا چغندر برای بیماران دیابتی ممنوع است؟

چغندر نیز مانند هویج و شلغم به خانواده‌ی سبزیجات غده‌ای تعلق دارد. این گیاه سرشار از فروکتوز و آمیدون است و طعم شیرین آن نیز مدیون این ترکیبات می‌باشد. سۆال اینجاست آیا مصرف این ماده‌ی غذایی شیرین برای بیماران دیابتی مجاز است یا خیر؟

رنگ قرمز چغندر مدیون وجود ترکیبی به نام بتانین است. این ترکیب آنتی اکسیدان قلمداد می‌شود و به عنوان رنگ غذا نیز کاربرد دارد. بتانین با رادیکال‌های آزاد مقابله می‌کند برای همین هم بدن را از ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان و همچنین پیری زودرس دور می‌سازد

توجه داشته باشید اگر چغندر به صورت خام (به عنوان مثال رنده شده) مصرف شود مشکلی برای سلامتی دیابتی‌ها به وجود نمی‌آورد. اما در مورد چغندر پخته باید احتیاط شود. برای اینکه مشکلی پیش نیاید دیابتی‌ها باید چغندر پخته را با سبزیجات خام دیگر به عنوان مثال در ترکیب سالاد مصرف کنند. توجه داشته باشید که نباید چغندر پخته شده را به طور روزانه مصرف کنید.

 

زنان باردار چغندر مصرف کنید

شما باردار هستید و منتظر یک فرشته‌ی کوچک؛ پس چغندر میل کنید. چغندر سرشار از ویتامین B9 یا همان اسیدفولیکاست که برای رشد نوزاد آینده بسیار مفید است. در واقع هر 100 گرم چغندر قرمز حاوی 28 درصد ویتامین B9 می‌باشد. توصیه می‌کنیم حتی قبل از شروع دوره‌ی بارداری نیز چغندر میل کنید.

از تبیان

                                                                                                                   www.deo.blogfa.com

---

کدو تـنبل

کدو تنبل یکی از سبزیجات مهم با کالری اندک است (هر 100 گرم، 26 کالری دارد) که هیچ نوع چربی اشباع‌شده و کلسترول ندارد، اما سرشار از فیبر، آنتی‌اکسیدان‌ها، املاح و ویتامین‌هاست.

---

خواص کدو تنبل

* کدو تنبل غنی از ویتامین A، C و E می‌باشد.

* منبع خوبی از ترکیبات فلاوونوئید پلی‌فنولیک مثل بتاکاروتن و آلفا کاروتن، کرپتوگزانتین، لوتئین، زئاگزانتین است. (کاروتن در بدن تبدیل به ویتامین A می‌شود).

* ســرشار از ویــتامین‌های B کمپلکس، مثل فولیت‌ها، نیاسین، ویتامــین‌های B6، تــیامین و اسیدپانتوتنیک است.

* حاوی املاح معدنی مثل مس، کلسیم، پتاسیم و فسفر می‌باشد.

* دانه‌های کدو تنبل، بهترین منبع تأمین فیبر و اسیدهای چرب اشباع‌نشده و مفید برای قلب هستند.

 

کدو تنبل را به راحتی می‌توانید از سبزی فروشی‌ها تهیه کنید. هنگام خرید توجه داشته باشید که کدو در دستانتان سنگین و تو پُر به نظر برسد؛ همچنین پوستی سالم داشته باشد و چروک نباشد. بعد از بریدن کدو تنبل آن را در یخچال نگهداری کنید. در این صورت هر بخش را می‌توانید تا چند روز نگه دارید. کدو تنبل را بعد از خرید خوب بشویید، از وسط دو نیم کرده و تخم‌های وسط آن را خارج کنید و هر بخش را به تکه های کوچک‌تر تقسیم نمایید. کدو تنبل را می‌توان به شکل‌های مختلف تهیه و آماده سرو کرد؛ اما بهترین روش، بخار پز کردن آن است. در چین از برگ‌های کدو تنبل در سوپ‌ها و سالادها استفاده می‌کنند. در برخی کشورها از کدو تنبل در تهیه انواع کیک‌ها، پن‌کیک‌ها، شیرینی‌ها و ... استفاده می‌شود. ناگت کدو تنبل نیز در سوپ‌ها و خورشت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

خواص ضدالتهابی در ورم مفاصل

تخم‌های کدو تنبل، تأثیر زیادی در کاهش التهاب مفاصل دارند. در واقع اثر آن را با داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی و ایندومتاسین مقایسه می‌کنند؛ البته با یک تفاوت مهم که این تخم‌ها در مقایسه با ایندومتاسین هیچ نوع عوارض و مضراتی ندارند؛ یعنی باعث افزایش چربی‌های بد خون نمی‌شوند.

 

پُر یاختگی پروستات خوش‌خیم

تخم‌های کدو تنبل برای درمان پُریاختگی پروستات خوش‌خیم در مرحله 1 و 2 مورد استفاده قرار می‌گیرند. در مرحله 1 تکرر ادرار ایجاد می‌شود تا جایی که فرد در طول شب، چندین بار از خواب بیدار شده و به دستشویی می‌رود. در مرحله 2، عملکرد مثانه بسیار ضعیف می‌شود و ادرار به طور کامل دفع نمی‌شود. تخم‌های کدو تنبل برای بهبودی بیماری مثانه تحریک‌پذیر بسیار مناسب است. همچنین از ایجاد سنگ مثانه در کودکان جلوگیری می‌کند.

تخم‌های کدو تنبل حاوی ال - تریپتوفان هستند و این ماده داروی مۆثری برای

درمان افسردگی است

در بلغارستان، ترکیه و اکراین، مردها از گذشته‌ها عادت به مصرف تخم کدو تنبل دارند تا از بزرگ شدن پروستات جلوگیری کنند. تخم‌های کدوتنبل حاوی نوعی ماده شیمیایی به نام «کیوکربیتاسین» می‌باشند که از تبدیل شدن تستوسترون به دی‌هیدروتستوسترون جلوگیری می‌کند.

بدون دی‌هیدروتستوسترون، تولید سلول‌های پروستات دشوارتر و در نتیجه از بزرگ‌تر شدن پروستات جلوگیری می‌شود. گروهی از دانشمندان از این تخم‌ها برای کاهش اندازه پروستات استفاده می‌کنند.

 

افسردگی

تخم‌های کدو تنبل حاوی ال - تریپتوفان هستند و این ماده داروی مۆثری برای درمان افسردگی است.

 

سنگ کلیه

خوردن تخم‌های کدو تنبل از شایع‌ترین نوع سنگ کلیه به نام سنگ اگزالات کلسیم جلوگیری می‌کند. این تخم‌ها سطح ماده‌ای را که باعث شکل‌گیری سنگ در ادرار می‌شود، کاهش می‌دهند. خوردن روزانه 10 گرم تخم کدو تنبل از تشکیل سنگ کلیه پیشگیری می‌کند.

 

محافظت از استخوان‌های مردان

پوکی استخوان فقط در خانم‌های مسن بعد از دوران یائسگی ایجاد نمی‌شود، بلکه مردان مسن نیز در معرض آن هستند و باید از مواد حاوی روی استفاده کنند. حدود 30 درصد از شکستگی‌های استخوانی مربوط به مردان است و از هر هشت مرد بالای 50 سال، یک نفر به پوکی استخوان دچار می‌شود.

 

سایر خواص

 همه ما به دنبال یک رژیم غذایی مناسب هستیم که هم سرشار از فیبر بوده و هم محتویات کالری اندک داشته باشد. چنین رژیم غذایی از ایجاد یبوست و چاقی هم جلوگیری خواهد کرد. کدو تنبل این ویژگی را دارد. همچنین سرشار از ویتامین A و C و آمینواسید فراوان است که از راه‌های مختلف به افزایش سلامت بدن کمک می‌کنند. مثلاً آلانین به تولید پروتئین کمک می‌کند؛ آرژنین باعث رشد ماهیچه‌ها و بهبود عضلات می‌شود؛ اسید آسپارتیک تأثیر زیادی در از بین بردن آمونیوم دارد؛ هیستیدین نوعی محرک است؛ ایزولوسین برای رشد منظم بدن ضروری است و لیزین هم در فرآیند رشد مۆثر است و هم به شکل‌گیری هورمون‌ها و آنتی‌بادی‌ها کمک می‌کند.

کدو تنبل در فرهنگ چین، سمبل شکوفایی و رونق اقتصادی و موفقیت است. این سبزی میوه‌ای، نخستین بار در هند کشف شد و در حال حاضر در تمام دنیا طرفداران بسیاری دارد. از کدو تنبل هم در کنار سایر سبزیجات استفاده می‌شود و هم به تنهایی به صورت پخته‌شده مورد استفاده قرار می‌گیرد.

---

منبع: دنیای سلامت – شماره 73                                                                           www.deo.blogfa.com

 

کرفس

---

از آنجایی که کرفس سرشار از انواع ویتامین‌ها از جمله ویتامین آ، ب و ث است و در آن املاح نیز به مقدار زیاد نهفته است می‌تواند مکمل خوبی برای زیبایی پوست و مو باشد.

---

 

کرفس مانند هویج، پیاز و گوجه فرنگی یکی از سبزی‌های مورد استفاده در خانه است و تمام بخش‌های این گیاه مفید است. این سبزی در هر فصلی یافت می‌شود اما بهترین طعم را در فصل تابستان دارد.

 

* کرفس که در دین ماهم خوردن آن بسیار سفارش شده است از بین برنده بوی بد دهان است و این خاصیت کرفس احتمالاً به دلیل ترکیب موادی که در معده تولید می‌شوند با مواد معطر کرفس است.

 

* این گیاه حاوی ویتامین C زیادی است و به همین دلیل مصرف آن به تقویت لثه ها کمک کرده و از بروز بیماری اسکوربوت پیشگیری می‌کند.

 

* مصرف کرفس همچنین به افراد کم خون، توصیه می‌شود.

 

* هورمون‌های گیاهی موجود در کرفس به همراه روغن‌های ضروری آن نه تنها طعم معطری به کرفس می‌دهند، بلکه در کنار بقیه املاح و ویتامین‌ها کرفس را به معجونی تبدیل می‌کنند که می‌تواند داروی هر دردی باشد.

 

* از آنجایی که کرفس سرشار از انواع ویتامین‌ها از جمله ویتامین آ، ب و ث است و در آن املاح نیز به مقدار زیاد نهفته است می‌تواند مکمل خوبی برای زیبایی پوست و مو باشد.

 

* اسیدهای چرب فرار موجود در این گیاه، محرک اشتهاست و پتاسیم موجود در کرفس علاوه بر تحریک ادرار باعث کاهش فشار خون می‌شود و به همراه گوگرد موجود در آن بیش از همه برای بیماران مبتلا به نقرس و افرادی که از دردهای مفصلی و روماتیسم رنج می‌برند، توصیه می‌شود.

 

* گیاه کرفس دارای خاصیت ضدمیکروبی است و در بهبود آسم و سرماخوردگی‌های ریوی مناسب است.

کرفس برای کلیه ها بسیار مفید است و علاوه بر این برای برطرف کردن

عفونت‌های مجاری ادرار و سنگ‌های این ناحیه موثر است. همچنین ادرار آور

و به همین دلیل باعث پایین آوردن اسید اوریک خون می‌شود

* این گیاه حاوی درصد بالایی فیبر است، بنابراین ملین بسیار مناسبی به شمار می‌آید و مصرف برگ و ساقه های کرفس در مورد کسانی که از ناراحتی‌های گوارشی نظیر یبوست رنج می‌برند بسیار نافع است.

 

* کرفس همچنین ضد نفخ است و تب را پایین می‌آورد. مصرف آن به خصوص به افراد درگیر با بیماری‌های قلب و عروق و بالا بودن چربی‌های خون بسیار توصیه می‌شود، این گیاه از تصلب شرایین جلوگیری می‌کند.

 

* ویتامین B6 و اسید پانتوتنیک موجود در آن به همراه منیزیم و کلسیم اثر مثبتی در تقویت ماهیچه ها داشته و دارای اثرات شگرف در آرامش روانی است.

 

* البته دانه کرفس در مواردی موجب سقط جنین می‌شود و به همین دلیل در دوران بارداری منع مصرف دارد.

 

* کرفس سرشار از ویتامین C است و به عنوان یکی از 10 ماده غذایی است که می‌تواند با سرطان مقابله کند. این سبزی  برای تقویت لثه ها، مویرگ‌های پوستی و جلوگیری از سرماخوردگی کاربرد دارد.

 

* استفاده از کرفس سلامت بدن را تقویت می‌کند و باعث کاهش کلسترول می‌شود و می‌تواند از ابتلا به سرطان پیشگیری کند. همچنین کرفس سرشار از مواد معدنی است و باعث گشاد شدن رگ‌ها و کاهش فشار خون می‌شود.

 

* کرفس برای کلیه ها بسیار مفید است و علاوه بر این برای برطرف کردن عفونت‌های مجاری ادرار و سنگ‌های این ناحیه موثر است. همچنین ادرار آور و به همین دلیل باعث پایین آوردن اسید اوریک خون می‌شود.

 

* آب کرفس به صورت قرقره برای رفع گلو درد مفید است و خاصیت ضد میکروبی و ضد التهابی دارد و همچنین آب کرفس برای رژیم‌های غذایی کاهش وزن مفید است.

---

منابع:                                                                                                                 www.deo.blogfa.com

باشگاه خبرنگاران

ایرنا - دکتر نسرین حاجی سید جوادی، کارشناس تحقیقات میکروبیولوژی

 

ریواس

---

ریواس گیاهی بسیار قدیمی است که 2700 سال قبل از میلاد به خاطر خاصیت مهم آن در چین کشت می‌شد.

---

 

اگرچه انواع مختلف ریواس در قسمت‌های مختلف دنیا رشد می‌کند، با این حال ریواس حقیقی با خاصیت درمانی، گونه‌ی چینی آن است.

ریواس با طعم منحصر به فرد در بسیاری از دسرها و شیرینی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. تا قبل از قرن 18 کاربردی در پخت غذا نداشت. این گیاه اغلب به اشتباه جزو میوه محسوب می‌شود؛ اما در حقیقت جزو خانواده‌ی سبزیجات بوده و غنی از ویتامین C و فیبر است.

ریواس در فصل بهار و اوایل تابستان در دسترس است. این گیاه در یخچال یک تا دو روز نگه‌داری می‌شود. برای نگه‌داری طولانی‌تر، بعد از بریدن ساقه‌ها، آن‌ها را منجمد می‌کنند. وقتی ساقه‌های ریواس به طور خام مصرف شود به شدت ترش بوده و به طور معمول با شکر یا عسل پخته می‌شود و یا در کیک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ همچنین به تنهایی یا همراه با توت‌فرنگی در تهیه ژله‌ها و مرباها به کار می‌رود. چاشنی‌هایی که با ریواس مصرف می‌شود؛ لیمو، دارچین و زنجبیل است.

ریواس حاوی اگزالات است که وقتی مقادیر زیادی از برگ‌های آن به صورت خام یا پخته مصرف شود، مسمومیت ایجاد می‌کند. اگزالات در تمام قسمت‌های آن به ویژه در برگ‌های سبز ریواس وجود دارد. علاوه بر اگزالات گلیکوزیدهای آنتراکوئینون موجود در این گیاه، سمیت برگ‌های آن را توجیه می‌کند. سطح اگزالات در ساقه‌های این گیاه پایین‌تر است و مشکلی از لحاظ سمی بودن ایجاد نمی‌کند.

ریواس به عنوان فعال‌کننده عملکرد حرکتی سیستم گوارش، ناقل نمک‌های صفراوی

و محرک ترشح کبد شناخته شده است

مقادیر بالای اسید اگزالیک باعث ایجاد سنگ مثانه و کلیه می‌شود. در نتیجه، پزشکان عقیده دارند، افرادی که کلیه سنگ‌ساز (از نوع اگزالات) دارند، بهتر است مصرف غذاهای محتوی اگزالات را محدود کنند تا دفع اگزالات هم کاهش پیدا کند. ریواس، اسفناج، چغندر از منابع غنی اسیداگزالیک هستند.

در صورت مصرف برگ‌های ریواس، علائمی مانند تورم زبان و گلو، دردهای شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال، مشکلات تنفسی و ضعف بروز می‌کند که در مواردی می‌تواند منجر به مرگ شود.

 

خواص درمانی

ریواس به عنوان فعال‌کننده عملکرد حرکتی سیستم گوارش، ناقل نمک‌های صفراوی و محرک ترشح کبد شناخته شده است.

اولین عملکرد آن در دهان، با تحریک جوانه‌های چشایی به واسطه مزه تلخ خوشایندش، باعث پاک شدن حفره دهانی شده و دهان را برای چشیدن غذای بعدی آماده می‌کند.

این گیاه در معده باعث افزایش ترشح شیره معدی و تحریک حرکت آن می‌شود؛ در نتیجه به طور کلی باعث بهبود عملکرد معده می‌شود. به علاوه با تحریک ترشح نمک‌های صفراوی از کبد، به تنظیم جذب چربی در روده کمک می‌کند.

ریواس خاصیت مسهلی، ضدالتهابی و متعادل‌کننده عملکرد روده‌ها (درمان یبوست و اسهال) داشته و در درمان یرقان؛ خونریزی‌های معدی، روده‌ای؛ اختلال قاعدگی؛ ورم ملتحمه چشم؛ جراحات ترومایی (جراحات ناشی از ضربات و صدمات فیزیکی)، زخم‌های چرکی سطحی و سوختگی‌های ناشی از حرارت کاربرد دارد.

 

مصارف دیگر

ریواس به دلیل خاصیت اسیدی، برای پاک کردن ظروفی که آثار سوختگی مواد غذایی در آن‌ها به جا مانده، مورد استفاده قرار می‌گیرد. افرادی که موی آن‌ها قهوه‌ای کم‌رنگ است با استفاده از ریشه این گیاه می‌توانند به رنگ موی طلایی برسند برگ‌های ریواس می‌تواند به عنوان حشره‌کش آلی موثر، برای دفع حشرات مورد استفاده قرار گیرد.

 

ارزش تغذیه‌ای به ازای یک واحد (85 گرم)

انرژی 29 کیلوکالری

چربی 2/0 گرم

سدیم 5 میلی‌گرم

پروتئین 8/0 گرم

کربوهیدرات 7 گرم

کلسیم 266 میلی‌گرم

ویتامین ث 7 میلی‌گرم

پتاسیم 148 میلی‌گرم

ویتامین آ 30- 100 واحد بین‌المللی

ازتبیان

---

منبع: دنیای سلامت 69 - بهار عظمتی، کارشناس ارشد تغذیه                                      www.deo.blogfa.com

 

سیب‌زمینی

متخصصان تغذیه دریافته‌اند که دو نوبت مصرف سیب‌زمینی در روز بدون این که موجب افزایش وزن شود به اندازه مصرف جوی دو سر در کاهش فشار خون موثر است.

---

جو ونیسون کارشناس تغذیه در دانشگاه اسکرانتون در پنسیلوانیا می‌گوید: وقتی صحبت از سیب‌زمینی می‌شود اغلب ما شاید بیش از هر سبزیجات دیگری نسبت به آن دید منفی داشته باشیم و تصور کنیم که باید مصرف آن را در رژیم غذایی خود محدود نماییم چون معتقد هستیم که این سیب‌زمینی مملو از کربوهیدرات چاق کننده و عاری از کالری است. اما در واقع این تصور اشتباه است چون اگر سیب‌زمینی را بدون سرخ کردن و بدون کره و مارگارین و سس سرو کنیم هر یک عدد سیب‌زمینی فقط 110 کالری انرژی دارد و سرشار از ویتامین‌ها و مواد فیتو شیمیایی مفید برای سلامتی است.

در این مطالعه 18 بیمار مبتلا به فشارخون بالا و دارای اضافه وزن به مدت یک ماه هر روز در دو نوبت 6 تا 8 سیب‌زمینی ارغوانی مصرف کردند. در پایان متوسط فشارخون سیستولیک و دیاستولیک آن‌ها تا حد مطلوبی کاهش پیدا کرد. هرچند این متخصصان روی سیب‌زمینی ارغوانی مطالعه و آزمایش کرده‌اند اما معتقدند که سیب‌زمینی سفید و پوست قرمز نیز تأثیرات مشابه دارند.

 

مصرف سیب زمینی موجب تقویت سیستم دفاعی بدن می‌شود

متخصصان دانشگاه فلوریدای آمریکا اعلام کردند، مصرف سیب زمینی به طور روزانه موجب می‌شود سیستم دفاعی بدن افزایش یابد و در نتیجه احتمال ابتلا به بیماری کاهش می‌یابد.

بنابراین گزارش، سیب زمینی حاوی ویتامین C و ویتامین های گروه B و همچنین حاوی مقدار زیادی از مواد معدنی مانند آهن، کلسیم، منیزیم و منگنز و فسفر است که وجود این مواد در بدن به طور فراوان موجب افزایش سیستم دفاعی بدن می‌شود.

اگر سیب‌زمینی را بدون سرخ کردن و بدون کره و مارگارین و سس سرو کنیم هر

یک عدد سیب‌زمینی فقط 110 کالری انرژی دارد و سرشار از ویتامین‌ها و مواد

فیتو شیمیایی مفید برای سلامتی است

گفتنی است، تقویت سیستم دفاعی بدن موجب مقاوم شدن بدن مقابل باکتری‌های عامل بیماری می‌شود.

سیب زمینی خواص مفیدی دارد و در عین حال نیز در غذاهای بسیار متنوعی قابل استفاده است. سیب زمینی علاوه بر نشاسته که قسمت عمده آن را تشکیل می‌دهد، دارای آب فراوان و املاح معدنی، اسیدهای آلی، آنزیم‌ها و ویتامین‌های مختلف است. از این گیاه، نشاسته‌ای موسوم به «فکول» تهیه می‌کنند که نسبت به نشاسته گندم، شفاف‌تر و روان‌تر است. سیب زمینی با توجه به ترکیب غذایی که دارا است، ماده غذایی مفید، سالم، نیروبخش و زودهضم بوده و مصرف آن برای مبتلایان به مرض قند نیز زیان بخش نیست.

متخصصان تغذیه و بهداشت عمومی معتقدند که برای معالجه اسهال، ورم روده، زخم معده و التهاب دستگاه هاضمه می‌توان از آب سیب زمینی خام به طور طبیعی و یا همراه با آب کرفس استفاده کرد.

بر اساس این گزارش، سیب زمینی در بین سبزیجات حاوی ویتامین ث بالایی است به طوری که هر 100 گرم سیب زمینی 20 تا 25 میلی گرم ویتامین ث دارد. بنابراین سیب زمینی برای تأمین ویتامین ث مورد نیاز به منظور جلوگیری از خونریزی لثه مفید است، ولی نکته بسیار مهم این است که در اثر ماندن در انبار و پخت نامناسب مقدار زیادی از ویتامین ث آن به هدر می‌رود. سیب زمینی علاوه بر ویتامین ث حاوی املاح مفید دیگری مثل پتاسیم، فسفر، آهن و منیزیم است. سیب زمینی تقویت کننده قلب، محکم کننده لثه، مسکن درد و زخم معده است.

همچنین به گفته کارشناسان تغذیه، سیب زمینی پخته شده یا کباب شده با پوست، بیشترین مقدار ویتامین‌ها را دارا است.

 

---

منابع:                                                                                                           www.deo.blogfa.com

ایسنا

سلامت نیوز

 

کدو

---

کدو در عین ساده و سبک بودن سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌باشد و جزو سبزیجات درجه یک برای لاغری و خوش اندامی است.

---

 

کدو ستاره‌ی مواد غذایی روزهای گرم سال است. این ماده‌ی غذایی در عین ساده و سبک بودن سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌باشد و جزو سبزیجات درجه یک برای لاغری و خوش اندامی است. علاوه بر  این‌ها کدو هم خوشمزه است و هم این که به سادگی طبخ می‌شود. با ما همراه باشید تا بیشتر با ستاره‌ی روزهای بهار و تابستان آشنا شوید.

 

کدو و خوش اندامی

خبر خوش برای کسانی که می‌خواهند لاغر شوند. هر 100 گرم کدو فقط 12 کیلوکالری دارد و برای همین می‌توان کدو را قهرمان سبزیجات لاغری دانست. دلیل کم کالری بودن آن هم این است که حاوی 95 درصد آب می‌باشد. برای همین می‌توان بدون ترس از چاقی از آن استفاده کرد و در عین حال هم قدمی در جهت خوش اندامی برداشت. البته یک شرط دارد. اینکه آن را آغشته به چربی و روغن زیاد و یا خامه و پنیر نکنید.

 

کدو گنجینه‌ی مواد مغذی

کدو سرشار از مواد مغذی است. این قهرمان لاغری حاوی میزان قابل توجهی مواد معدنی به خصوص پتاسیم (مفید برای عضلات و قلب)، فسفر (برای سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها)، منیزیم (لازم برای نقل و انتقالات عصبی، متابولیسم و غیره) وکلسیم (برای استحکام استخوان‌ها) می‌باشد. مواد مغذی این ماده‌ی غذایی به همین جا ختم نمی‌شود. کدو همچنین حاوی ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین C، A و ویتامین‌های گروه B می‌باشد. فیبرهای موجود در کدو نیز برای دفع راحت بسیار مفید است.

 

کدو و آنتی‌اکسیدان‌هایش

کدو حاوی میزان زیادی آنتی‌اکسیدان مانند ترکیبات فنولیک، روتین، کاروتنوئیدها و غیره می‌باشد. این ترکیبات به بدن کمک می‌کنند تا با بیماری‌های مختلفی مانند بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان‌ها، بیماری‌های مزمن و غیره به خوبی مقابله کند.

 

روش‌های آماده کردن کدو

کدو به هزار و یک روش آماده و طبخ می‌شود. می‌توانید با کدو یک خورش خوشمزه درست کنید.

کدو به مدت چند دقیقه در ماهیتابه سرخ می‌شود و یا به راحتی داخل فر می‌پزد. کدو به تنهایی یا با سبزیجات دیگر مانند بادمجان، فلفل دلمه‌ای، گوجه فرنگی، پیاز و همچنین سبزیجات معطری مانند آویشن، ریحان و غیره غذای لذیذی محسوب می‌شود.

بهتر است که کدو را آب‌پز یا بخارپز کنید. در این صورت بیشترین میزان مواد معدنی و ویتامین‌ها را خواهد داشت. همچنین می‌توانید کدوها را در گریل یا باربکیو کباب کنید

شما می‌توانید به انواع مختلف نیز کدو را برش داده و یا خرد کنید. می‌توانید کدو را حلقه حلقه کنید یا ورقه ورقه و یا به صورت نگینی خردش کنید و غیره. کدو با مقدار کمی خامه، پنیر رنده شده و گوشت چرخ کرده یک گراتین خوشمزه تحویلتان می‌دهد.

علاوه بر این‌ها حتماً شما هم چند نوع غذای متنوع با کدو بلدید. توصیه می‌کنیم این ماده‌ی غذایی خوشمزه را پای سفره‌هایتان بیاورید.

 

چند توصیه برای این که از تمام مواد مغذی کدو بهره‌مند شوید:

* اول از همه توصیه می‌کنیم برای استفاده از این گنجینه‌ی سلامتی از پخت طولانی مدت آن بپرهیزید.

* کدوهای تازه که سرشار از پکتین هستند را انتخاب کنید. پکتین فیبری است که گرسنگی را از بین می‌برد و ضد اشتهاست. از این گذشته این فیبرها به دفع راحت از طریق روده ها کمک زیادی می‌کند.

* کدوهای باریک و بلند را انتخاب کنید. این کدوها در مقایسه با کدوهای بزرگ تخم کمتری دارند. توجه داشته باشید که کدو باید سنگین و توپر باشد.

* بهتر است که کدو را آب‌پز یا بخارپز کنید. در این صورت بیشترین میزان مواد معدنی و ویتامین‌ها را خواهد داشت. همچنین می‌توانید کدوها را در گریل یا باربکیو کباب کنید.

 

* همچنین می‌توانید کدو را به صورت خام و رنده شده میل کنید. البته کدوها باید کاملاً تر و تازه باشند تا بشود آن‌ها را به صورت خام خورد. می‌توانید کدو را داخل ماست رنده کرده و نوش جان کنید.

 

* پوست کدوها را دور نیندازید. به خاطر این که پوست آن نیز سرشار از ویتامین است. اگر کدوی سرخ شده را دوست دارید حتماً پوست آن‌ها را هم سرخ کنید. می‌توانید کدوها را پوست کنده و پوست‌ها را خرد کنید. بعد از آن که خود کدوها را سرخ کردید پوست آن‌ها را هم سرخ کنید. خواهید دید که مخلوط آن با پوست‌های سرخ کرده‌اش چقدر خوشمزه خواهد بود. البته توجه داشته باشید که فقط محصولات ارگانیک را می‌توان با خیال راحت با پوست خورد. در غیر این صورت حتماً پوست کدو یا هر سبزی دیگر را قبل از آماده سازی و مصرف با دقت زیادی بشویید تا باقی مانده‌ی سموم و آفت کش‌ها از روی آن‌ها پاک شوند.

www.deo.blogfa.com

---

ریحان

نفخ، سوزش معده، گرفتگی عضلات، خستگی و غیره. اگر در آشپزخانه‌تان ریحان داشته باشید نگران هیچ یک از این مشکلات نباشید.

---

ریحان یک سبزی درمانگر واقعی است که لازم است همیشه در منزل داشته باشید. با ما همراه باشید تا با گوشه ای از دنیای درمانگر ریحان آشنا شوید.

 

ریحان برای مقابله با نفخ و ترش کردن معده

اگر دچار مشکلات گوارشی مانند نفخ، گاز معده، سوزش و ترش کردن معده هستید می‌توانید به افشره‌ی خوراکی ریحان اعتماد کنید. می‌پرسید چرا؟ به خاطر این که افشره‌ی خوراکی ریحان باعث ترشح بیشتر شیره‌ی معده شده و مشکلات مربوط به عدم هضم غذا را رفع می‌کند. این گیاه معطر حاوی ترکیباتی است که برای کبد نیز مفید می‌باشند. در واقع ریحان باعث ترشح صفرا شده و به هضم بهتر چربی‌ها کمک می‌کند.

روش مصرف

دو قطره افشره‌ی خوراکی ریحان را با مقدار کمی عسل و یا روغن زیتون مخلوط کنید. آن را در دهان بگذارید و بلافاصله قورت ندهید. می‌توانید از خود ریحان استفاده کنید و از آن جوشانده درست کنید. کافی است که چند برگ ریحان تازه را در آب در حال جوش بریزید و بگذارید بجوشد.

توجه توجه

توجه داشته باشید که مصرف افشره‌ی خوراکی ریحان نباید روزانه بیش از 4 قطره باشد. مصرف افشره های خوراکی برای خانم‌های باردار، شیرده و همچنین کودکان مورد منع مصرف دارد.

 

ریحان برای مقابله با گرفتگی عضلات

افشره‌ی خوراکی ریحان برای رفع گرفتگی عضلات و تسکین دردهای عضلانی موثر است. افشره این گیاه جریان خون را تنظیم می‌کند. زمانی که خون در بدن ما به خوبی جریان داشته باشد بدن تقویت شده و خستگی عضلانی کاهش می‌یابد.

روش مصرف

چند قطره از افشره‌ی خوراکی ریحان را روی عضلات گرفته و دردناک بمالید. توجه داشته باشید که اول یک بخشی از پوستتان را امتحان کنید چون ممکن است پوست حساسی داشته باشید و افشره‌ی خوراکی ریحان باعث بروز آلرژی پوستی شود.

ریحان برای افرادی که از خستگی شکایت می‌کنند مفید است. بعد از صبحانه‌ی

کامل می‌توانید برای خودتان یک جوشانده‌ی خوش طعم با برگ‌های تازه‌ی ریحان آماده کنید و خستگی را از همان ابتدا از خود برانید

ریحان: ضد اسپاسم

افشره‌ی خوراکی ریحان شهرت زیادی برای رفع اسپاسم های گوارشی، گرفتگی روده، حالت تهوع و استفراغ دارد. این افشره‌ی خوراکی همچنین برای خانم‌هایی که از مشکلات هورمونی و عادت‌های ماهانه‌ی دردناک رنج می‌برند بسیار مفید است.

روش مصرف

دو قطره افشره‌ی خوراکی ریحان را با یک قطره افشره‌ی خوراکی دیگر مخلوط کرده و زیر شکم خود را ماساژ دهید. این کار برای رفع اسپاسم فوق‌العاده است.

ریحان: خداحافظ خستگی، سلام به خوابی راحت

ریحان برای افرادی که از خستگی شکایت می‌کنند مفید است. بعد از صبحانه‌ی کامل می‌توانید برای خودتان یک جوشانده‌ی خوش طعم با برگ‌های تازه‌ی ریحان آماده کنید و خستگی را از همان ابتدا از خود برانید. اما توجه داشته باشید که ریحان می‌تواند نتیجه‌ی بر عکسی هم بدهد. بستگی به اشخاص دارد. از آنجایی که این گیاه خاصیت ضد اسپاسمی دارد اگر شب‌ها مصرف شود به داشتن خوابی راحت کمک می‌کند.

 

روش مصرف

بعد از یک روز کاری سخت و یا یک غذای سنگین، جوشانده‌ی برگ‌های تازه‌ی ریحان می‌تواند خواب راحتی را برای شما به ارمغان بیاورد.

توجه توجه

توجه داشته باشید که ریحان حاوی میزان زیادی استراگول است. زمانی که این ترکیب ریحان به میزان زیادی مصرف شود می‌تواند سرطان‌زا شود. برای همین توصیه می‌کنید که استفاده از آن به عنوان دارو بیش از هشت روز نباشد به خصوص اگر از افشره‌ی خوراکی آن استفاده می‌کنید. در عوض می‌توانید به طور مرتب از این سبزی معطر در غذاهایتان استفاده کنید و از  عطر و طعم و خواص آن بهره‌مند شوید.

 

ریحان: یک گیاه معطر سرشار از آنتی اکسیدان

ریحان یک سبزی معطر است که می‌تواند فعالیت رادیکال‌های آزاد را محدود کند. رادیکال‌های آزاد در بدن کاری به جز آسیب زدن به سلول‌ها و بروز بیماری‌های مختلف ندارند. به ویژه این که یکی از عوامل ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی همین رادیکال‌های آزاد هستند. آنتی اکسیدان های طبیعی موجود در ریحان شما را از آسیب‌های گذر زمان، پیری زودهنگام سلول‌ها و همچنین بیماری‌های پوستی حفظ می‌کنند.

روش مصرف

با برگ‌های تازه‌ی ریحان جوشانده تهیه کرده و میل کنید.

بعد از یک روز کاری سخت و یا یک غذای سنگین، جوشانده‌ی برگ‌های تازه‌ی ریحان می‌تواند خواب راحتی را برای شما به ارمغان بیاورد

توجه توجه

باز هم تاکید می‌کنیم که مصرف افشره‌ی خوراکی ریحان نباید روزانه بیش از 4 قطره باشد. مصرف افشره‌های خوراکی برای خانم‌های باردار، شیرده و همچنین کودکان مورد منع مصرف دارد. اگر از ریحان به صورت جوشانده یا افشره‌ی خوراکی و برای درمان استفاده می‌کنید بیش از هشت روز در ماه نباشد.

سالم و تندرست باشید.

ازتبیان

---

                                                                                                                      www.deo.blogfa.com

گوجه فرنگی

---

گوجه فرنگی می‌تواند پوست را جوان نگه دارد و همچنین از این بافت حیاتی در برابر آفتاب سوختگی محافظت کند.

---

گوجه فرنگی سرشار از ویتامین‌های آ و ث،‌ اسیدفولیک یا بتا کاروتن و مقدار کمی از ویتامین‌های گروه ب شامل ب 1، ب 2،‌ ب 3 و ب 5 است. گوجه همچنین دارای مقادیر قابل توجهی از مواد معدنی مختلف شامل کلسیم، فسفر، پتاسیم، فیبر، سدیم، گوگرد، کمی آهن، مس و روی است.

گوجه فرنگی به دلیل دارا بودن این ویتامین‌ها و املاح از بدن در برابر امراض و بیماری‌های عفونی محافظت می‌کند. مصرف آن به بدن نیرو و نشاط می‌بخشد و پوست و دانه‌های آن به هضم غذا کمک می‌کند و در پاک‌سازی روده‌ها موثر هستند. همچنین آب گوجه فرنگی ادرارآور مفیدی است. گوجه فرنگی در عین حال هضم مواد نشاسته‌ای را آسان می‌کند و به همین جهت از آن سس درست کرده و با حبوبات پخته مصرف می‌کنند. مصرف گوجه فرنگی برای اشخاصی که مبتلا به سنگ کلیه و مثانه و کبد هستند، سودمند است. مقدار ویتامین ث موجود در گوجه فرنگی بعد از لیموترش بیش از سایر میوه‌ها است. گوجه فرنگی گرچه دارای اسید سیتریک است اما بدن را قلیایی می‌کند.

 

گوجه فرنگی ضدآفتاب طبیعی و اکسیر جوانی

متخصصان انگلیسی در یک مطالعه جدید دریافته‌اند که گوجه فرنگی می‌تواند پوست را جوان نگه دارد و همچنین از این بافت حیاتی در برابر آفتاب سوختگی محافظت کند. متخصصان دانشگاه نیوکسل با انجام یکسری آزمایشات جدید متوجه شدند که خوردن محصولات گوجه فرنگی برای حفاظت از پوست در برابر آفتاب سوختگی و نیز پیشگیری از پیری پوست ناشی از تماس با نور خورشید، مفید است.

گوجه حاوی ترکیبی به نام لیکوپن است که با پیری مقابله می‌کند. لیکوپن از رنگ‌دانه‌های طبیعی موجود در گوجه است که برخلاف سایر میوه و سبزیجات در فرآیندهای مختلف طبخ و تهیه سس کچاپ و رب و آب گوجه فرنگی، مقدار لیکوپن موجود در آن‌ها نه تنها از بین نمی‌رود بلکه افزایش پیدا می‌کند.

به نوشته روزنامه سان، این متخصصان پوست 20 زن داوطلب را که نیمی از آن‌ها به مدت 12 هفته از سس گوجه فرنگی همراه به مقداری روغن زیتون به طور روزانه مصرف کرده بودند، آزمایش کردند. این زنان با گروه دیگری مقایسه شدند که در طول مطالعات فقط روغن زیتون مصرف کرده بودند. متخصصان دریافتند میزان مقاومت پوست در برابر اشعه فرابنفش خورشیدی در زنانی که سس گوجه نیز خورده بودند به میزان چشمگیری بیشتر بود.

 

پایان جوش‌های غرور جوانی با گوجه‌فرنگی

کارشناس مسئول گیاهان دارویی سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی گفت: مبتلایان به عارضه جوش غرور جوانی می‌توانند حلقه‌های نازکی از گوجه فرنگی تازه را به عنوان ماسک برای برطرف شدن این جوش‌ها استفاده نمایند.

اصغر نقشی با بیان این مطلب افزود: لکه‌های قهوه‌ای که در اثر تابش نور خورشید و یا به دنبال کهولت سن روی پوست صورت و دست‌ها ایجاد می‌شود نیز با گوجه فرهنگی رفع می‌شود.

وی با تاکید بر مصرف دارویی گوجه فرهنگی درباره ویتامین‌های موجود در این میوه گفت: میوه گوجه فرنگی حاوی انواع ویتامین‌ها از جمله ویتامین ث، آ و ب 1 است.

مصرف توت فرنگی و گوجه فرنگی در افرادی که دچار عدم تحمل غذایی هستند

با آزاد کردن هیستامین باعث بروز جوش پوستی می‌شود

کارشناس مسئول گیاهان دارویی سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی یادآور شد: میوه‌های نارس و سبز رنگ گوجه فرنگی حاوی ماده‌ای سمّی به نام سولانین است، از این‌رو مصرف آن توصیه نمی‌شود.

وی با اشاره به تأثیر گوجه فرنگی در ایجاد اشتها اظهار کرد: مصرف گوجه فرنگی مخلوط شده با ماست نیم ساعت قبل از غذا اثر قابل توجهی در رفع بی‌اشتهایی داشته و به عنوان اشتهاآور مصرف آن توصیه شده است.

نقشی در پایان با بیان تأثیر گوجه فرنگی در برطرف شدن لکه‌های قهوه‌ای پوست تاکید کرد: آب تازه گوجه فرنگی باعث رفع لکه‌های قهوه‌ای پوست یا کک و مک می‌شود.

 

احتیاط: توت فرنگی و گوجه فرنگی عامل بروز جوش پوستی 

مصرف توت فرنگی و گوجه فرنگی در افرادی که دچار عدم تحمل غذایی هستند با آزاد کردن هیستامین باعث بروز جوش پوستی می‌شود. یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی گفت: عارضه تحمل نکردن غذایی، یک واکنش ناسازگار به غذا است که ریشه درونی ندارد.

دکتر حبیب نیستانی افزود: بعضی از غذاها حاوی موادی هستند که موجب شروع واکنش‌هایی می‌شوند که عکس‌العمل‌های شدید و ناسازگاری را ایجاد می‌کنند به عنوان نمونه توت فرنگی می‌تواند باعث رها شدن هیستامین (ماده حساسیت زا) در بعضی از افراد شده و جوش پوستی به وجود آورد.

وی گفت: معمولاً در بسیاری از موارد به نظر می‌رسد منشأ جوش ناپیداست، زمانی که پوست بدن با شیء آلرژی‌زایی تماس پیدا کند، عکس‌العمل آن سریع نیست و چند روزی خواهد گذشت تا جوش ظاهر شود و زمانی که ظاهر شد می‌تواند یک هفته یا بیشتر باقی بماند تا برطرف شود.

ازتبیان

---

منابع:                                                                                                            www.deo.blogfa.com

ایسنا

شفاف نیوز

وبدا

قارچ

---

قرن‌هاست قارچ به عنوان یک ماده غذایی جای خود را در سفره مردم باز کرده و به خصوص چینی‌ها و ژاپنی‌ها آن را زیاد مصرف می‌کنند...

---

دو هزار سال پیش ژاپنی‌ها و چینی‌ها قارچ را کشف کردند. آنها از قارچ در طب سنتی خود بهره می‌جستند. برخی از گونه‌های قارچ، خوراکی و برخی سمّی هستند. آن دسته از قارچ‌ها که دارای کلاه قرمز با لکه‌های سیاه و سفید هستند سمّی می‌باشند. نوع خوراکی آنها به نام‌های صدفی، دکمه‌ای، چینی و ژاپنی معروف است.

60- 50 سال است که قارچ در ایران کشف‌ شده‌ و حدود صد واحد تولیدی و عمدتاً در استان تهران و اطراف آن (کرج، نظرآباد و شهریار) در حال کشت قارچ هستند.

سرانه مصرف قارچ در چین حدود 5000 گرم، در انگلستان حدود 2000گرم و در ایران کمتر از 500 گرم (یعنی حدود ده برابر کمتر از چین) است. میانگین مصرف قارچ در دنیا حدود 1500 گرم در سال است.

 

آیا مصرف قارچ واقعاً مفید است؟

نباید در مورد فواید مصرف قارچ افراط و تفریط کرد. قارچ جزء گروه سبزیجات است و نیاز روزانه انسان به این گروه، 5- 3 واحد است. در قارچ‌ها سخن از پروتئین به میان نمی‌آوریم، زیرا سبزیجات اصولاً دارای پروتئین کمی هستند. گوشت در حدود 20 درصد پروتئین دارد، ولی پروتئین قارچ تنها در حدود 3- 2 درصد است، یعنی10 برابر کمتر.

 

ترکیبات قارچ

پروتئین: در کشور فنلاند قارچ‌های خوراکی دارای 4/7 درصد پروتئین هستند، که البته قابل مقایسه با گوشت که دارای 20 درصد پروتئین است، نمی‌باشند.

ویتامین‌ها:

ویتامین B2: حدود 21 درصد از مقدار توصیه شده ریبوفلاوین را تامین می‌کند.

ویتامین B3: حدود 30 درصد از مقدار توصیه شده نیاسین را تامین می‌کند.  

ویتامین C:‌ حدود 6 درصد از مقدار توصیه شده ویتامین C را تامین می‌کند.

ویتامین B9: حدود 9 درصد از مقدار توصیه شده اسید فولیک را تامین می‌کند.

املاح:

سلنیوم: تقویت کننده سیستم ایمنی و ضد سرطان است. مصرف صد گرم قارچ 16 درصد نیاز روزانه سلنیوم را مرتفع می‌کند.

پتاسیم: برای قلب وفشار خون بالا مفید است. مصرف صد گرم قارچ، 17درصد نیاز روزانه پتاسیم را مرتفع می‌کند.

فسفر: به استحکام استخوان و دندان کمک می‌‌کند. مصرف صد گرم قارچ، 12درصد نیاز روزانه فسفر را مرتفع می‌کند. فسفر موجود در قارچ کارایی مغز را افزایش داده و برای کودکان و دانش آموزان می‌تواند در تقویت حافظه و کارایی مغز موثر باشد.

روی: تقویت کننده سیستم ایمنی وضد عفونت است. مصرف صد گرم قارچ، 6 درصد نیاز روزانه روی را مرتفع می‌کند.

مس: خونساز است. مصرف صد گرم قارچ، 30 درصد نیاز روزانه مس را مرتفع می‌کند.

آب:

صد گرم قارچ، 80 تا90 درصد آب دارد.

انرژی:

صد گرم قارچ، کمتر از 30 کیلوکالری انرژی در بدن تولید می‌کند. مصرف قارچ مثل سایر سبزیجات در رژیم‌های کاهش وزن کاربرد دارد.

فیبر: وجود فیبر موجود در آن در پیشگیری از بروز سرطان‌های دستگاه گوارش به خصوص روده بزرگ نقش مهمی دارد. همچنین می‌تواند به کاهش ‌تری گلیسیرید و قند خون کمک کند.

یکی از باورهای غلط در مورد قارچ، نام بردن از آن به عنوان منبع غنی

پروتئین است. قارچ تازه، حدود 90 درصد یا حتی بیشتر آب دارد بنابراین

میزان پروتئین، چربی و کالری آن بسیار ناچیز است

از آنجایی که قارچ تقریباً چربی در خود ندارد منبع خوبی برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلب و عروق محسوب می‌شود.

 

هشدار

* تاریخ انقضاء در قارچ بسته بندی شده، دو هفته است. هنگام خرید به بسته بندی، تاریخ انقضاء و پروانه بهداشتی توجه فرمایید. باید کارگاه و محیط کشت قارچ استریل و تحت کنترل باشد.

* قارچ از جمله سبزیجات مفید است که ارزش املاح آن بالا می‌باشد. به جز ویتامین‌های B9(اسید فولیک) وB6  (پیریدوکسین)، تمام منابع ویتامینی و املاح قارچ در اثر طبخ خوب حفظ می‌شود.

 

سوخته‌اید؟ قارچ بخورید!

تاکنون تحقیقات اندکی در مورد خواص قارچ انجام شده اما بررسی‌ها، حاکی از آثار دارویی قابل‌توجه آن در تقویت سیستم ایمنی بدن و درمان عفونت‌های ویروسی و انواع سرطان‌هاست.

گفتگوی زیر با دکتر رضا راست‌منش، متخصص تغذیه و رژیم درمانی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در مورد ارزش غذایی این سبزی سفیدرنگ است.

 

 

با توجه به اینکه گوشت قرمز گران شده توصیه می‌کنید قارچ را جایگزین آن کنیم؟

به هیچ‌وجه. یکی از باورهای غلط در مورد قارچ، نام بردن از آن به عنوان منبع غنی پروتئین است. قارچ تازه، حدود 90 درصد یا حتی بیشتر آب دارد بنابراین میزان پروتئین، چربی و کالری آن بسیار ناچیز است. برخی خانواده‌ها با این پندار غلط، مبالغ زیادی را صرف خریدن قارچ می‌کنند و آن را جایگزین مناسبی برای گوشت می‌دانند درحالی‌که می‌توان همین هزینه را صرف تهیه منابع پروتئینی دیگر مانند تخم‌مرغ کرد.

 

پس با این توضیحات قارچ ماده غذایی با ارزشی نیست!

اشتباه نکنید! منافع قارچ را نمی‌توان نفی کرد چون منبع خوب ترکیب‌هایی به نام پورین و پریمیدین است و برای افرادی که دچار سوختگی‌های شدید یا سرطان هستند و لازم است سلول‌های از دست رفته‌شان سریع جایگزین شود، منبع غذایی خوبی است. از سوی دیگر، ما مواد غذایی را فقط به خاطر دریافت انرژی و پروتئین مصرف نمی‌کنیم.

 

اگر قارچ را با سایر مواد غذایی مصرف کنیم، ممکن است اسیدهای آمینه آن کامل شود و ارزش غذایی‌اش افزایش پیدا کند؟

بله، نه تنها قارچ بلکه انواع مختلف مواد غذایی اگر با هم خورده شوند، ریزمغذی‌هایشان کامل می‌شود. وقتی مواد غذایی مختلف مثل غلات، حبوبات، لبنیات، پروتئین و سبزی‌ها با هم مصرف می‌شوند، منابع کاملی از اسیدهای آمینه، ویتامین‌ها و مواد معدنی به بدن می‌رسد.

 

این موضوع حقیقت دارد که قارچ تنها منبع گیاهی ویتامین D است؟

نه! در واقع ارگوسترول نوعی استرول گیاهی است که در قارچ وجود دارد. این استرول باید وارد بدن شود و مسیر خاصی را در کبد طی کند و اگر کسی که این استرول را مصرف کرده، 20 دقیقه تا نیم ساعت در معرض نور خورشید بماند، زیر پوستش ویتامین D ساخته می‌شود. پس قارچ ویتامین D ندارد، بلکه پیش‌ساز آن را دارد.

 

آیا ارزش غذایی قارچ‌ها با هم متفاوت است؟

نه، خواص آن‌ها تقریباً یکسان است.

فسفر موجود در قارچ کارایی مغز را افزایش داده و برای کودکان و دانش آموزان می‌تواند در تقویت حافظه و کارایی مغز موثر باشد

مصرف قارچ ممنوعیت یا محدودیت هم دارد؟

مصرف قارچ برای افرادی که اسید اوریک بالا و نقرس دارند، مضر است. برخلاف اینکه تصور می‌شود دلیل کم‌خونی، مصرف کم پروتئین و آهن است، بالا بودن اسیداوریک نیز می‌تواند باعث کم‌خونی شود. بالا بودن اسید اوریک باعث سرکوب هورمون اریترپویتین می‌شود و کم‌خونی ایجاد می‌کند.

 

هنگام خرید قارچ به چه نکته‌هایی باید توجه کنیم؟

هرگز نباید خودمان اقدام به جمع‌آوری قارچ کنیم زیرا قارچ‌های سمی و غیرسمی آنقدر مشابه هم هستند که حتی گیاه‌شناسان بدون استفاده از دستگاه‌های میکروسکوپی و ابزارهای مخصوص نمی‌توانند آن دو را تشخیص دهند. باید قارچ را از مراکزی که مجوز دارند، تهیه کرد. از سوی دیگر، چون قارچ آب زیادی دارد امکان فساد، لزج و له‌شدگی آن بالاست. قارچ را می‌توان در یخچال بین 3 تا 7 روز نگهداری کرد اما بیش از این مدت به مرور لزج می‌شود و ترکیب‌هایی آزاد می‌کند که برای افرادی که دچار سردرد میگرنی هستند، مضر است.

 

و بهترین شیوه طبخ قارچ؟

بهترین نوع طبخ قارچ، تفت دادن و پختن آن در آب خود قارچ است. در این صورت، قارچ بافت خود را حفظ می‌کند. قارچ آب زیادی دارد و حین تفت دادن خود آب می‌اندازد پس نیازی نیست به آن آب اضافه کنیم.

---

منابع:                                                                                                                www.deo.blogfa.com

دنیای تغذیه - دکتر مصطفی نوروزی و دکتر رزا زاوشی متخصصین تغذیه و رژیم درمانی

ایسنا - یوسف نقیایی، کارشناس تغذیه

هفته نامه سلامت - سمیه مقصودعلی

نخودفرنگی

---

نخود! نخودفرنگی! سبز و کوچک و نرم! زیبایی بخش سالاد الویه و سوپ و سالاد ماکارونی.

---

 

این نخودهای کوچک علاوه بر خوشمزه بودن گنجینه‌ی کوچکی از مواد مغذی هستند که خدمت زیادی به سلامتی ما می‌کنند.  اگر می‌خواهید باک ویتامین C بدن تان را پر کنید، افسردگی را از خود دور کنید یا از قلب تان حفاظت کنید و غیره از مصرف این نخودهای سبز کوچک غافل نشوید. با ما باشید تا بیشتر با خواص نخودفرنگی آشنایتان کنیم.

 

نخودفرنگی سرشار از ویتامین C

نصف فنجان نخودفرنگی پاک شده یعنی در حدود 90 گرم از این نخودهای سبز 50 درصد نیاز روزانه‌ی ما به ویتامین C را تامین می‌کند. ویتامین C برای رشد و ترمیم بافت‌های بدن و همچنین برای ساخت کلاژن لازم است. باید بدانید که کلاژن پروتئین لازم برای  سلامت غضروف ها، پوست و تاندون‌ها می‌باشد و بدون آن کار این بافت‌ها لنگ می‌شود. از این‌ها گذشته وجود ویتامین C  برای جذب بیشتر آهن لازم است. باید بدانید که بدن ما نمی‌تواند این ویتامین را ذخیره کند برای همین لازم است که هر روز ویتامین C بدن تان را از طریق مصرف مواد غذایی سرشار از این ویتامین تامین کنید. مصرف نخودفرنگی یکی از روش‌های تامین این ویتامین ضروری بدن می‌باشد.

نصف فنجان نخودفرنگی پخته شده 25 درصد نیاز روزانه‌ی ما به منگنز

را تامین می‌کند. منگنز یکی از عناصر کلیدی آنزیمی است که به خنثی

کردن رادیکال‌های آزاد کمک می‌کند. متاسفانه کار رادیکال‌های آزاد تخریب

و آسیب‌رسانی به سلول‌های بدن است

نخودفرنگی بخورید افسردگی از شما دور شود

نخودفرنگی خام و پخته منبع خوب اسید فولیک یا همان فولات محسوب می‌شود. در واقع نصف فنجان نخودفرنگی حدود 13 درصد نیاز روزانه‌ی ما به این ویتامین را تامین می‌کند. اسید فولیک یکی از آن ویتامین‌های لازم و ضروری بدن است. نتایج یک پژوهش فنلاندی که در سال 2012 درJournal of AffectiveDisorders  به چاپ رسیده است نشان می‌دهد که کمبود اسید فولیک در بدن خطر بروز علائم افسردگی را بالا می‌برد. در این پژوهش ثابت شد افرادی که اسیدفولیک بیشتری دریافت می‌کنند به میزان 50 درصد کمتر در معرض افسردگی قرار می‌گیرند. پس اگر می‌خواهید افسردگی از شما دور شود بهتر است در مصرف نخودفرنگی سخاوت بیشتری به خرج دهید.

 

نخودفرنگی دوستدار قلب شما

90 گرم نخودفرنگی پخته شده یعنی معادل نصف فنجان حدود یک چهارم نیاز روزانه‌ی ما به فیبرها را تامین می‌کند. نتایج یک پژوهش سوئدی که روی بیش از 20000 نفر انجام شده بود نشان می‌دهد خانم‌هایی که تغذیه‌ی‌شان سرشار از مواد غذایی حاوی فیبر است کمتر از خانم‌هایی که فیبر کمتری مصرف می‌کنند در معرض بیماری‌های قلبی عروقی قرار می‌گیرند. در خصوص آقایان نیز باید بگوییم داشتن تغذیه‌ی سرشار از فیبر خطر سکته‌ی مغزی را کاهش می‌دهد.

 

نخودفرنگی برای مقابله با رادیکال‌های آزاد

نصف فنجان نخودفرنگی پخته شده 25 درصد نیاز روزانه‌ی ما به منگنز را تامین می‌کند. منگنز یکی از عناصر کلیدی آنزیمی است که به خنثی کردن رادیکال‌های آزاد کمک می‌کند. متاسفانه کار رادیکال‌های آزاد تخریب و آسیب‌رسانی به سلول‌های بدن است. این رادیکا‌ل‌های شوم می‌توانند باعث رشد برخی از سرطان‌ها شده و به غشای سلول‌ها و DNA ما آسیب برسانند. برای همین لازم است تمام تلاش خود را برای مقابله با این رادیکال‌های آزاد انجام دهید.

نصف فنجان نخودفرنگی پاک شده یعنی در حدود 90 گرم از این نخودهای سبز

 50 درصد نیاز روزانه‌ی ما به ویتامین C را تامین می‌کند. ویتامین C برای رشد

و ترمیم بافت‌های بدن و همچنین برای ساخت کلاژن لازم است

نخودفرنگی به کاهش وزن کمک می‌کند

نخودفرنگی یک ماده غذایی کم کالری و کم چرب و حاوی پروتئین است. در واقع در هر فنجان نخودفرنگی 134 کالری وجود دارد و همانطور که گفتیم سرشار از فیبر می‌باشد. برای همین هم این ماده‌ی غذایی در کاهش وزن بسیار موثر عمل می‌کند. اگر قصد لاغری دارید سوپ سبزیجات تهیه کرده و داخل آن نخودفرنگی بریزید. در این صورت سوپ‌تان حاوی 9 گرم فیبر و 9 گرم پروتئین می‌شود که جلوی اشتها را گرفته و احساس سیری طولانی مدتی ایجاد می‌کند. توصیه می‌کنیم قبل از صرف غذای اصلی‌تان اول سوپ بخورید. در این صورت حجم زیادی از معده تان اشغال می‌شود و دیگر میلی به پرخوری نخواهید داشت.

از تبیان                                                                                                                                                          www.deo.blogfa.com

گیاه جعفری

گیاه‌شناسی تیره جعفری 
گیاهان این تیره گیاهان علفی یکساله یا دوساله و ندرتاً درختچه‌ای، که در اغلب نقاط دنیا پراکنده‌اند. ساقه این گیاهان گره‌دار، برگ‌ها متناوب، بزرگ با تقسیمات و بریدگی‌های فراوان که دارای نیام و فاقد گوشوارک هستند. گل آذین اغلب چتر مرکب و به‌ندرت چتر مرکب و به‌ندرت چتر ساده و یا گل‌های منفردند و در سال دوم ظاهر می‌شوند. اغلب زیر چتر براکته‌هائی مجتمع شده و گریبانی به نام این ولکر را به وجود می‌آورند. گل‌های نر ماده و به‌ندرت تک جنس هستند کاسبرگ و گلبرگ پنج‌تائی است. مادگی دو برچه‌ای، تخمدان تحتانی دو خانه‌ای و منتهی به دو برجستگی غده مانند که استیلپد نامیده می‌شود. در خانه تخمدان معمولاً دو تخمک وجود دارد که فقط یکی از آنها تبدیل به دانه می‌شود. میوه یک یا دو فندقه و در رأس آن بقایای کلاله و خامه مشاهده می‌شود. هر یک از دو فندقه میوه در روی پایه‌ای به نام کرومل واقع شده است و هر یک در انتهای یک میله میانی به نام کارپفر آویزان می‌گردد. 
جعفری گیاهی است علفی دوساله و معطر که ارتفاع آن تا هفتاد سانتی‌متر می‌رسد. برگ‌های آن سبز تیره و دارای بریدگی‌های لوزی یا مثلث شکل با تقسیمات فرعی است. گل‌های جعفری کوچک مایل به سبز و به‌صورت چتر می‌باشد میوه آن کوچک به درازای دو میلی‌متر و به قطر یک میلی‌متر و دارای بوی معطر است. 
منشأ گیاه جعفری 
موطن اصلی آن مناطق مدیترانه است یعنی به آب و هوای معتدل و خنک نیاز دارد و شامل سیصد جنس و سه هزار گونه است که در ایران نود جنس یافت می‌شود. 
ترکیبات شیمیائی جعفری 
این گیاه منبع کلروفیل، آهن، مواد آلی، کلسیم و فسفر و منگنز و ویتامین آ، ب، ث است. میوه این گیاه دارای مواد روغنی، آلورون، تانن، ماده‌های زرد رنگ، گلوکوزیدی سمی به نام اپی‌یین و اسانس است. اسانس آن که از گرد میوه جعفری به‌دست می‌آید به وسیله بخار آب مایعی بی‌رنگ به وزن مخصوص ۱/۱ محلول در روغن و اسانس‌هاست و اگر تحت اثر سولفات آهن قرار بگیرد به رنگ قرمز خونی در می‌آید. بوی آن معطر و شامل آپیول میریستیسین، به مقادیر کم از اتراسکیدها، فنل‌ها، اسید پالمتیک، آلدهیدها و استون‌هاست. گلوکوزید مذکور که آپیوزید نامیده می‌شود اگر به‌طور ساده تجزیه شود ماده‌ای به نام آپی‌ژین و نوعی قند به نام آپیوز می‌دهد. ریشه جعفری دارای ۰۸/۰ تا ۰۵/۰ اسانس، مواد قندی و ۵ درصد مواد معدنی است. بوی ریشه جعفری معطر و طعم آن کم و بیش شبیه قسمت‌های هوائی است. 
از برگ و تخم جعفری به وسیله تقطیر بخار آب اسانسی گرفته می‌شود که بسیار معطر بوده و در غذاها به کار برده می‌شود. اسانس برگ جعفری به دلیل کمیابی گران بوده و اسانس تخم جعفری نیز بوی تلخی دارد که مرغوب نمی‌باشد. از ۱۰۰ گرم تخم جعفری حدود ۲ کیلوگرم اسانس به‌دست می‌آید که از آن در صنعت عطرسازی و کنسروسازی استفاده به عمل می‌آید. درصد گرم برگ جعفری موارد زیر موجود می‌باشد: 
۱) آب: ۸۵گرم 
۲) پروتئین: ۵/۳ گرم 
۳) مواد چرب: ۶/۰ گرم 
۴) مواد نشاسته‌ای: ۷ گرم 
۵) کلسیم: ۲۰۰ گرم 
۶) فسفر: ۶۵ میلی‌گرم 
۷)آهن: ۲/۶ میلی‌گرم 
۸) سدیم: ۲۵ میلی‌گرم 
۹) پتاسیم: ۷۲۵ میلی‌گرم 
۱۰) ویتامین Aـ: ۸۵۰۰ واحد بین‌المللی 
۱۱) ویتامینBـ: ۱۲/۰میلی‌گرم 
۱۲) ویتامین B۲ـ: ۲۵/۰ 
۱۳) ویتامین‌ B۳ـ: ۲/۱ گرم 
۱۴) ویتامین ث: ۱۷۰ میلی‌گرم 
آپیول 
یکی از مواد تشکیل دهنده اسانس جعفری است و از استخراج الکلی میوه‌های رسیده و خشک جعفری حاصل می‌شود. روغنی است به رنگ سبز با بوی مخصوص و طعم ناخوشایند. وزن ۱ میلی‌لیتر آن ۱/۱ گرم است. عملاً غیرمحلول در آب و محلول در اتر و الکل می‌باشد. 
۱) آپیول تقطیری Apiol distille که در واقع اسانس میوه جعفری است و قسمت اعظم آن را آپیول و آپی‌نین تشکیل می‌دهد. 
۲) آپیول سبز Apiol vert عصاره الکلی میوه جعفری است. 
۳) آپیول متبلور Apiol cristallise که یکی از مواد تشکیل دهنده اسانس جعفری است مایعی است با حالت روغنی، به رنگ زرد مایل به سبز و حتی سبز است به‌طور کام در الکل ۵۹ درجه و اتر حل می‌شود. وزن مخصوص آن نیز در گرمای ۱۵ درجه بین ۱۲۵/۱ تا ۱۳۵/۱ می‌باشد. 
نکته: آپیول ماده‌ایست سمی و مصرف آن باید با تجویز متخصص صورت گیرد در اثر استفاده از ۳۶ کپسول از یک محصول حاوی آپیول، آنمی‌همولیتیک حاد، پوپر اتر و مبوسیتوپینک، نفروز و اختلال کبدی دیده شده است. هر کپسول حاوی ۳۰۰ میلی‌گرم از Apiol بوده است. 
خواص و کاربرد جعفری مواد معدنی فراوان جعفری باعث شده که این گیاه مکمل بسیار مفیدی برای درمان کم‌خونی باشد. 
این گیاه شیر مادران را افزایش می‌دهد و انسداد مجاری و تجمع آن در پستان را رفع می‌کند. 
برای درمان دل دردهای فصلی به کار می‌رود و جریان خون مخاط‌ها و دستگاه‌ گوارش را افزایش می‌دهد. 
ملین است و یبوست و گازهای معده را برطرف می‌کند و برای درمان نفخ شکم بچه‌ها، هم‌چنین افزایش اشتها به کار می‌رود. 
دارای مواد تصفیه‌کنندگی است، و ادرارآور بوده و در پاک‌سازی کلیه‌ها به کار می‌رود و سنگ‌های مجاری ادرار را از بین می‌برد و احتباس معمول مایعات را برطرف می‌کند. 
دستگاه تناسلی را فعال کرده و با مقادیر زیاد جریان خون رحم را افزایش می‌دهد و اعمال مربوط به این عضو را تحریک می‌کند. 
قطع قاعدگی ناشی از ضعف عمومی بدن خانم‌های جوان را برطرف نموده و در درمان ترشحات زنانگی کاربرد دارد. 
دستگاه عصبی را فعال کرده و تقویت کننده حافظه است. 
برای درمان تنگی نفس به کار می‌رود. 
هضم غذاهای چرب را آسان می‌کند به این ترتیب که پس از مصرف غذاهای چرب یک فنجان جوشانده جعفری نوشیده شود. 
در ضرب‌دیدگی و خون‌مردگی‌ها با قرار دادن جعفری روی عضو آسیب دیده، عضو بهبود پیدا می‌کند. 
۱) خواص درمانی 
خواص تخم جعفری: تخم جعفری از نظر طب سنتی ایران گرم و خشک است. 
ضد نفخ شکم است. 
شریان‌ها و رگ‌ها را تمیز می‌کند. 
مدر و قاعده‌آور است. 
برای درمان تب نوبه به‌کار می‌رود. 
در قدیم‌الایام برای سقط جنین شیاف تخم جعفری را در داخل مهبل قرار می‌دادند. 
۲) خواص برگ و ساقه جعفری 
برای رفع لکه‌ها و جوش‌های صورت دم‌کرده جعفری را روی پوست صورت بمالید. 
برای روشن شدن پوست مقداری جعفری را در نیم لیتر آب جوشانده به مدت ۵ دقیقه، صبح و شب روی صورت خود بمالید بعد از یک هفته پوست روشن خواهد شد. 
دم‌کرده برگ جعفری برای درمان بواسیر و سنگ کلیه مفید است. 
خوردن چای جعفری به هضم غذا کمک می‌کند. 
دم‌کرده جعفری ضد تب است. 
بعد از خوردن سیر برای برطرف کردن بوی دهان جعفری بجوید. 
جعفری نفس را خوشبو می‌کند. 
برای درمان ضرب‌خوردگی و خون‌مردگی له شده برگ و ساقه جعفری را روی عضو ضرب دیده بگذارید. 
زیبائی و شادابی پوست با جعفری ماسک جعفری 
جعفری را له کرده و له شده آن را با نمک و مقداری روغن زیتون مخلوط کرده و این ماسک را بر روی صورت قرار داده این عمل را باید قبل از خواب انجام داده و سپس صورت را با آب ولرم بشوئید. هر روز این کار را تکرار کرده تا جوش‌های صورت کاملاً از بین بروند. 
نوع دیگری از ماسک جعفری 
جعفری و ماست را مخلوط کرده و بر روی پوست خود بگذارید. 
انواع لوسیون و محلول 
۱) لوسیون جعفری 
از جعفری می‌توان به‌صورت زیر لوسیون مفیدی را تهیه کرد: 
۱۰ تا ۱۵ گرم گیاه را به مدت ۲ دقیقه در نیم لیتر آب جوش دم کرده، صاف کنید و بگذارید سرد شود و به‌صورت کمپرس روی پوست صورت خود بگذارید. با افزودن کمی لیمو ترش به این لوسیون می‌توانید آن را برای برطرف کردن لک‌های بارداری به کار ببرید. 
۲) لوسیون رفع‌کننده لک 
مواد مورد نیاز: 
ـ یک قاشق خرد شده گل و برگ آقطی 
ـ یک لیوان آب مقطر 
ـ یک قاشق غذاخوری خرد شده جعفری 
آقطی و جعفری را در ظرفی ریخته سپس آب را به آن اضافه نمائید. در صورت نبودن گل آقطی و یا جعفری تازه از خشک شده آنها می‌توانید استفاده نمائید. مدت ۴ ساعت صبر نموده و آن را صاف کنید در شیشه‌ای ریخته و در یخچال نگهداری کنید و روزانه ۲بار با پنبه به لک‌ها بمالید. ۲۰ دقیقه صبر کرده و پس از شستن صورت از کرم مرطوب‌ کننده‌ای استفاده نمائید. 
فوائد: با این لوسیون لک‌های صورت زائل خواهند شد. 
۳) محلول جهت رفع تیرگی پوست 
برای از بین بردن جوش‌های ریز قرمز روی پوست باید نقاط آسیب‌دیده را صبح و شب با محلول نرم کننده جعفری شستشو دهید. برای روشن شدن پوست چهره نیز شستشوی صورت با جوشانده نیمی از یک دسته جعفری در یک‌ چهارم لیتر آب به مدت ۱ هفته صبح و شب مفید است. اگر برگ جوشیده شده جعفری را له کنید و به‌صورت مرهم روی خراش یا نقاط آسیب ‌دیده کم عمق پوست قرار داده زخم به سرعت التیام خواهد یافت. برای جذب بهتر ویتامین‌های جعفری و هر ماسک طبیعی دیگر در پوست قبل از هر اقدامی پوست خود را کاملاً تمیز کنید آن را ماساژ داده تا گردش خون سریع‌تر شود و سپس با محلول دم‌کرده آن را شستشو دهید. 
۴) ماسک رفع تورم چشم 
مواد مورد نیاز: 
ـ یک چهارم قاشق غذاخوری جعفری خرد شده 
ـ نصف لیوان آب 
ـ جعفری را به مدت ۳ دقیقه در آب بجوشانید پس از ولرم شدن آن را بر پشت چشم خود بگذارید. ۵ دقیقه صبر کرده سپس صورت را پاک کنید. هفته‌ای ۳ مرتبه از این ماسک استفاده نمائید. 
فوائد: با این عمل تورم پشت چشم کاهش پیدا می‌کند. 
۵) شامپو ضدشوره 
مواد مورد نیاز: 
ـ یک لیوان آب‌جوش 
ـ یک قاشق غذاخوری جعفری 
ـ یک قاشق غذاخوری گزنه 
ـ یک قاشق غذاخوری بوراکس 
ـ شش قاشق غذاخوری رنده شده صابون زیتون 
آب را بر روی جعفری و گزنه ریخته در ظرف را ببندید. مدت ۲۰ دقیقه صبر کنید و سپس آن را صاف نموده، صابون را به محلول اضافه نمائید بر روی حرارت گذاشته به مدت ۱۰ دقیقه به آرامی آن را جوشانده از روی حرارت برداشته و بوراکس را به آن اضافه کنید. صبر کنید تا سرد شود آن را در ظرفی ریخته پس از ۲۴ ساعت مصرف نمائید. برای این‌که شامپو اثر مطلوب خود را داشته باشد ابتدا سر را با شوینده مناسب بشوئید و در مرتبه دوم مدت ۵ دقیقه شامپو روی سر بماند. و بعد از آن سر را بشوئید. 
فوائد: اگر موهای شما شوره می‌زند هفته‌ای یک‌بار از این شامپو استفاده کنید پس از چند هفته متوجه بهبود موهای خود خواهید شد. جعفری و گزنه برای رشد مو مناسب است و از ریزش آن جلوگیری می‌کند. 
۶) شیره جعفری 
جعفری را خرد کرده و در شیر بریزید صبح ناشتا بخورید. این شیره برای رفع دردهای عصبی مفید می‌باشد. شیره برگ جعفری را به مقدار مساوی با الکل ۷۰ یا ۹۰ درصد می‌توان مخلوط کرد و در شیشه‌های در بسته حفظ کرد و در مواقعی که درد اعصاب شروع می‌شود مخلوط را به جائی که درد می‌کند بمالید. 
۷) دهان‌شوی جعفری 
برای برطرف کردن بوی بد دهان که عامل آن یک باکتری است که محل رشد آن در بزاق‌ دهان است می‌توان از دهان‌شوی جعفری استفاده کرد. این دهان‌شوی می‌تواند درمان خوبی برای برطرف کردن بوی بد دهان باشد جالب توجه آن‌که می‌توان به راحتی چندین دهان‌شویه‌ای را در منزل تهیه کرد. بدین‌ترتیب که مقداری از ساقه جعفری را خرد کرده به اندازه یک قاشق چایخوری از آن را در دو لیوان آب جوشانده البته این مخلوط را بعد از سرد شدن باید صاف نمود و روزانه ۲ تا ۳ بار مصرف کرد. 
تغذیه جعفری و بهترین شرایط رشد و نمو از نظر میزان کوددهی 
کود ازته را به میزان ۸۰ ـ ۱۰۰ کیلوگرم درنظر می‌گیریم هرچه کود ازته بیشتری بدهیم میزان ویتامین ”ث“ کاهش می‌یابد. که پس از برداشت برگ کود ازته اضافه می‌کنند. میزان کود فسفاته ۸۰ کیلوگرم و کود پتاسه ۱۳۰ ـ ۱۶۰ کیلوگرم می‌باشد. 
PH مورد نیاز 
برای رشد جعفری PH مناسب ۶ ـ ۷ می‌باشد. 
شرایط رشد 
ـ در مرحله جوانه‌زنی حساس است و مدت طولانی برای سبز شدن نیاز دارد. 
ـ رشد و رویشی کوتاه دارد. 
ـ سایه دوست است و در نور کم هم می‌توان کشت و کار کرد. 
ـ زمین باید مرطوب و نرم باشد. 
ـ عمق کشت باید کم باشد ۵ ـ ۱/۰ سانتی‌متر البته اگر از علف‌کش استفاده می‌کنیم باید عمق را بیشتر در نظر بگیریم. 
ـ مقدار بذر را ۸ ـ ۱۰ کیلوگرم در نظر می‌گیرند بذر جعفری ریز و بودار است. 
ـ ریشه جعفری عمیق است و ریشه فرعی ندارد پس تناوب زراعی ندارد. 
ـ برگ‌ها مجعد و فری است. فری شدن برگ‌ها به علت اختلاف در رشد بافت‌ها بین آوندهای درون برگ است با چیدن برگ‌‌ها آن را جوان نگه می‌دارند. 
مضرات جعفری 
جعفری دارای سورالن و ترپنوئیدهای است که باعث ناراحتی‌های پوستی می‌گردد. 
بیماری‌های جعفری سپتوریوز یا لکه قهوه‌ای جعفری: 
این بیماری تقریباً در تمام نقاط که جعفری کشت می‌شود مشاهده شده است. این قارچ از مناطق اهواز، سواحل دریای خزر و دزفول و ورامین گزارش شده است. 
علائم بیماری: 
روی برگ‌ها لکه‌های دایره‌ای قهوه‌ای رنگ ایجاد می‌شود که وسط آنها خاکستری رنگ است. پیکنیدهای قارچ عامل بیماری به‌صورت نقاط سیاه رنگی در روی لکه‌ها مشاهده می‌شود. 
عامل بیماری: 
قارچ septoria tritici به‌عنوان عامل بیماری شناخته شده است. 
چرخه زندگی: پیکیندهای مربوط به قارچ عامل بیماری در روی بذرهای جعفری و هم‌چنین در روی بقایای گیاهان می‌توانند فصل نامساعد را طی کنند. پخش اسپور بیشتر به وسیله باران همراه با باد انجام می‌گیرد. هم‌چنین حیوانات و وسائل کشاورزی در انتقال دخالت دارند قارچ عامل بیماری مستقیماً وارد گیاه می‌شود. میسلیوم بین سلولی و کنبدی‌های بین ۹ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد جوانه می‌زنند. رطوبت نسبی بالاتر از ۹۰ درصد حداقل برای دو روز برای جوانه زدن و نفوذ لازم است. 
مبارزه: خیساندن بذور در آب گرم ۴۸ ـ ۴۹ درجه سانتی‌گراد به مدت ۳۰ دقیقه برای پاک کردن بذر از قارچ عامل بیماری مفید است. بذوری که از سه سال قبل تهیه شده باشند برای کاشت باید مورد استفاده قرار گیرند. زیرا در این مدت قارچ از بین می‌رود. استفاده از سموم مسی برای مبارزه با بیماری در مزرعه توصیه شده است. ضدعفونی بذر با محلول دو در هزار تیرام در دمای ۳۰ درجه سانتی‌گراد برای مدت ۲۴ ساعت بذرها را از عامل بیماری پاک می‌کند.

منبع:رفاه

www.deo.blogfa.com

لیموترش

لیمو ترش یا به اختصار لیمو، میوه درخت لیمو و از مرکبات است. اگرچه بخصوص در آشپزی از پوست و گوشت لیمو استفاده می‌شود، لیموها را بیشتر به علت آب آنها پرورش می‌دهند. لیموها حاوی مقدار زیادی اسید سیتریک هستند که موجب طعم ترش آنها می‌گردد.^[۱] در واقع لیموترش درخچه‌ای است که بلندی آن به چهارمتر می‌رسد و کشت آن فقط در مناطق گرمسیر امکان دارد (آب و هوا مدیترانه‌ای). شاخه‌هایش بلند و برگهایش پهن و سبز مات و بیضوی است. دمبرگها واضح و اندکی بالدارند. گلهایش از درون سفید و از بیرون ارغوانی است. به غایت معطرند. گل آوری آن عملاً مداوم است (لیموترش تنها درختی است که تقریبا همیشه میوه و گل و برگ دارد). میوه اش سته بیضوی شکلی است که در اواخر پاییز و اوایل زمستان آبدارتر می‌باشد.

مصارف دارویی

لیموترش میوه ارزشمندی است که اکثر متخصصین تغذیه به مصرف فراوان آن اشاره دارند:

۱) در واقع هضم غذا را آسان می‌کند.

۲) به خاطر سهولت هضم چاشنی‌ها و گوشتهای چرب توصیه می‌شود که چند قطره لیموترش در آنها بچکانند.

۳) در موارد ناراحتی‌های دستگاه گوارشی مفید است. مثلا درصورت ورم روده یا درد کبد آب لیمو همراه یک لیوان آب معدنی می‌تواند تسکین دهنده باشد.

۴) نوشیدن آب چهار لیموترش با افزودن آب و اندکی شکر بر درمان چاقی مؤثر است.

۵) لیموترش را می‌توان برای درمان نسبی رماتیسم و نقرس مصرف نمود، چونکه اسیدسیتریک برای اسیداوریک حلال بسیار خوبی است.

۶) استفاده از خاصیت ادرارآوری آن فقط در اینگونه دردها توصیه می‌شود و به این نحو دردهای کلیه و مثانه را درمان می‌نماید.

۷) آب لیمو یک ترشی است که برخلاف سرکه ضعف نمی‌آورد بلکه نیروبخش بوده، عضلات معده و روده‌ها را تقویت می‌نماید.

۸) آب لیمو داروی ضد خون دماغ است، تمام سم‌های خون را می‌سوزاند.

۹) چربی و پیه را از بین می‌برد.

۱۰) اشتها آور است.

۱۱) اسهال عادی و خونی را معالجه می‌کند.

۱۲) از طاس شدن سر جلوگیری کرده باعث تقویت موهای سر می‌شود.

۱۳) بزاق دهان را زیاد می‌کند چون بزاق دارای اثر ضدعفونی کننده‌است و میکربهای دهان را از بین می‌برد.

۱۴) آب لیمو از عوامل خنک کننده در تابستان است که می‌تواند عطش و حرارت بدن را رفع کند.

۱۵) موجب راحتی اعصاب می‌شود.

۱۶) باعث زیاد شدن نور چشم شده و آب مروارید را از چشم می‌برد.

۱۷) آب لیمو می‌تواند جانشین دود و مشروب نزد معتادین گردد.

۱۸) عمل تنفس را آسان می‌سازد.

۱۹) لیمو التیام بخش زخمهاست.

۲۰) باد مفاصل را درمان کرده و مداومت در خوردن آن تصلب شرائین را معالجه می‌سازد.

۲۱) زهر حشرات مانند زنبور، عقرب، مار افعی با آب لیمو معالجه می‌شود.

۲۲) آب لیمو ضد تیفوس، ضد سرخک، ضد آبله مرغان و مخملک است.

۲۳) صفرابر است.^[۳][۴]

۲۴) مصرف روزی نصف استکان از عصاره ی سیر و لیمو ترش، تاثیر بسیار زیادی در رفع گرفتگی رگ ها خواهد داشت.^[۵]

از تجارب پیشینیان

برای تمیز کردن ظروف مسی، اشیاء نقره‌ای، مرمرسفید و صندلیهای حصیری، لیموترشی را دونیم کنید و روی شیء بمالید. سپس بشویید و آب بکشید.^[۶]

تولید کشورها

هند با تولید حدود ۱۶ ٪ در صدر کل تولید جهان، بزرگ‌ترین تولید کننده لیموترش در جهان است. پس از آن به‌ترتیب مکزیک (۱۴٫۵ درصد)، آرژانتین (~ ۱۰ ٪)، برزیل (۸ درصد) و اسپانیا با (۷ ٪) تولید می‌باشد.

۱۰ کشور اول تولیدکننده لیموترش در سال ۲۰۰۷
کشور	تولید (تن)
هند	۲٬۰۶۰٬۰۰۰^F
مکزیک	۱٬۸۸۰٬۰۰۰^F
آرژانتین	۱٬۲۶۰٬۰۰۰^F
برزیل	۱٬۰۶۰٬۰۰۰^F
اسپانیا	۸۸۰٬۰۰۰^F
چین	۷۴۵٬۱۰۰^F
ایالات متحده آمریکا	۷۲۲٬۰۰۰
ترکیه	۷۰۶٬۶۵۲
ایران	۶۱۵٬۰۰۰^F
ایتالیا	۵۴۶٬۵۸۴
جهان	۱۳٬۰۳۲٬۳۸۸^F
No symbol = official figure, F = FAO estimate, A = Aggregate (may include official, semi-official or estimates); منبع: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Division

|

موارد مصرف در زیبایی

اگر هر روز صبح به کمک تکه‌ای پنبه آب لیمو به پوست بمالید برای روشن کردن رنگ و تقویت و آرامش آن عموما مؤثر است. هم چنین برای سفت شدن ناخن و نرم شدن دست می‌توان آن را به کار برد. پوست لیمو اگر به دندان مالیده شود، رنگش را سفیدتر خواهد کرد.^[۷]

روش‌های استعمال

لازم به ذکر است که این روش‌های استعمال حتماً به درمان کامل نمی‌انجامد ولی درمان نسبی را به دنبال خواهند داشت.

استعمال داخلی:

*دم کرده: چند برش حلقوی لیموی ترش را با پوست آن در آب جوش دم کنید. برای درمان ورم روده و درد کبد چندین فنجان از این جوشانده را در روز بنوشید.

*لیموناد: آب لیمو ترشی را در نیم لیوان آب بریزید، یا لیمو ترش تازه‌ای را حلقوی برید و خوب در آب بخیسانید. و به هنگام تب و تهوع بنوشید.

*ضد کرم: میوه درسته را له کنید. در آبی که به آن عسل افزوده‌اید دو ساعت بخیسانید. صاف کنید و قبل از خواب بنوشید.

*شربت: مخلوطی از ۴۰ ٪ آب لیمو ترش و ۶۰ ٪ شکر فراهم کنید. این شربت می تواند در مداوای اسکوربوت مؤثر باشد.

*داروی ورم کبد: سه لیمو ترش رسیده را از طول قاچ کنید. پیش از خواب روی قاچها آب جوش بریزید. صبح فردای آن شب ناشتا بخورید.

استعمال خارجی:

*غرغره: یک لیوان آب ولرم را در آب لیموی تازه بریزید. برای بهبودی بیماری آنژین غرغره کنید.

*لیمو ترش ساده: روی زخم‌های عادی و عفونی کمپرس لیمو ترش ساده یا همراه آب بگذارید. برای برطرف کردن عرق یا سرمازدگی با آب لیمو ترش دست و پا را ماساژ بدهید. در مقابل گزش حشرات یک برش لیمو ترش را روی پوست بمالید. برای بهبودی میگرن چند برش لیمو ترش را در پارچه‌ای پیچیده روی شقیقه‌ها بکشید.

در صورت ابتلا به زکام یا خون دماغ پنبه‌ای را به آب لیموی خالص یا همراه اندکی آب آغشته کنید و در سوراخ بینی فرو برید.

از ویکی پدیا

سیر

---

تا به حال در مورد فواید سیر مطالب زیادی نوشته شده است اما برای آنکه بتوانید بیش‌ترین استفاده را از این خوراکی ببرید باید نکاتی را رعایت کنید که به کمک آن‌ها خواص سیر چندین برابر می‌شود.

---

استفاده از هر ماده غذایی یک ترفند و روش خاص دارد که باید رعایت شود چرا که با درست استفاده کردن از مواد اولیه خواص آن‌ها از بین نمی‌رود.  سیر یکی از موادی است که باید نکاتی در مورد استفاده از آن رعایت شود که در ادامه به آن می‌پردازیم:

* اولین نکته‌ای که باید در هنگام استفاده از سیر در ذهن داشته باشید میزان تازگی و طراوت آن است. برای استفاده از سیر بهتر است تازه‌ترین آن‌ها را انتخاب کنید. سیرهای بسته‌بندی‌شده یا مانده بیش از نیمی از خواص خود را از دست می‌دهند.

* قبل از آنکه سیر را در غذای خود بریزید حتماً آن را بریده و چند دقیقه‌ای در هوای آزاد قرار دهید. بریدن سیر باعث می‌شود تا برخی از ترکیبات سولفید آن آزاد شده و با اکسیژن واکنش دهد. این واکنش در 10  تا 15  دقیقه انجام شده و این باعث می‌شود تا خواص سلامتی سیر بالاتر رود.

* بسیاری همیشه به این نکته می‌اندیشند که استفاده از سیر در حالت‌های کوبیده شده، بریده شده و یا بدون تغییر مفید است. با توجه به نکته گذشته باید به این اشاره کرد که اگر سیرها را رنده و له کنید بیشتر سلول‌های داخلی آن‌ها شکسته شده و سلامت سیر بالاتر می‌رود.

* بوی سیر نکته آخری است که باید به آن اشاره کنیم. بسیاری از سر آشپزها و افرادی که به سلامتی خود اهمیت می‌دهند سیر را دوست دارند. سیر طعم و بویی عالی به غذا می‌بخشد و برای سلامتی، به ویژه قلب، بسیار مفید است. سیر سرشار از آنتی‌اکسیدان است، اما متأسفانه ترکیبات سولفور موجود در سیر، که خواص متعدد سیر را ایجاد می‌کنند، باعث می‌شوند دهان و نفس شخصی که سیر مصرف کرده است بوی ناخوشایندی بگیرد.

قبل از آنکه سیر را در غذای خود بریزید حتماً آن را بریده و چند دقیقه‌ای در هوای

آزاد قرار دهید. بریدن سیر باعث می‌شود تا برخی از ترکیبات سولفید آن آزاد شده

و با اکسیژن واکنش دهد. این واکنش در 10 تا 15 دقیقه انجام شده و این باعث می‌شود تا خواص سلامتی سیر بالاتر رود

چرا نفس شما بوی سیر می‌گیرد؟

سیر و سایر سبزیجات هم خانواده آن (پیاز، موسیر و پیازچه) ترکیبات سیستئین سولفوکسید را ایجاد می‌کنند. این ترکیبات عناصر تشکیل‌دهنده بو و مزه سیر هستند. این ترکیبات سولفوری بسیار شبیه ترکیباتی هستند که توسط باکتری‌های مولد بوی بد دهان ایجاد می‌شوند. سیر از دو طریق باعث می‌شود دهان شما بوی بدی بگیرد. اولین راه از طریق دهان شما است. بدین صورت که هنگامی که شما سیر مصرف می‌کنید، این ترکیبات سولفوری وارد دهان شما می‌شوند و بلافاصله بوی ناخوشایندی ایجاد می‌کنند. این ترکیبات بد بو تا زمانی که شما مسواک بزنید یا نخ دندان بکشید در دهان شما باقی می‌مانند. دومین راه تأثیر بوی سیر بر نفس شما از طریق ریه‌ها است.تحقیق جالبی در این زمینه در سال 1936، توسط دو پزشک صورت گرفته است. این دو پزشک مدتی، به یکی از بیماران خود که مبتلا به سرطان مری بود، از طریق یک لوله مخصوص که مستقیماً وارد معده می‌شد، سوپ سیر می‌دادند. در این روش غذا به هیچ عنوان وارد دهان نمی‌شد، اما آن‌ها متوجه می‌شدند که با وجود اینکه غذا وارد دهان بیمار نمی‌شود، نفس او پس از حدود 3 ساعت بوی سیر به خود می‌گیرد. این تحقیق تائیدی است برای سایر تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته است.

ترکیبی که باعث می‌شود نفسی که از ریه‌ها خارج می‌شود بوی سیر بگیرد، الیل متیل سولفید (AMS) است. این ترکیب گازی است که هنگام هضم سیر جذب خون می‌شود. این ترکیب از طریق خون به ریه‌ها راه پیدا می‌کند. به همین دلیل فرد با بازدم هوا از ریه‌ها بوی سیر را در فضا منتشر می‌کند. برخی از این ترکیبات AMS از طریق پوست نیز منتشر می‌شوند. به همین دلیل است که گاه خلاص شدن از بوی بد سیر کار بسیار مشکلی است. فرد هر چه قدر هم که دهان خود را مسواک می‌زند و از دهان‌شویه استفاده می‌کند، نمی‌تواند این بوی بد را از بین ببرد. علت این است که در چنین مواقعی منشأ بوی بد ریه‌ها هستند نه دهان.

 

چگونه بوی سیر را از بین ببریم؟

بهترین و موثرترین راه خلاص شدن از دست بوی سیر، نخوردن سیر است. اگر می‌خواهید اصلاً بوی سیر ندهید، نباید سیر بخورید. اما با توجه به ارزش غذایی بالا و خواص فراوان سیر، مصرف آن بسیار مفید است و نباید از برنامه غذایی افراد حذف شود، بنابراین می‌توانید برای کاهش بوی آن از راهکارهای زیر استفاده کنید. فراموش نکنید که شما هرچه قدر هم که تلاش کنید بوی سیر را در دهان خود از بین ببرید، همچنان از طریق ریه‌های شما منتشر می‌شود. به همین جهت نیز راهکارهایی که به شما معرفی می‌کنیم فقط بوی سیر را کاهش می‌دهند و آن را به طور کلی از بین نمی‌برند.

راهکارهایی برای از بین بردن بوی سیر

موثرترین راه از بین بردن بوی سیر این است که ترکیبات سولفوری مولد این بو را از دهان حذف کنید. این کار را می‌توانید با مسواک زدن، استفاده از نخ دندان و دهان‌شویه انجام دهید. همچنین باید زبان خود را حتماً مسواک بزنید. این کار برای از بین بردن بوی سیر بسیار مهم است. سایر راهکارهایی که به شما معرفی می‌کنیم نیز می‌توانند کمک کنند. شما می‌توانید از این راه‌ها قبل یا بعد از مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان استفاده کنید، اما توجه داشته باشید که حذف ترکیبات سولفوری باید حتماً صورت بگیرد و این راه‌ها را نمی‌توان جایگزین حذف ترکیبات کرد. اگر شما بدون اینکه ترکیبات سولفوری را از بین ببرید، از راه‌های زیر استفاده کنید، اقدامات شما در کاهش بوی سیر تأثیر چندانی نخواهند داشت.

 

لیموترش

استفاده از لیموترش در کاهش بوی سیر بسیار موثر است. لیمو همچنین می‌تواند باکتری‌های مولد بوی بد دهان را از بین ببرد. سعی کنید بعد از خوردن سیر یک تکه لیموترش را در دهان خود بگذارید و بمکید. همچنین اگر دست شما بوی سیر گرفته است، می‌توانید با استفاده از آب لیمو، این بو را از بین ببرید.

 

جعفری

در بسیاری از مواقع، سرآشپزها در کنار سیر از جعفری نیز برای پخت غذا استفاده می‌کنند، زیرا جعفری بوی سیر را کاهش می‌دهد. می‌توانید برای کاهش بوی سیر، بعد از مصرف آن مقداری جعفری خام بجوید.

 

چای

چای، خصوصاً چای سبز و چای نعناع، حاوی پلی‌فنول است. پلی‌فنول ترکیبات سولفوری که سیر ایجاد می‌کند را از بین می‌برد. سعی کنید هنگام خوردن سیر یا پس از آن چای بنوشید.

 

هل، نعناع، رازیانه و میخک

این دانه‌ها و گیاهان معطر می‌توانند مانند جعفری بوی سیر را کاهش دهند.

استفاده از لیموترش در کاهش بوی سیر بسیار موثر است. لیمو همچنین می‌تواند باکتری‌های مولد بوی بد دهان را از بین ببرد

شیر

در مطالعاتی که در سال 2010 صورت گرفت ثابت شد که مصرف شیر می‌تواند بوی سیر را کاهش دهد. محققان معتقدند که چربی موجود در شیر تأثیر ترکیبات سولفوری را در دهان کاهش می‌دهد. در نتیجه تأثیر شیر پرچرب در این خصوص بیش از شیر کم چرب است.

 

آدامس بدون قند

جویدن آدامس می‌تواند بوی سیر را بپوشاند و درعین‌حال تکه‌های سیر را که بوی سیر را منتشر می‌کنند از بین دندان‌های شما خارج کند.

 

دانه‌های قهوه

بسیاری از افراد معتقدند که جویدن دانه‌های کامل قهوه و یا آسیاب شده آن پس از خوردن سیر می‌تواند بوی سیر را کاهش دهد، البته لازم نیست این دانه‌ها را بخورید. می‌توانید پس از جویدن، آن‌ها را از دهان خود خارج کنید.

 

از مکمل‌های سیر استفاده کنید

اگر شما جزء آن دسته از افرادی هستید که سیر را به خاطر خواص غذایی و درمانی آن مصرف می‌کنند، می‌توانید به جای مصرف سیر، از مکمل‌های آن استفاده کنید. این مکمل‌ها خواص سیر را دارا هستند، اما بوی بدی ندارند.

امیدواریم با استفاده از این راه‌ها بتوانید بوی سیر را از بین ببرید و یا حداقل تأثیر آن را کاهش دهید.

 

منابع:

مشرق نیوز                                                                                                        www.deo.blogfa.com

دنیای تغذیه

شاهی

---

بولاغ اوتی گیاه بومی کشورهای اروپایی است اما کشت آن به تدریج در دیگر نقاط جهان هم رایج شد. این گیاه در آب رشد می‌کند و در بسیاری از کشورها مردم آن را به صورت سالاد مصرف می‌کنند.

---

گیاه «بولاغ اوتی» که با اسامی علف چشمه، آب تره و شاهی آبی نیز شناخته شده از قدمتی طولانی و خواص درمانی شماری برخوردار است.

شاهی آبی گیاهی است که در برخی از مناطق دنیا از جمله گیاهان خودرو شناخته می‌شود اما در برخی از کشورها مانند؛ ایران به عنوان سبزی خوردن و در برخی مناطق دنیا به صورت سالاد یا همراه با ساندویچ استفاده می‌شود و دارای مقدار زیادی آهن، کلسیم،‌ و ویتامین‌های مختلف از جمله A و C است. بولاغ اوتی منبع غنی از «لوتئین» و «بتاکاروتن» است که این دو ماده نیز به نوبه خود از آسیب‌های اشعه فرابنفش خورشیدی بر بدن پیشگیری می‌کنند و در سلامت پوست و درمان بیماری‌هایاگزما و آکنه موثر هستند.

این گیاه حاوی مقدار قابل‌توجهی از آنتی‌اکسیدان‌های مختلف است که در پیشگیری از سرطان‌ها نقش کلیدی دارند. این آنتی‌اکسیدان‌های فعال شامل ویتامین‌های  E,A,C‌ و چندین نوع از ویتامین‌های گروه B هستند که از آسیب رساندن مولکول‌های رادیکال به سلول‌های سالم جلوگیری می‌کنند.

همچنین ترکیبات آنتی‌اکسیدانی این گیاه خطر ابتلا به سرطان ریه و گلو را کاهش می‌دهند.

بولاغ اوتی سرشار از ماده‌ای موسوم به «گلوکزینولات»، یک ترکیب فیتوشیمیایی حلال در آب و حاوی گوگرد است. این ماده می‌تواند با تنظیم کردن آنزیم‌های کبد به آن کمک کند تا عملکرد تصفیه خون را به درستی انجام دهد.

این گیاه همچنین حاوی پتاسیم است و مانند یک ترکیب ادرارآور عمل کرده و آب اضافی را از بدن خارج می‌کند. همچنین بولاغ اوتی به دلیل دارا بودن فیبر در درمان و پیشگیری از یبوست و دیگر مشکلات روده‌ای سودمند است.

علاوه بر فواید درمانی فوق،‌ بولاغ اوتی حاوی املاح معدنی و ویتامین‌های دیگری چون D,K  است.

 

جلوگیری از رشد سرطان سینه با مصرف بولاغ اوتی

تحقیقی علمی در بریتانیا نشان داده است که ترکیب گیاهی موجود در «شاهی آبی» می‌تواند رشد سلول‌های سرطان سینه را متوقف کند. نتایج پژوهش علمی حاضر که در یک کنفرانس خبری در دانشگاه «سوتامپتون» اعلام شد نشان می‌دهد که این ماده گیاهی با پایان دادن به یک سیگنال در بدن مانع دستیابی تومور در حال رشد سرطانی به خون و اکسیژن می‌شود.

به نظر محققان، «شاهی آبی» می‌تواند کنش پروتئینی را مختل سازد که نقش اساسی در رشد سرطان دارد. تومور به هنگام رشد، ذخیره خونی خود را از دست می‌دهد و به بافت‌های طبیعی اطراف خود سیگنال می‌فرستد تا رگ‌های خونی جدید در داخل غده ایجاد کنند و تومور بتواند اکسیژن و مواد مغذی ضروری خود را تامین کند.

تحقیق حاضر که به سرپرستی پروفسور «گراهام پکهام» در دانشگاه «سوتامپتون» انجام شده آشکار کرد که ترکیب گیاهی موجود در «شاهی آبی» این فرایند را متوقف می‌کند و این کار را از طریق ایجاد اختلال در عملکرد پروتئینHIF  و خاموش کردن آن انجام می‌دهد.

دکتر «پکهام»، متخصص غدد مولکولی در دانشگاه «سوتامپتون» در بریتانیا انجام این پژوهش را گام مهمی در جهت درک مزایای بهداشتی بالقوه این محصول گیاهی می‌داند چرا که نشان می‌دهد ماده موجود در این گیاه می‌تواند در مسیری که به رشد سلول‌های سرطانی می‌انجامد مداخله کند. به نظر این کارشناس دانستن عوامل خطر سرطان هدف کلیدی است و مطالعات درباره رژیم غذایی بخش مهم آن را تشکیل می‌دهد،‌ در بریتانیا کار کمی درباره رابطه بین مواد غذایی و رشد سرطان انجام شده است.

برخی تحقیقات نیز در باره اثرات ضد سرطانی این گیاه است به طوری که

برخی تحقیقات صورت گرفته نشان می‌دهند شاهی آبی به صورت‌های مختلف

علیه سرطان ریه عمل می‌کند

دکتر پکهام در مرکز مطالعات مربوط به سرطان پستان و در یک مطالعه مقدماتی، به گروه کوچکی از افرادی که در گذشته دچار سرطان پستان بودند پس از یک دوره روزه‌خواری معین 80 گرم (معادل یک کاسه پر) «شاهی آبی» داد و خون آن‌ها را در فاصله 24 ساعت بعد ارزیابی کرد.

گروه تحقیقاتی توانست مقدار قابل‌توجهی از ماده «پی. ای. آی. تی. سی» که ترکیب اصلی این سبزی را تشکیل می‌دهد در خون شرکت‌کنندگان مطالعه به دنبال مصرف این ماده گیاهی بیابد.

ضمناً و مهم‌تر اینکه آن‌ها نشان دادند که کنش پروتئین HIF در سلول‌های خونی زنان به گونه‌ای دیده می‌شود که قابل اندازه‌گیری است.

این یافته‌ها بینش جدیدی درباره اثرات بالقوه ضد سرطانی «شاهی آبی» فراهم می‌کند اگرچه انجام تحقیقات بیشتر درباره اثرات مستقیم آن در کاهش خطر سرطان ضرورت دارد.

گفتنی است؛ سرطان پستان متداول‌ترین سرطان در زنان به خصوص در دنیای غرب است و در حال حاضر تقریباً از هر 9 نفر یک نفر در طول زندگی به آن مبتلا می‌شود.

خاصیت ضد سرطانی "شاهی آبی"

فواید زیادی در مورد مصرف این گیاه مطرح شده است. مثلاً «شاهی آبی» به عنوان منبع آنتی‌اکسیدان، ماده افزایش‌دهنده ادرار، اکسپکتورانت و حتی ماده کمک‌کننده به دستگاه گوارش شناخته می‌شود. برخی تحقیقات نیز در باره اثرات ضد سرطانی این گیاه است به طوری که برخی تحقیقات صورت گرفته نشان می‌دهند شاهی آبی به صورت‌های مختلف علیه سرطان ریهعمل می‌کند.

در یکی از این تحقیقات که نتایج آن در سال 2007 منتشر شد 60 مرد و زن روزانه 85 گرم این سبزی را به مدت 8 هفته در کنار رژیم غذایی‌شان مصرف کردند. نتایج آزمایش خون آن‌ها حاکی از حدود 23 درصد کاهش در آسیب به DNA در سلول‌های سفید خون آن‌ها بود. به نظر دانشمندان هرگونه آسیب به DNA عامل مهم در رشد سرطان محسوب می‌شود.

نتایج این یافته همچنین 100 درصد افزایش در مولکول لوتئین و 33 درصد افزایش در بتا کاروتن شرکت‌کنندگان مطالعه را نشان داد. هر دوی این مواد خاصیت ضد سرطانی دارند زیرا به سلول‌ها کمک می‌کنند تا از خود در برابر هرگونه آسیبی دفاع کند.

 

منابع:

ایسنا                                                                                                                    www.deo.blogfa.com

ابتکار

گل کلم

گل کلم(فارسی شرقی:گل پی) از سبزیجات می‌باشد که گل آن بیشترین استفاده را دارد و ساقه و برگ‌های آن دور ریخته می‌شود. این گیاه به واسطه بذر کشت می‌شود.

ارزش غذایی

گل کلم

گل کلم

مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ oz)
انرژی	۱۰۳ کیلوژول (۲۵ kcal)
کربوهیدرات‌ها	۵ g
قندها	۱٫۹ g
فیبر	۲ g
چربی	۰٫۳ g
پروتئین	۲ g
آب	۹۲ g
تیامین (ویتامین B۱)	۰٫۰۵ میلی‌گرم (۴٪)
ریبوفلاوین (ویتامین B۲)	۰٫۰۶ میلی‌گرم (۴٪)
نیاسین (ویتامین B۳)	۰٫۵۰۷ میلی‌گرم (۳٪)
ویتامین ب۵ (B5)	۰٫۶۶۷ میلی‌گرم (۱۳٪)
ویتامین ب۶	۰٫۱۸۴ میلی‌گرم (۱۴٪)
اسید فولیک (ویتامین B9)	۵۷ میکروگرم (۱۴٪)
ویتامین C	۴۸ میلی‌گرم (۸۰٪)
ویتامین K	۱۵٫۵ میکروگرم (۱۵٪)
کلسیم	۲۲ میلی‌گرم (۲٪)
آهن	۰٫۴۲ میلی‌گرم (۳٪)
منیزیوم	۱۵ میلی‌گرم (۴٪)
فسفر	۴۴ میلی‌گرم (۶٪)
پتاسیم	۲۹۹ میلی‌گرم (۶٪)
سدیم	۳۰ میلی‌گرم (۱٪)
روی	۰٫۲۷ میلی‌گرم (۳٪)
درصدها نسبی‌اند منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا

گل کلم دارای چربی و کربوهیدرات کمی است و پر فیبر و دارای ویتامین ب ۹، آب، و ویتامین C است. گل کلم حاوی چند فیتوکمیکال است که برای سلامتی ادم سودمند است. سولفورافان ترکیبی است که از بدن در مقابل سرطان محافظت می‌کند

• کاروتنوئیدها^[۱]
• ایندول-۳-کربینول، یک ماده شیمیایی است که موجب گسترش ترمیم DNA ^[۲][۳] ,

و به عنوان استروژن موجب کاهش رشد سلول‌های سرطانی می‌شود.^[۴]

مصرف بالای گل کلم خطر سرطان پروستات را کاهش می‌دهد.^[۵]

۱۰۰ گرم گل کلم دارای حاوی اطلاعات تغذیه ای زیر است.براساس USDA

• کالری: ۲۵
• چربی: ۰٫۲۸
• کربوهیدرات: ۴٫۹۷
• الیاف: ۲
• پروتئین: ۱٫۹۲

گونه‌های گیاه شناسی

گل کلم و کلم بروکلی ساختارهای بسیار مشابهی دارند.

نوع

چهار گروه عمده از گل کلم وجود دارد..^[۶]

ایتالیایی

این نوع کلم ظاهر متنوعی دارد و شامل کلم‌های سالانه و دوسالانه با رنگ‌های سفید و گونه‌های سبز، بنفش، قهوه‌ای و زرد است. این نوع کلم را اجداد سایر کلم‌ها به شمار می‌اورند

شمال غربی اروپا دوسالانه

برداشت این نوع کلم در زمستان و اویل بهار است و از قرن ۱۹ ام بیشتر در فرانسه کشت و برداشت می‌شود.

شمالی اروپا سالانه

برداشت این نوع کلم در تابستان و پاییز است و از قرن ۱۸ ام بیشتر در آلمان کشت شده‌است و در شمال اروپا و آمریکای شمالی کشت و برداشت می‌شود.

آسیا

گل کلم‌های استوایی یا آسیایی بیشتر در چین و هند کشت و برداشت می‌شود و از قرن ۱۹ در هند کشت آن توسعه یافت.^[۷]

رنگ‌ها

نوعی کلم

سفید

گل کلم سفید رایج ترین رنگ از گل کلم است.

نارنجی

گل کلم نارنجی ۲۵ برابر نوع سفیدش دارای ویتامین آ می‌باشد.^[۸]

سبز

گل کلم سبز، نوعی دیگر از کلم است که نمونه رایج ان کلم بروکلی است.

رنگ ارغوانی

این نوع کلم که به رنگ‌های قرمز و شرابی نیز وجود دارد^[۹] رنگ ارغوانی این نوع کلم به علت وجود آنتی اکسیدان آنتوسیانین در ان است.

آشپزی

گل کلم در آشپزی

گل کلم را می توان سرخ شده، آب پز، یا بخار پز و به خام مصرف کرد.به صورت بخارپز ترکیبات ضدسرطان ان بیشتر نسبت به سرخ شده و اب پر حفظ می شود.

^[۱۰] در هنگام پخت، برگ های بیرونی و ساقه ضخیم برداشته میشود.برگ نیز خوراکی هستند اما اغلب دور انداخته می شوند.

از ویکی پدیا      

www.deo.blogfa.com                                                    دایره المعارف DEO

گل مینا

(Chrysanthemum leucanthemum L)، گیاه چندساله‌ای از خانوادهٔ پاناسه آ و از تیره مینا است.گل مینا در شمال ایران رویش فراوانی دارد. طول گیاه ۳ تا ۶ اینچ، با گل‌های زرد لیمویی که میوه‌ای با روپوش مودار می‌باشد.

کاربردهای دارویی

این گیاه دارای خاصیت دارویی است و در درمان سردردهای میگرنی بسیار موثر است.از دانهٔ این گیاه روغن گل مینا یا EPO تهیه کرده در کشورهای اروپایی در داروخانه بنام کپسول اپو به فروش می‌رسد. اپوکپسول حاوی ۲۵۰ میلی گرم و یا ۵۰۰ میلی گرم روغن گل مینا است. علاوه بر این مخلوط روغن گل مینا + ویتامین E به نام Efamol و نیز مخلوط روغن گل مینا + روغن ماهی را به نام Marin cap به فروش می‌رسانند. روغن گل مینا حاوی اسیدهای چرب ضروری ازنوع اسید لینوئیک (۷۰ درصد) و اسید گامالینوئیک (۹ درصد) می‌باشد.اسیدهای چرب ضروری برای رشد و تکثیر سلول‌های بدن ضروری هستند.

این داروها در موارد زیر کاربرد دارند:

• در سندرم پیش قاعدگی
• درمان درد پستان = ماستالژی
• درمان مالتیپل اسکلروز
• درمان بی اشتهایی و بی اشتهایی شدید که در مالیخولیا دیده می‌شود.
• درمان اگزمای آتوپیک صبح و شب
• پماد آن در آلرژی پوستی و هر نوع تحریک پوستی مفید است.

روش استفاده دارویی

• بصورت دم کرده: با دم کردن یک قاشق چایخوری از پودر گیاه را دریک استکان آب جوش
• تهیه تنطور

تصاویر

• 

   از ویکی پدیا                  www.DEO.blogfa.com      

• 

گل محمدی

گل محمدی یا گل گلاب (نام علمی: Rosa damascena) نام نوعی گل رز است که از آن گلاب می‌گیرند. درختچه ای است خزندار (Decideous). گل محمدی از دیرباز در ایران کشت می‌شده‌است. از تیرهٔ رزاسه و قسمت قابل مصرف آن گلبرگ و مادهٔ مؤثرهٔ آن تانن است.

در کاشان، اصفهان، دهستان لاله‌زار کرمان، داراب فارس از آن گلاب می‌گیرند و بعضی آنرا هم تقطیر می‌نمایند.

گیاهشناسی

این نوع گل سرخ، برگها ی مرکب از ۷ و به ندرت ۹ برگچه دندانه دار دارد و به نظر می‌رسد که نوعی دو رگه ثابت از Rosa gallica و Rosa canina می‌باشد. عده‌ای آن را یک دورگه ثابت از Rosa gallica و Rosa moschata ذکر نموده‌اند. گلبرگهای آن رنگ صورتی روشن یا سفید دارد.

گل محمدی درختچه‌ای دارای شاخه‌های گل دهنده تیغ دار، استوانه‌ای شکل، بدون شیار و دارای برگهای مرکب شانه‌ای که دارای ۵-۳ برگچه متقابل دندانه‌دار می‌باشد. رگبرگهای پشت برگ مشخص و بهم رفته، برگچه چرمی و بیضی شکل، نوک تیز به طول ۵-۳ سانتی متر، و روی برگها صاف و سبز و پشت آنها سبز کمرنگ و دمگبرگهایش خزی و نمدی است و با کرکهای غده‌ای پوشیده شده و تا انتهای جام گل کشیده شده‌است.

گلها به شکل صورتی خوشرنگ با ۳۲ گلبرگ صورتی مشابه و یکدست که در اوائل صبح شروع به ظاهر شدن می‌نمایند. کاسبرگها به تعداد ۵ عدد که حداقل سه تای آنها دارای زوائد بزرگی در لبه‌ها هستند. پرچم‌ها زرد رنگ به تعداد ۱۰۰ عدد در ترکیب گل وجود دارند. میوه آن پس از ریزش گلبرگها گوشتی گرد و یا تخم مرغی به طول ۵/۱ سانتی متر که در داخل برجستگی کوزه‌ای شکل زیر گلبرگها قرار دارند.

زمان باز شدن گلها در اوائل اردیبهشت تا اوائل تیرماه می‌باشد. و در هر منطقه مدت زمان باز شدن گلها ۳۰-۲۰ روز طول می‌کشد. دوام گل حداکثر یک روز بوده و بعد از آن رنگ صورتی خوشرنگ گلبرگها به سفید می‌گراید و با اندک نسیمی گلبرگها پرپر شده و می‌ریزند.

محصول گل محمدی

محصول عمده گل محمدی، گلاب، اسانس و گلبرگ خشک می‌باشد، که از آنها در صنایع دارویی، عطرسازی، فرآورده‌های بهداشتی و آرایشی و صنایع غذایی استفاده می‌شود. مصارف دارویی آن بیشتر در درمان دردهای رماتیسمی، قلبی، تقویت اعصاب و معده و رفع بعضی از سردردها بوده و در تهیه شربت مربا و در صنایع شیرینی سازی و تهیه بستنی نیز استفاده می‌شود.

عنبر گل به عنوان یکی از فراورده‌های صنعت گلابگیری، مایع سیاهی است که در پایان عملیات تقطیر همراه با تفاله گل‌ها در دیگ به جای می‌ماند و جهت درمان‌های عضلانی مناسب است. دم کرده گلبرگ‌های خشک شده اثر درمانی برای تقویت اعصاب، برطرف کردن بیماری‌های گلو و دهان است. در هندوستان موم گل محمدی، گل روغن و گل قند تهیه می‌شود.

سالانه گلاب و اسانس ایران به کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای اروپایی از جمله فرانسه و انگلستان صادر می‌گردد.

مناطق کشت

مناطق مورد کشت گل محمدی اغلب مناطق کوهپایه‌ای و اقالیم خشک و نیمه خشک با تابستانهای معتدل و خشک و زمستانهای سرد می‌باشد.

در حال حاضر کشت گل محمدی در ۱۴ استان ایران صورت می‌پذیرد که مهمترین آنها استانهای دهستان لاله‌زار کرمان، فارس داراب (لایزنگان) میمند، کاشان و آذربایجان شرقی است و در مابقی استانها کشت بیشتر به صورت پراکنده می‌باشد.

بزرگترین دشت گل محمدی جهان در روستای لایزنگان از توابع داراب می‌باشد که بصورت دیم و ارگانیک کشت می‌شود وحدود ۵۰۰۰هکتار گلستان می‌باشد.

منبع:ویکی پدیا                                                                           www.deo.blogfa.com

گل لاله

گل لاله سرده‌ای از تیرهٔ سوسنیان است که در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گونه دارد. محل اصلی رویش لالهٔ خودرو در آسیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود. این گل در افغانستان، ترکیه، ایران، قسمتی از غرب سوریه، سواحل دریاچه آرال، دریاچه خزر و دریای سیاه، یونان، ایتالیا،اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال آفریقا بصورت خودرو یافت می‌شود. در بین کشورهای اسلامی لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. ۱۹ گونه از گونه‌های لاله از ایران گزارش شده‌است. از لحاظ گیاه‌شناسی لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود. لاله‌های پرورشی دارای گل‌های بزرگ، جام گل بزرگ‌تر و تنوع رنگی بیشتری نسبت به گل‌های خودرو هستند. لاله‌ها بطورکلی در چهار طبقهٔ کلیِ زود گل‌دهنده، میان‌رس، دیر گل‌دهنده و گونه‌ها قرار می‌گیرند. از سال ۱۹۸۱ تقسیم‌بندی گل‌های لاله توسط انجمن سلطنتی پیاز لاله هلند آغاز شد و لاله‌ها بر اساس شکل گیاه و شکل و زمان باز شدن گل به ۱۵ گروه تقسیم شدند. از طریق درآوردن پیاز بوته اصلی از خاک و جدا کردن پیازچه‌های نوچه اطراف پیاز مادری و کاشت بذر کاملاً تازهٔ ارقام جدید تکثیر و ازدیاد می‌شوند. در حال حاضر از نظر تولید و صادرات پیاز و گل شاخه‌ای لاله، هلند در جایگاه نخست در بین کشورهای جهان جای دارد. لاله گل ملی کشورهای ایران، افغانستان، ترکیه، هلند، مجارستان و بلژیک به شمار می‌آید.ام گل
نام گل لاله از کلمه لال یا همان کلمه لعل از زبان سانسکریت به معنی «قرمز» گرفته شده‌است. واژهٔ لاله امروزه به گل‌های پیازداری گفته می‌شود که نام علمی آنها تولیپا و از راستهٔ سوسن‌سانان و از تیره ٔسوسنیان است و کاسه و جام آن تشکیل جامی کامل می‌دهد. شک نیست که واژهٔ لاله به لال که به معنی «سرخ» است وابسته‌است و گلی که لاله خوانده شده به مناسبت همین رنگ است.
گل لاله در زبان‌های اروپایی Tulip و Tulpe تولیپه نام دارد که به واسطهٔ شباهت این گل با عمامه از واژهٔ «تولبند» به معنی «عمامه» گرفته شده‌است. احتمالاً مترجم ترکی در هنگام معرفی این گل به اروپائیان و در وصف آن این واژه را به زبان رانده و آن را در بزرگی و شکل به عمامه تشبیه کرده‌است. در مورد فارسی بودن این واژه بین پژوهش‌گران توافق وجود دارد. در مقدمة الادب زمخشری که واژه‌نامهٔ عربی به فارسی‌است، عمامه به فارسی «دُلبند» ترجمه شده‌است و ریشهٔ واژهٔ «تولبند» نهایتاً همان دُلبند (Dolband) فارسی‌است که از فارسی به ترکی رفته و تلفظ آن به «تولبند» تبدیل شده‌است. بهرحال این گیاه با نام تولیپه از ترکیه به اروپا رفت و در آنجا به همین نام مشهور شد اما خود ترکان مانند ایرانیان این گل را در همان زمان لاله می‌نامیدند.[۲][۳] [۴]لاله در منابع قدیمشقایق نعمانی قرمز پُر پرچم‌ است. برگ‌های آن دارای بریدگی عمیق و اغلب سه قسمتی یا سه برگچه‌ای‌است.شقایق قرمز پُر پرچم‌ است. نوع خودرو دارای ۴ تا ۶ گلبرگ است. دارای دو کاسبرگ است که هنگام شکفتن گل لاله می‌ریزد.تمامی انواع خودروی لالهٔ قرمز تنها ۶ پرچم و ۶ گلپوش دارند. برگ‌های لاله کشیده و بدون دندانه هستند.
علیرغم اینکه این گل به طور طبیعی در دشت‌ها و کوهستان‌های ایران می‌روید ولی مردم با گفتن «گل لاله» در واقع گل شقایق در ذهنشان نقش می‌بندد. لاله از رستنی‌هایی است که در سخن از آن بناچار پای چند رستنی دیگر به میان می‌آید. در برخی منابع لاله، شقایق، لالهٔ واژگون، آلاله، شقایق نعمانی و شنبلید به‌ اشتباه یک گیاه پنداشته شده‌اند. در منابع قدیمی گاهی میان لاله و شقایق نعمانی تفاوت قایل شده‌اند و گاهی هم این نوع گیاه نوعی لاله دانسته شده‌است و نه اسم مطلق آن.[۵] زکریا قزوینی در عجایب المخلوقات می‌گوید که شقایق‌النعمان نامی است که پادشاه حیره نعمان بن منذر بدین گل که به فارسی گل لاله (tulipe) نامیده می‌شود، داده‌است.[۶]
طبق تحقیق کازیمیرسکی نزد ایرانیان هر گل که گلبرگ‌های آن به رنگ خون و وسط آن سیاه باشد بنام لاله و یا شقایق خوانده می‌شده‌است ولی غالباً tulipe را شقایق نعمانی نامیده‌اند. سه گل لاله، شقایق و شقایق نعمانی گیاهان کاملاً متفاوتی هستند اما گونه‌هایی از این سه گیاه که دارای گل‌هایی قرمز رنگ همراه با لکه‌ای سیاه در مرکز گل هستند بسیار به یکدیگر شباهت دارند. مترجمان اروپایی شعرای شرقی شقایق نعمانی را anemone (آنه‌مون) ترجمه کرده‌اند و یکی دانستن این گیاه با شقایق و همچنین لاله خطاست، زیرا شقایق (نام علمی: Papaver)، متعلق به تیرهٔ کوکناریان یا شقایقیان (نام علمی: papaverces ) است در صورتی که شقایق نعمانی به تیرهٔ آلاله (نام علمی: Ranunculus) تعلق دارد.[۷]خصوصیات
لاله گیاهی است از تیرهٔ سوسنیان که دارای پیاز است و برگ‌هایش طویل و ساقهٔ گل‌دهنده از وسط برگ‌ها خارج می‌شود. گل آن که در انتهای ساقه قرار دارد معمولاً منفرد است ولی ممکن است معدودی از گونه‌ها ۲ تا چندین گل نیز داشته باشد.[۸] محل اصلی رویش لالهٔ خودرو از کوه‌های پامیر تا کوه تیان شان در آسیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود[۹] همچنین این گل در افغانستان، ترکیه، ایران، قسمتی از غرب سوریه، سواحل دریاچه آرال، دریاچه خزر و دریای سیاه، یونان،ایتالیا، اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال آفریقا بصورت خودرو یافت می‌شود.[۱۰] در حال حاضر هزاران نوع لاله با رنگ‌های متفاوت وجود دارد. جوره‌های قدیمی لاله از ترکیب دو گونهٔ لالهٔ باغچه‌ای و لالهٔ ارمنی مشتق شده‌اند و والدین جوره‌های جدیدتر اغلب سه گونهٔ لالهٔ شنل‌قرمزی، لالهٔ امپراتور و لالهٔ نیلوفرآبی هستند.[۱۱] گل لاله تنها در ۲ ماه در سال شکوفا می‌شود و زمان گلدهی از اواخر اسفند در انواع زود گل‌دهنده تا اواخر اردیبشهت در انواع دیر گل‌دهنده محدود می‌شود.[۱۲]اجزای گیاهگرده‌های چسبیده به انتهای پرچم
به طور کلی یک گیاه لاله دارای اجزای زیر است:پیاز: در زیر سطح خاک قرار دارد و تنها قسمتی از گیاه‌است که در شرایطی نامساعد از قبیل تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد نیز به زندگی ادامه می‌دهد. قسمت کلی پیاز از برگ‌های رشد نیافتهٔ ضخیم و کم رنگ بصورت لایه‌های مطبق بنام فلس تشکیل یافته که آب و غذا در این فلس‌ها ذخیره می‌گردد. یکی از ویژگی‌های مهم طبقه‌بندی سردهٔ لاله، سطح خارجی پیاز آنست که از چندین لایه بنام پوشینه به رنگ قهوه‌ای تیره پوشیده شده و در قسمت داخلی اغلب نمدی شکل است. جوانه‌ای که در فصل پائیز درون پیاز این گیاه دیده می‌شود، نمایانگر تمام اجزاء گلی است که در فصل بهار ظاهر می‌گردد.[۱۳]ساقه: گیاه کامل لاله به یک و گاهی به چندین گل ختم می‌شود که در طول آن برگ‌هایی نیز به صورت پراکنده قرار دارند.برگ: به رنگ سبز مایل به خاکستری تا سبز مایل به قرمز است.پرچم‌ها: اندام‌های نر گل هستند. در داخل گل ۶ پرچم وجود دارد که هر کدام دارای یک میلهٔ بلند و نازک منتهی به یک بساک بوده و بساک تولید کنندهٔ دانه‌های گرده به صورت پودر می‌باشد.کلالهٔ سه قسمتی در درون گل لالهتخمدان: محتوی تخمک‌هاست که توسط پوشش احاطه شده‌است و بعد از لقاح به صورت بذر رشد می‌یابد. در مرکز گل لاله یک تخمدان بطری شکل، سه حجره‌ای وجود دارد که هر حجره شامل تعداد زیادی تخمک است. در بالای تخمدان نیز یک کلالهٔ سه قسمتی قرار گرفته که دانه‌های گرده به آن می‌چسبند. البته در اکثر گیاهان به جز گیاه لاله یک خامهٔ میانی بلند نیز بین تخمدان و کلاله قرار می‌گیرد. سلول‌های نر که از دانه‌های گرده بوجود می‌آیند، تخمک‌ها را بارور نموده و تخمک‌های بارور تبدیل به دانه می‌گردند در همین زمان بارور شدن و تبدیل تخمک‌ها به دانه‌است که تخمدان نیز تبدیل به میوه شده و به تدریج جداره‌های آن خشک و سخت می‌شود. این چنین میوه‌ای را کپسول می‌نامند و هنگامیکه دانه‌ها رسیدند، این کپسول از بالا به وسیله سه شکاف باز می‌گردد.[۱۴] در بعضی از لاله‌ها پرچم کرک‌دار و در برخی دیگر بدون کرک است.[۱۵]گلپوش: همهٔ گل‌های خودروی لاله دارای ۳ گلبرگ و ۳ کاسبرگ رنگین به شکل گلبرگ‌های هستند. گلپوش گیاه اندام‌های نر و مادهٔ گل را احاطه نموده و از شش قطعهٔ آزاد کامل شامل سه قطعه خارجی و سه قطعه داخلی کم و بیش شبیه هم تشکیل یافته‌است.[۱۳] قطر گل در انواع مختلف با یکدیگر تفاوت دارد. در دورگهٔ داروین هنگامیکه گل بطور کامل باز می‌شود. قطر آن حتی به ۱۵ سانتیمتر هم می‌رسد.[۱۶]ظاهر
تنوع رنگ گل در لاله به حدی است که می‌توان گفت به جز رنگ قهوه‌ای تمامی رنگ‌ها را دارا است. در اکثر موارد انواع چندهزار گانهٔ لاله تنها بر اساس تفاوت رنگ از یکدیگر مجزا شده‌اند. بطور کلی این گل به ۷ گروه رنگی سفید، زرد، نارنجی، قرمز، صورتی، بنفش و سبز تقسیم می‌شود که در هر گروه نیز به غیر از تفاوت در درجهٔ رنگ در شکل رنگ‌آمیزی نیز مانند دورنگ بودن، حاشیه‌دار بودن و وجود رگهٔ رنگی در درون گلبرگ با یکدیگر تفاوت دارند. طول گیاه در بیشتر انواع خودرو کمتر از ۲۰ سانتیمتر است.[۱۷] جام گل از نظر ظاهری به گروه‌های زیر تقسیم می‌شود:[۱۸]
تک‌پر فنجانی شکلsingle cup–shaped 
پُرپَر قدح شکلDouble Bowl–shaped 
جام شکلGoblet-shape 
حاشیه‌دارFringed 
گلبرگ بلند و باریکLong, slender tepalled 
ستاره‌ایStar–shapedنیازهای محیطیدما: گل لاله نسبت به سرما نسبتاً مقاوم است. دمای ایده‌آل برای ریشه‌دهی ۹ درجه و برای رشد ۱۸-۱۵ درجه سانتیگراد است. پیازهای فورسه شده نباید در محیط خیلی گرم نگهداری شوند، گرما باعث عدم تشکیل گل می‌شود. بهتر است در یک مکان خنک نگهداری شوند.رطوبت: معمولاً نیازی به رطوبت هوا ندارد.مکان: این گیاه به مکانی آفتابی، دور از باد، و خاک حاصلخیز با زهکش خوب دارای در حدود ۵۰ درصد ماسه و غنی از گیاخاک نیاز دارد. در طی دورهٔ ریشه‌دهی، تاریکی کامل و از زمان ظاهر شدن جوانهٔ گل، نور زیاد لازم‌است. پس از باز شدن گل‌ها می‌توان در داخل منزل در هر محلی قرار داد.آبیاری و تغذیه: در محیط داخل آبیاری متوسط کافی است. اگر پیازها را برای سال آینده دوباره استفاده شود لازم است در زمان رویش در بهار با استفاده از کود عمومی تغذیه صورت گیرد.[۱۹]تکثیر
گل لاله از دو طریق کاشت بذر که تا به گل نشستن آن در حدود ۵ سال زمان لازم است [۲۰] و در آوردن پیاز بوته اصلی از خاک و جدا کردن پیازچه‌های نوچه اطراف پیاز مادری تکثیر و ازدیاد می‌شوند. برای ایجاد ارقام جدید و تازهٔ لاله از روش کاشت بذر استفاده می‌شود. در نواحی خیلی سرد و مرطوب پیازهای لاله باید از خاک بیرون آورده شده و جهت کاشت دوباره در پاییز در انبار نگهداری شوند.[۲۱] زمان مناسب برای کاشت پیاز لاله در اواسط پاییز است. محل کاشت باید در معرض نور و با آبیاری خوب باشد. زیر درختان برگریز که نصف روز سایه‌است، به خوبی رشد می‌کند. خاک مناسب برای کاشت خاک‌های شنی و رسی به همراه کمپوست است، کمپوست باعث نرم شدن خاک می‌شود. فاصلهٔ کاشت پیاز از سطح خاک به اندازهٔ دو برابر قطر پیاز و فاصلهٔ پیازها از یکدیگر به اندازهٔ سه برابر قطر پیاز است. از نظر زیبایی، کاشت پیازها با شکل‌ها و رنگ‌های متفاوت، در کنار یکدیگر توصیه نمی‌شود و بهتر است پیازهای هم نوع و هم‌رنگ در کنار یکدیگر کاشته شوند. کشت آبی (کاشت در آب) که معمولاً برای کاشت گل سنبل و گل زعفران استفاده می‌شود، در کاشت برخی از انواع کوتاه قد لاله نیز بکار می‌رود. در کشت آبی پیاز در داخل اسفنج طوری قرار می‌گیرد که تنها قسمت انتهایی پیاز در داخل آب باشد.[۲۲]آفت‌ها و بیماری‌هاگیاه مبتلا به ویروس شکستگی گل لالهپوسیدگی ریشه: ممکن است به علت آلوده شدن به فوزاریوم اوکسیپوروم و فیتیوم در گیاه بوجود آید.سوختگی: در اثر یک بیماری قارچی به نام آتشک لاله[۲۳] بوجود می‌آید، در این حالت برگ‌ها ممکن است کوتاه و یا ناقص شوند و ساقه‌ها به یک طرف خم شوند. همچنین بر روی برگ‌ها، لکه‌های مرده با رنگ سبز تیره بوجود می‌آید، این لکه‌ها بعد از مدتی به رنگ سفید یا زرد تغییر رنگ می‌دهند.انگل: نماتد ساقه و پیاز باعث بوجود آمدن قطعه‌های خاکستری تا قهوه‌ای در روی پیاز است. پیاز در صورت آلودگی حالت اسفنجی پیدا می‌کند و وزن پیاز سبک‌تر از حالت طبیعی می‌شود. شته سبز هلو بر روی سطح زیرین برگ یا ساقهٔ لاله بصورت انگل زندگی کرده و به گیاه زیان می‌رساند. طول بدن این حشره در حدود ۲ میلیمتر است و به رنگ‌های سفید، زرد و سبز مایل به زرد دیده می‌شود.[۲۴]ویروس: ویروس شکستگی گل لاله و ویروس نوار سفید گل لاله ممکن است باعث شکستگی رنگ و رگه‌دار شدن گل‌ها بشوند که در اینصورت گل شکل موزائیکی پیدا می‌کند. تا بحال درمانی برای گیاه مبتلا به ویروس شکستگی گل لاله پیدا نشده‌است. اما می‌توان از نزدیک شدن و رشد عوامل میانجی بیماری مانند شته و یا ریشک‌بال به گیاه جلوگیری کرد.[۲۵]پوسیدگی گیاه: کپک خاکستری و ریزوکتونیا سولانی از عوامل پوسیدگی گیاه هستند. همچنین پنی‌سیلیوم نیز باعث بوجود آمدن پوسیدگی کپکی آبی در گیاه می‌شود.[۲۶][۲۷]مواد خوراکی و سمی
میزان مواد قندی یا درجه بریکس در پیاز لاله بسیار بالا است همچنین پیاز لاله دارای مواد نشاسته‌ای‌است، به همین جهت در هلند برخی از انواع آن به عنوان ماده‌ای خوراکی کشت داده می‌شود. علاوه بر این، گلبرگ‌های لاله به صورت خام نیز به عنوان سالاد و یا در هنگامیکه به عنوان تزئین کیک و شیرینی بکار می‌رود، نیز خورده می‌شود. بطورکلی به جز انواع شناخته شده و بخصوصی که جهت خوردن پرورش داده می‌شوند، گل لاله یک مادهٔ خوراکی به شمار نمی‌آید. در تمامی این گیاه مادهٔ شیمیایی سمی بخصوصی به نام tulipin وجود دارد که خوردن آن اثرات زیان‌بخشی در قلب ایجاد می‌کند.[۲۸] همچنین تماس با پیاز زخمی لاله باعث تماس با یک مادهٔ شیمیایی به نام تولیپانین Tulipalin A موجود در آن می‌شود که ممکن است علائم حساسیت را در بدن بوجود بیاید.[۲۹]
ماده آلفا-متیلن-گاما-بوتیرولاکتون (a-methylene-γ-butyrolactone) یا تولیپانین A در هلند با نام «پنجه لاله» شناخته می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهند که اعضای سرده لاله در کنار سرده‌های سوسن پرویی (Alstroemeria) و سگ دندان‌ها از جمله گیاهان گلداری هستند که می‌توانند باعث ایجاد حساسیت در انسان شوند.[۳۰]تقسیم‌بندینوشتار اصلی: گروه‌های گل لاله
از لحاظ گیاه‌شناسی لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود. لاله‌های پرورشی دارای گل‌های بزرگ، جام گل بزرگ‌تر و تنوع رنگی بیشتری نسبت به گل‌های خودرو هستند. لاله‌ها بطورکلی در چهار طبقهٔ کلیِ زود گل‌دهنده، میان‌رس، دیر گل‌دهنده و گونه‌ها قرار می‌گیرند.[۳۱]تمبر با تصویر لالهٔ حافظی یالالهٔ حافظ شیراز چاپ شده در سال ۱۳۶۶ در ایران
گونه معرف گروهی از افراد است که در اکثر صفات اساسی با هم شباهت دارند و در نتیجهٔ جفتگیری، افرادی بارور و مشابه والدین خود بوجود می‌آورند. دورگه‌های حاصل از گونه‌های مختلف، اگر هم ببار آیند اغلب عقیم بوده و باروری کمتری نشان خواهند داد. گونه‌هائی که از نظر چندین مشخصهٔ مهم با یکدیگر مشابه باشند تحت نام یک جنس طبقه‌بندی می‌گردند، بنابراین تمام گونه‌هایی که دارای مشخصات زیر باشند متعلق به جنس لاله خواهند بود. «یک پیاز مستور از پوشینه‌های چرم مانند، برگ‌های پراکنده در طول ساقه، یک گل بزرگ و افراشته (راست) با قطعات گلپوش که تا قاعده آزادند و بدون شیارهای نوشگاه و کلاله‌ای که در بالای تخمدان قرار گرفته و در روی یک خامهٔ مشخص واقع نشده‌است.» قواعد نامگذاری گونه‌های لاله به لاتین اینصورت است که قسمت نخست نام سرده یا جنس و قسمت دوم نشاندهندهٔ گونه‌است، برای مثال در لالهٔ خط‌دار (نام علمی: Tulipa micheliana) Tulipa نشاندهندهٔ جنس یا سرده و micheliana نشاندهندهٔ گونه‌است.[۳۲]
لاله در حدود ۱۰۰[۳۳] تا ۱۵۰ گونه دارد.[۳۴] ۱۹ گونه از گونه‌های لاله از ایران گزارش شده‌است.[۳۵] لاله‌های کوهی، ارومیه، آتشی، خط‌دار، هفت‌رنگ، ریزه، حافظی و بیشه‌زار برخی از گونه‌های بومی ایران هستند.[۳۶]
جنس‌هایی که دارای ویژگی‌های اساسی یکسانی باشند یک تیره یا خانواده را تشکیل می‌دهند بنابراین گیاهان جنس‌های لاله، لالهٔ سرنگون، سنبل و سوسن با ویژگی‌های، «گلپوش شامل سه قطعهٔ خارجی و سه قطعهٔ داخلی که تماماً رنگین و کم و بیش مشابه یکدیگرند، ۶ پرچم و یک تخمدان واقع در بالای محل اتصال قطعات گلپوش» همه تحت تیرهٔ سوسنیان یا با نام مترادف تیرهٔ لاله طبقه‌بندی می‌گردند.[۳۷]گروه‌ها
از سال ۱۹۸۱ تقسیم‌بندی گل‌های لاله، توسط انجمن سلطنتی پیاز لاله هلند (به انگلیسی: Holland's Royal Trade Association for Nursery Stock and Flower Bulbs)‏ که به اختصار Anthos نامیده می‌شود، آغاز شد و لاله‌ها بر اساس شکل گیاه و شکل و زمان باز شدن گل، به ۱۵ گروه تقسیم شدند.[۳۸] زمانی تعداد جوره‌های لاله بیش از ۸۰۰۰ جوره اعلام شد که از این تعداد ۵۶۰۰ جورهٔ آن در هلند ایجاد شده بودند.[۳۹] پس از آن در سال ۱۹۸۷ میلادی انجمن سلطنتی پیاز لاله هلند در فهرستی به عنوان ثبت بین‌المللی جوره‌های لاله این تعداد را به ۲۴۰۰ جوره کاهش داد. از به بعد هر سال تقریباً در حدود ۵۰ جورهٔ جدید به این فهرست اضافه می‌شود.[۴۰] تمامی انواع لاله را برخی از این جوره‌های ایجاد شده به نام شخصیت‌های حقیقی یا داستانی نامگذاری شده‌اند، به عنوان مثال در سال ۲۰۰۵ میلادی هلند یک نوع لاله را به نامدختر شایسته سابق هند، آیشواریا رای نامگذاری کرد.[۴۱]گروه ۷ حاشیه‌دارگروه ۸ ویریدی‌فلورا، وجود رگه‌ای از رنگ سبز در قسمت میانی گلبرگ‌های رنگی ویژگی این گروه است.زودرسگروه ۱ Single early زودرس تَک‌پر: گیاه نسبتاً کوتاه بوده و بین ۴۵–۱۵ سانتیمتر بلندی دارد..[۴۲]گروه ۲ Double early زودرس پُرپَر: تعداد گلبرگ‌ها بیشتر از ۶ گلبرگ است.[۴۲]میان‌رسگروه ۳ Triumph پیروزی: از نظر تنوع و تعداد بزرگترین گروه لاله‌است.[۴۲]گروه ۴ Darwin hybrid دورگه داروین: ارتفاع گیاه بین ۷۰–۵۰ سانتیمتر بوده و مناسب بریدن است.[۴۳]دیررسگروه ۵ Single late دیررس تَک‌پر: برخلاف گروه زودرس تَک‌پر طول گیاه بلند است و به ۷۵–۴۵ سانتیمتر می‌رسد.[۴۳]گروه ۶ Lily-flowered گل‌سوسنی: ویژگی آن شکل جام مانند آنست.[۴۳]گروه ۷ (Fringed (Crispa حاشیه‌دار: در لبه‌های گلبرگ بریدگی‌های بسیار و کم‌عمقی دیده می‌شود.[۴۳]گروه ۸ Viridiflora سبز بهاری: شکل نیمه بسته دارند. یا گلبرگ کاملاً سبز رنگ است با حاشیه‌ای از دیگر رنگ‌ها یا رگه‌ای از رنگ سبز در قسمت میانی گلبرگ‌های رنگ‌های دیگر دیده می‎شود.[۴۳]گروه ۹ Rembrandt رامبراند: شکستگی رنگی و راه‌راه بودن رنگ‌ها در آنها دیده می‌شود.[۴۳]گروه ۱۰ Parrot طوطی: لبه‌های گلبرگ پیچ‌خوردگی دارد و به پر طوطی شباهت دارد.[۴۳]گروه ۱۱ Double late دیررس پُرپَر: ظاهر آن به گل صدتومانی شباهت دارد.[۴۳]گونه‌های مخصوصگروه ۱۲ Kaufmanniana لاله نیلوفرآبی: گونهٔ لاله نیلوفرآبی و دورگه‎های (هیبریدهای) منشعب از آن. به گونه‌های خودرو شباهت دارد.[۴۳]گروه ۱۳ (Fosteriana (Emperor امپراتور: گونهٔ لاله امپراتور و دورگه‎های منشعب از آن.[۴۳]گروه ۱۴ Greigii شنل‌قرمزی: گونهٔ لاله شنل‌قرمزی و دورگه‎های منشعب از آن.[۴۳]گونه‌ها و جوره‌های باقیماندهگروه ۱۵ (Species (Botanical: شامل تمام گونه‌ها و دورگه‌هایی که در گروه‌های بالا تقسیم‌بندی نشده‌اند.[۴۳][۴۴]تاریخچه
قدیمی‌ترین آثار باستانی‌ای که در آن نقش لاله به چشم می‌خورد مهرهای برنزی و سنگی‌ای است که از افغانستان به دست آمده‌است و قدمت آنها به بیش از ۲۰ سده پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. همچنین در مُهری استوانه‌ای شکل مربوط به ۲۰–۱۹ سده پیش از میلاد، که ازتمدن عیلام در ایران به دست آمده‌است، نقش گل لاله وجود دارد. از زمان تسلط یونانیان بر بلخ در سده‌های دوم تا سوم پیش از میلاد نیز نقش هرکول با یک دسته گل لاله بر دور سر، بر روی سکه‌ای بر جای مانده‌است.[۴۵] در دوران ساسانیان و در سدهٔ ۵–۳ میلادی، نقش گل لاله در ظروف نقره و مُهرها، با سه گلبرگ به تصویر کشیده‌است اما در آثار سدهٔ ۶–۵ ساسانی، تعداد گلبرگ‌های نقش لاله به ۵ عدد افزایش یافته‌است. یکی از آثار تاریخی مهم بجای مانده از سدهٔ ۷ میلادی تاق بستان است. در بالای تاق بزرگ این اثر باستانی، گل لاله با ۵ گلبرگ کنده‌کاری شده‌است.
پس از گسترش اسلام در ایران همچنان عشق و علاقه به این گل در بین مردم ایران، بیش از هر کشور دیگر به چشم می‌خورد. از کشت لاله در سدهٔ ۹ میلادی در باغ‌های اصفهان و بغداد در منابع تاریخی ذکر رفته‌است. در گلستان سعدی و در حدود ۱۲۵۰ میلادی، در وصفی از یک باغ رؤیایی نام لاله به چشم می‌خورد.[۴۶] در طول تاریخ ایران گرچه لاله هرگز ارزش تجارتی شایانی پیدا نکرده‌است اما در مینیاتور، نقش قالی ترانه‌ها و اشعار ایرانی همواره مورد تحسین و توجه قرار داشته‌است.[۴۷]نقش لاله در سرای توپقاپی، دراستانبول
اقوام ترک در اصل ساکنان زادگاه اصلی لاله یعنی آسیای مرکزی بودند. در اواخر سدهٔ ۱۰ میلادی و به هنگام فرمانروایی سلجوقیان این طوایف حرکت خود را به طرف غرب آغاز کردند. بر اساس برخی فرضیه‌ها این اقوام بودند که همراه با مهاجرت خود گل لاله را به کشور ترکیه کنونی منتقل کردند. در زبان ترکی نیز مانند فارسی این گل را lale لاله می‌نامند. محمد دوم ملقب به محمد فاتح شاهی بود که در سال ۱۴۵۳ میلادی توانست امپراتوری بیزانس را شکست دهد. او بسیار به باغبانی علاقه‌مند بود و باغ‌های بسیاری ایجاد کرد. این علاقه به حدی بود که تعداد کسانی که از باغ قصر او مراقبت می‌کردند ۹۲۰ نفر ذکر شده‌است. از زمان محمد دوم بکار بردن نقش گل لاله در سقف و یا ساختمان مساجد بسیار رایج شد. در سرای توپقاپی در استانبول ۲۷۶ نوع طرح لاله نقش شده‌است. در سدهٔ ۱۶ میلادی کاشت لاله در منازل مردم عادی در ترکیه رایج شد و انواع اصلاح یافته و جدید آن بوجود آمد. در میان این انواع نوعی که بیش از همه محبوب بود نوعی لاله با گلبرگ‌های بلند و نوک تیز، شمشیر مانند بود که به نام لالهٔ استانبول شهرت داشت. در همین زمان بود که زیبایی این گل در قصرهای شهر استانبول، نظر اروپائیان را به خود جلب کرد.[۴۸]
از ۲۱ ژوئیه ۱۷۱۶ تا سپتامبر ۱۷۳۰ (۱۱۰۹)، در زمان پادشاهی احمد سوم (۱۷۳۰–۱۷۰۳ میلادی) در امپراتوری عثمانی به «عصر لاله» معروف است. در این دوران بار دیگر علاقه و توجه به گل لاله در ترکیه بالا گرفت و پیاز لاله که قبلاً از ترکیه به اروپا فرستاده شده و انتشار پیدا کرده بود، این بار از اروپا به ترکیه وارد شد و کاشتن گل لاله از قصرها گرفته تا تمامی نقاط کشور رایج بود. به همین علت نام این عصر، لاله نامگذاری شده‌است. در این عصر ساختن قصر و باغ قصر و دیگر تجملات درباری در امپراتوری عثمانی به اوج خود رسید که بالا رفتن هزینه‌ها، تورم و ناراضایتی مردم را در پی داشت. سرانجام در طی شورش خونینی که به‏ رهبری پاترونا خلیل درگرفت، داماد ابراهیم پاشا نخست‌وزیر و معمار اصلی عصر لاله کشته شد، و احمد سوم نیز از پادشاهی خلع شد.[۴۹] پس از برکناری احمد سوم در سال ۱۷۳۰ میلادی فرهنگ علاقه به گل لاله در ترکیه بسیار کم‌رنگ شد و نسل انواع بسیاری از گل‌های لاله استانبول برای همیشه از بین رفتند.[۵۰]
نقش لاله قبل از سدهٔ ۱۶ میلادی در اروپا یافت نشده‌است. در سدهٔ پانزدهم میلادی سفیران و بازرگانان بسیاری از کشورهای اروپائی در پایتخت اقامت داشتند. آشنایی با فرهنگ باغ‌سازی در این شهر بر روی اروپائیان که تنها با باغ‌های گیاهان دارویی آشنا بودند، تأثیر بسیاری گذاشت.[۵۱]
نام بوسبکیوس سفیر امپراتور روم، فردیناند یکم، در دربار سلطان سلیمان یکم به عنوان اولین کسی که بذر لاله را در سال ۱۵۵۴ میلادی، با خود به وین برد، ثبت شده‌است.[۵۲] همچنین گفته می‌شود که لاله‌های پرورشی کنونی به وسیلهٔ ترک‌ها از ایران به اروپا برده شده‌اند ولی در حقیقت وطن اصلی آنها تا حدودی غیر مشخص است.[۱۳]کشت لاله در هلند
در سال ۱۵۶۲ میلادی برای نخستین بار لاله به کشور هلند وارد شد. هلندی‌ها در اوایل قرن هفدهم شهرت گل لاله را به آنجا رساندند که در سال ۱۶۳۴ میلادی جنون پولسازی از گل لاله شروع گردید.[۵۳] و چنان دچار بورس‌بازی در بین مردم رایج شد که یک پیاز جدید و نادر قیمتی معادل با قیمت خرید دو خانه در آن زمان پیدا کرد. از این دوران سندی بر جای مانده که یک عدد پیاز لاله در ازای یک کارخانهٔ آبجوسازی مبادله شده‌است.[۵۴] این دوران به جنون گل لاله یا شوق لالهٔ هلندی موسوم است. پس از مدت کوتاهی از ورود لاله به هلند، تقاضا برای انواع متفاوت رنگ لاله، از عرضه پیشی گرفت و و قیمت‌ها برای پیازهای نادر شروع به افزایش گذاشتند. اوج گرمی بازار لاله در هلند بین سال‌های ۱۶۳۳–۱۶۳۷ بود. قبل از ۱۶۳۳ تجارت گل لاله در هلند، به تولیدکنندگان و کارشناسان حرفه‌ای، محدود شده بود، اما قیمت به طور پیوسته رو به افزایش، باعث وسوسهٔ بسیاری از خانواده‌های معمولی طبقه متوسط ​​و فقیر برای وارد شدن به بازار خرید و فروش پیاز لاله شد. مردم خانه‌ها، املاک و اموال خود را برای پیش خرید پیاز لاله وثیقه قرار می‌دادند و قیمت پیازها پیوسته رو به افزایش بود. سرانجام در سوم فوریه ۱۶۳۷ دوران حباب اقتصادی پیاز لاله در هلند پایان یافت و عواقب آن، ورشکستگی مالی برای بسیاری از خانواده‌های هلندی معمولی بود.[۵۵]
پس از شهرت یافتن بحران اقتصادی هلند، بسیاری از مردم کشورهای دیگر مایل به دیدن گلی شدند که اینچنین توانسته بود مردم هلند را شیفته و شیدای خود کند و صادرات پیاز لاله رو به افزایش گذاشت. از نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم میلادی کاشت لاله در مزارع بسیار بزرگ هلند رایج شد و همچنین پژوهش‌گران هلندی موفق به ایجاد جوره‌های جدید و زیبای لاله شدند.[۵۶]در فرهنگ و هنرنقش گل لاله بر روی یک پارچ سفالی ترکی
لاله گل ملی ایران‌است.[۵۷] به غیر از ایران، گل ملی کشورهای افغانستان، ترکیه، هلند، مجارستان و بلژیک[۵۸] نیز لاله‌است. در ایران لاله یکی از نام‌های دختران است و بنا بر آمار ادارهٔ ثبت احوال کشور در سال ۱۳۹۱ فراوانی نام آن ۲۲٬۱۶۸ نفر در ایران بوده‌است.[۵۹]
در بین کشورهای اسلامی گل لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. علی‌رغم اینکه مردم هر دو کشور علاقهٔ مشابه‌ای نسبت به این گل از خود نشان می‌دهند، تأثیر این علاقه در هنر دو کشور متفاوت بوده‌است. در فرهنگ ترکی نام لاله در ادبیات این کشور نمود کمتری نسبت به ایران دارد اما تصویر نقاشی شدهٔ این گل در آثار هنری ترکیه بسیار دیده می‌شود.[۶۰] در نقاشی‌های ایرانی و همچنین صنایع‌دستی این کشور نقش گل لاله به ندرت مشاهده می‌شود.[۶۱] اما گل لاله به عنوان مشهورترین گل خودرو، تا آنجا در فرهنگ و ادب فارسی نفوذ و حضور یافته که بسیاری از شاعران با وجود زندگی در محیط‌های خشک و بیابانی لاله را می‌شناختند. در کهن‌ترین نمونه‌هائی که از فارسی بجای مانده، ده‌ها تعبیر و تصویر و کنایه و استعاره همانند لاله‌فام، لالهٔ داغدار، لاله‌پوش، لاله‌رخ، لاله‌زار، لاله‌گون و لاله‌سار (نام یک نوع مرغ) دیده می‌شود.[۶۲]چون ابر به نوروز رخ لاله بـــشستبرخیز و بجــام باده کن عزم درستکاین سبزه که امروز تماشاگه ماستفردا همه از خاک تو بر خواهد رست
— خیام
در ادب فارسی لاله در اغلب موارد مظهر رنج و گداز عشق است. گاه به خاطر سیاهی مدوری که چون داغی در وسط جام آن است به دل سوختهٔ عاشق تعبیر شده‌است. در بسیاری جاها زخم خون‌آلود را بدان تشبیه کرده‌اند. در معدودی موارد به نشانه قدح و می به کار رفته‌است. به جهت سرخی و لطافت، گاهی صورت معشوق به آن تشبیه شده‌است. در تعبیرات شاعرانه لاله از خون می‌دمد و طُرفه اینجاست که لاله بر گورها فراوان می‌روید،[۶۳] چنانکه از خون فرهاد لاله دمید.ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینیمکه لاله می‌دمد هنوز از خاک تربت فرهاد
— حافظ
[۶۴]
در روایات شیعه سخن از دشت کربلا می‌رود که از خون شهدا لاله‌گون شده‌است.[۶۵] در ایران لاله سمبل شهادت است و به استعاره دلالت بر شخص ایثارگری دارد که در راه آرمان دينی يا ملی به شهادت رسيده‌است.[۶۶] [۶۷] از سرودهای انقلابی مشهور ایران که در آن شهید به لاله تشبیه شده‌است می‌توان به سرود به لالهٔ در خون خفته شهیدِ دست از جان شسته سرودهٔ مجتبی میرزاده اشاره کرد.[۶۸]
در هلند افسانهٔ بوجود آمدن گل لاله بدین صورت آمده‌است:
سه شوالیه خواستار ازدواج با دختر زیبایی بودند. شوالیهٔ اول تاج طلا، دیگری شمشیر و آخرین شوالیه یک گنج به او پیشکش کردند. دختر هر چه فکر کرد نتوانست از میان این سه نفر یکی را برگزیند. او از روح گل‌ها درخواست کرد که او را به یک گل مبدل کند. تاج طلا به جام گل، شمشیر به برگ و گنج به پیاز گل تبدیل شد و این گل لاله نام گرفت.[۶۹]
کتاب لالهٔ سیاه نوشتهٔ الکساندر دوما نویسندهٔ فرانسوی از آثار ادبی برجستهٔ ادبیات جهان به شمار می‌آید.[۷۰] دوما این داستان را در مورد وضعیت سیاسی هلند در سال ۱۶۷۲ نوشته‌است و حوادث داستان آن پیرامون پرداخت جایزه به مبلغ صد هزار سکهٔ طلا برای ایجاد لاله به رنگ سیاه خالص است.[۷۱]
در زبان گل‌ها لاله بر اساس رنگ دارای معانی متفاوتی‌است. لالهٔ قرمز به معنای اعتراف به عشق،[۷۲] لالهٔ زرد به معنای عشق بی‌امید[۷۳] و لالهٔ سفید به معنای عشق از دست رفته‌است.[۷۴]جشنواره‌های لاله
از جشنوارهٔ لاله کانادا به عنوان بزرگترین جشنواره لاله در سراسر جهان نام برده می‌شود، این جشنواره هر ساله در ماه مه در شهر اتاوا برگزار می‌شود.[۷۵] تاریخچه کاشت لاله در این شهر به حمایت کانادا از خانوادهٔ سلطنتی هلند در جریان جنگ جهانی دوم باز می‌گردد، در سال ۱۹۴۲، پرنسس جولیانا وارث قانونی تاج و تخت هلند در آن زمان به همراه دو دختر کوچک خود، از مخفی‌گاه خود در انگلستان، به پایتخت کانادا، اتاوا پناه برد و در سال ۱۹۴۳ دختر سوم ملکه، پرنسس مارگریت در همین شهر متولد شد. پس از پایان جنگ و بازگشت خانوادهٔ سلطنتی به هلند، ملکه برای ابراز قدردانی خود به شهروندان اتاوا ۱۰۰٫۰۰۰ پیاز به این شهر اهدا کرد. در همان زمان، او وعده داد که در طول عمر خود هر ساله اهدای پیاز لاله را، برای نشان دادن قدردانی از مهمان‌نوازی مردم کانادا ادامه دهد.[۷۶]
در آسیا بزرگترین پارک لاله باغ لاله یادبود ایندریا گاندی نام دارد و در شهر سرینگر در ایالت کشمیر هند واقع شده‌است. هر ساله در ماه آوریل، جشنواره گل لاله در این پارک برگزار می‌شود.[۷۷] در ایران نیز جشنوارهٔ لاله آسارا از سال ۱۳۷۷ خورشیدی هر ساله در باغ لاله گچسر واقع در کیلومتر ۵۳ جادهٔ کرج - چالوسواقع در روستای گرماب برگزار می‌شود. در این جشنواره در حدود ۶۰۰٬۰۰۰ لاله به نمایش گذاشته می‌شود.[۷۸] این جشنواره در سال ۱۳۹۱ در حدود ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر بازدید کننده داشته‌است.[۷۹]اهمیت اقتصادینمایی از پارک کوکنهوف در هلند
در سال ۱۳۸۸ خورشیدی در حدود ۳۰۰ هزار پیاز لاله از ایران به کشورهای آسیای مرکزی صادر شده که این امر سبب اشتغال‌زایی ۱۰۰ نفر شده‌است. این در حالی است که ترکیه تنها رقیب ایران در صادرات پیاز گل لاله در آسیا، سالانه ۶۰ میلیون پیاز لاله به کشورهای آسیایی صادر می‌کند.[۸۰]
در حال حاضر از نظر تولید و صادرات پیاز و گل شاخه‌ای لاله هلند جایگاهی یگانه در بین کشورهای جهان دارد. بر طبق آمار صادرت پیاز لاله از هلند، در سال ۱۹۹۴ میلادی، ۲ میلیارد پیاز به ۸۰ کشور جهان بوده‌است.[۸۱] در سال‌های اخیر هر ساله در حدود ۳ میلیارد پیاز لاله در هلند تولید می‌شود که دو سوم آن یعنی ۲ میلیارد پیاز به دیگر کشورها صادر می‌شود.[۸۲]همچنین از نظر صنعت جهانگردی شهرت این کشور به داشتن گل لاله تأثیر زیادی بر جذب جهانگردان خارجی داشته‌است. پارک کوکنهوف که به باغ اروپا نیز مشهور است معروف‌ترین و بزرگ‌ترین پارک لاله در جهان به شمار می‌آید. این پارک در شهر لیسهٔ هلند قرار دارد. این پارک هر ساله از اواخر ماه اسفند تا اواخر ماه اردیبهشت به مدت ۲ ماه بازگشایی می‌شود.[۸۳] در طی این دوماه در حدود ۸۰۰ هزار نفر که ۷۰ درصد آنان را جهانگردان خارجی تشکیل می‌دهند، از این پارک بازدید می‌کنند.
منبع:ویکی پدیا                                                                           www.deo.blogfa.com 

چای کوهی

علف چای (نام علمی Hypericum perforatum) به St. John's Wort نیز معروف است (گاه به اشتباه چای کوهی گفته می‌شود که گیاهی متفاوت است)، گیاهی است از تیره کلازیاسه (Clusiaceae) که معمولاً به صورت خودرو در میان کشتزارهای گندم و ذرت یافت می‌شود و به مقدار زیاد در آمریکا و اروپا پرورش می‌یابد و در ایران در دامنه کوههای البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب ایران و در مسیر قله چین کلاغ به حد زیادی می روید.

نام‌های دیگر آن گل راعی، هزارچشم، علف چای، هوفاریقون است.

گلهای این گیاه به رنگ سفید ، زرد و آبی است که در بالای ساقه به صورت مجتمع به چشم می‌خورد که این گلها کمی معطر و دارای بوی مخصوصی است. چای کوهی از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و خواص درمانی بسیاری دارد این گیاه ضد کرم معده و روده است و گرفتگی صدا را باز می‌کند. این گیاه برای درمان مرض کزاز بکار می‌رود و اگر برگ آن را به صورت پودر روی زخمهای عمیق بپاشید این نوع زخمها را خوب می‌کند. چای کوهی درمان کننده بیماری مننژیت است؛ درد پشت و گردن و خشکی گردن را درمان می‌کند و ضدافسردگی است. این گیاه اشتها را باز می‌کند بنابراین می‌توان آنرا به بچه‌ها و افراد مسن که اشتها ندارند داد. کسانی که از داروهای آسم و ضدسرماخوردگی و حساسیت استفاده می‌کنند نمی‌توانند چای کوهی مصرف کنند

خاصیت این گیاه در درمان افسردگی به اثبات رسیده و مکانیزم اثر ضد افسردگی آن از طریق مهار آنزیمی است. ماده موثره این گیاه هایپریسین می‌باشد که فراورده‌های آن هم بر اساس همین ماده استاندارد سازی می‌شوند و اثر ضد افسردگی گیاه نیز مربوط به این ماده می‌باشد. در ابتدا تصور می شد که این ماده مهار کنندهٔ آنزیم mono amino oxidase Mao می‌باشد ولی مطالعات جدیدتر روی حیوانات نشان داد که این اثر بسیار ناجیز است و مکانیسم عمده اثر ضد افسردگی آن از طریق مهار برداشت (reuptake) سروتونین و یا سایر انتقال دهنده های عصبی (نوروترانسمیترها) در مغز می باشد (www.uptodate.com).

از این گیاه دو فراورده دارویی در بازار ایران موجود می‌باشد.قطره هایپیران و قرص پرفوران که هر دو در درمان افسردگی کاربرد دارند. نکته قابل ذکر در مورد این گیاه و فراورده‌های آن تداخلات زیاد آن می‌باشد که مصرف آن را محدود نموده است و دلیلش هم مهار آنزیمی MAOاست. که با برخی از داروهای ضد افسردگی و.. تداخل شدید دارد. به هر حال در صورتیکه قصد استفاده از این دارو را دارید حتماً با دکتر داروساز و یا پزشک معالج خود مشورت کنید.

خواص ضد افسردگی

قدرت این دارو گیاهی در مقابله با افسردگی های خفیف تا متوسط و برخی موارد ماژور هم میزان با داروی های شیمیایی ذکر گردیده است اما مقالاتی هم وجود دارد که این موضوع را رد می کند از خواص دیگر این دارو در درمان دردهای دوران قاعدگی می باشد.

از ویکی پدیا                                                                                www.deo.blogfa.com 

فواید برگ چغندر

به گفته متخصصان تغذیه برگ‌های پهن و سبز رنگ چغندر، تقویت‌کننده کلیه و ملین است.

همچنین برگ چغندر، التهاب مجاری ادرار را درمان می‌کند و برای پانسمان زخم و درمان تاول مصرف می‌شود.

چغندر مخلوط با آب هویج دفع‌کننده سنگ کیسه صفرا نیز هست و شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت‌کننده بدن و دافع سموم بدن است. برگ چغندر منبع عالی فیبر با کالری خیلی کم و تقریباً بدون چربی است.

به گزارش «ehow» چیزی که اغلب مردم از آن بی خبر هستند این است که برگ‌های آن سرشار از فولات و بتاکاروتن است.

این گیاه غنی از آنتی اکسیدان در صورتی که مرتب مصرف شود، خطر ابتلا به بیماری‌های زیادی را کاهش می‌دهد.

مصرف آب آن برای پوست بسیار مفید است و علاوه بر شادابی پوست، عملکرد یک پاک کننده خوب را دارد. از برگ‌های سبز چغندر که رگه‌های قرمز در آن دیده می‌شود می‌توان در برخی غذاها مانند سوپ و یا برخی خوراک‌ها استفاده کرد.

برگ‌های چغندر همچنین دارای بتاکاروتن بالایی هستند. بتاکاروتن نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی بدن داشته و در کنار ویتامین C نقش اساسی در حفظ و تقویت سلامت بدن به ویژه به هنگام بروز بیماری‌ها و یا جراحت‌ها دارد

همچنین می‌توان از آن به صورت تفت داده شده و یا بخارپز شده به عنوان سبزیجات کنار بشقاب استفاده کرد.

 

ویتامین‌ها:

با وارد کردن برگ‌های چغندر به رژیم غذایی روزانه‌ی خود می‌توانید ویتامین C مورد نیاز بدن را تأمین نمایید.

ویتامین C نقش اساسی و مهمی برای بدن داشته و از طرفی بدن توانایی ذخیره کردن این ویتامین را ندارد و اگر این ویتامین بیش از نیاز روزانه وارد بدن شود، از بدن دفع می‌شود و ذخیره نمی‌گردد و لذا رساندن ویتامین C به بدن به طور روزانه توصیه می‌شود. ویتامین C به بازسازی بافت‌ها و سلول‌های آسیب دیده‌ی بدن کمک کرده و همچنین وجود آن برای التیام یافتن زخم‌ها ضروری است.

برگ‌های چغندر همچنین دارای بتاکاروتن بالایی هستند. بتاکاروتن نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی بدن داشته و در کنار ویتامین C نقش اساسی در حفظ و تقویت سلامت بدن به ویژه به هنگام بروز بیماری‌ها و یا جراحت‌ها دارد.

 

کالری و چربی:

یک فنجان برگ پخته شده چغندر دارای 36 کیلوکالری انرژی و بدون چربی می‌باشد.

مصرف روزانه آن در کنار وعده‌های غذایی توصیه می‌شود و اگر در کنار وعده‌های غذایی حاوی پروتئین، مانند گوشت، مرغ و ماهی سرو شود وعده غذایی را کامل می‌کند.

 

آب برگ چغندر:

برگ‌های چغندر سرشار از مواد مغذی می‌باشند، اگرچه ممکن است شما از خوردن آن‌ها چندان لذت نبرید! چغندر و برگ‌های آن حاوی مقادیر زیادی از انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن هستند، اگرچه چغندر بیشتر به شکل پخته شده آن (لبو) مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما گرفتن آب برگ‌های سبز چغندر نیز یکی از روش‌هایی است که می‌توان حداکثر ارزش غذایی از این سبزی را به دست آورد.

آب برگ چغندر سبب سم‌زدایی و پاک‌سازی بدن از مواد زائد شده و در پیشگیری از سرطان مؤثر است.

 

کربوهیدرات و فیبر:

برگ چغندر حاوی کربوهیدرات می‌باشد. کربوهیدرات‌ها یکی از منابع مهم برای بدن در تأمین انرژی و سوخت می‌باشند. هم‌چنین نقش اساسی در حفظ سلامت روده‌ها و دستگاه گوارش دارند، البته اگر به صورت فیبر وارد بدن شوند. برگ چغندر حاوی فیبر نیز می‌باشد.

 

مواد معدنی:

برگ چغندر حاوی مقداری آهن است. آهن از جمله مواد معدنی مورد نیاز بدن می‌باشد که در ساخت گلبول‌های قرمز خون مؤثر است. آهن همچنین به تنظیم رشد سلول‌ها در بدن کمک می‌کند. همچنین برگ‌های چغندر حاوی کلسیم می‌باشند.

کلسیم به سلامت و استحکام دندان‌ها و استخوان کمک می‌کند.

مصرف آب آن برای پوست بسیار مفید است و علاوه بر شادابی پوست، عملکرد

یک پاک کننده خوب را دارد

از طرفی کلسیم نقش مهمی در کاهش دردهای قبل از قاعدگی مانند حالت تهوع، سردرد و عصبی شدن دارد. کمبود کلسیم در بدن می‌تواند سبب بالا رفتن فشار خون شود.

برگ‌های چغندر معطر هستند، اگرچه ممکن است عطر حاصل از آن چندان خوشایند شما نباشد. یکی از سبزیجاتی که می‌توان جایگزین چغندر کرد شلغم می‌باشد، برگ‌های سبز شلغم تقریباً همان خاصیت برگ‌های چغندر را دارا می‌باشند، البته اسفناج نیز می‌تواند جایگزین خوبی برای برگ‌های چغندر باشد، با این تفاوت که پخت آن سریع‌تر انجام می‌شود.

 

نکاتی در مورد برگ چغندر:

* هرگز آب برگ چغندر را به تنهایی نخورید، بلکه آن را با سایر آب‌میوه‌ها مخلوط کرده و سپس میل کنید.

* برگ‌های چغندر را که به رنگ سبز تیره هستند انتخاب کنید و از برگ‌هایی که به رنگ قهوه‌ای درآمده‌اند استفاده نکنید.

* اگر می‌خواهید آب برگ چغندر را وارد رژیم غذایی خود کنید، از مقدار کم شروع کرده و سپس به تدریج مصرف آن را زیاد کنید، یعنی در هفته اول به میزان کم و در هفته‌های بعدی به تدریج مصرف آن را زیاد کنید.

چگونگی آب‌گیری برگ چغندر:

برگ‌های سبز چغندر را در ظرف بزرگی پُر از آب سرد ریخته و بگذارید به مدت 15 دقیقه در آب بماند تا گل و لای چسبیده به برگ‌ها خیس خورده و به راحتی از آن جدا شوند. تک‌تک برگ‌ها را جداگانه تمیز کنید تا احیاناً گل و لای در لابه لای آن‌ها باقی نمانده باشد.

حال آب ظرف را خالی کرده و مجدداً چندین بار این کار را تکرار کنید تا مطمئن شوید که برگ‌ها کاملاً تمیز شده‌اند. برگ‌های شسته شده را بر روی حوله و یا پارچه‌ای ریخته تا آب آن‌ها کشیده شود. برگ‌ها را به قطعات درشت خرد کرده و سپس آن‌ها را داخل مخلوط‌کن بریزید.

بگذارید تا برگ‌ها کاملاً با یکدیگر مخلوط شوند (حداکثر به مدت 2 دقیقه با قدرت متوسط)به طوری که به شکل پوره درآیند. حال این مخلوط پوره شده را درون تنظیف و یا هر صافی دیگری ریخته و با فشار دادن و چلاندن آن تمامی آب حاصل از پوره را خارج سازید. می‌توانید یک یا دو قاشق از آب برگ چغندر را با آب میوه‌های دیگر مخلوط کرده و روزانه میل کنید.

 

خواص برگ چغندر به صورت خلاصه:

* به طور موثر میزان کلسترول و تری گلیسیرید را در بدن کاهش می‌دهد.

* فشار خون را 3 ساعت پس از مصرف کاهش می‌دهد.

* کبد را سالم نگه می‌دارد.

آب برگ چغندر سبب سم‌زدایی و پاک‌سازی بدن از مواد زائد شده و در پیشگیری

از سرطان مؤثر است

* از بروز سرطان ریه و پوست پیشگیری می‌کند.

* کبد، کیسه صفرا و کلیه را تصفیه می‌کند.

* مصرف آب چغندر همراه با یک قاشق غذاخوری عسل هر روز ناشتا زخم معده و یرقان را درمان می‌کند.

* از آن جایی که غنی از فیبر است، مصرف منظم آن بواسیر و یبوست را تسکین می‌بخشد.

منبع: تبیان                                                                                                                        www.deo.blogfa.com        

گیاهان دارویی

گیاهان دارویی گیاهانی هستند که یک یا برخی از اندام‌های آنها حاوی مادهٔ مؤثره‌است. این ماده که کمتر از۱٪ وزن خشک گیاه را تشکیل می‌دهد، دارای خواص دارویی مؤثر بر موجودات زنده‌است. همچنین کاشت، داشت و برداشت این گیاهان به منظور استفاده از مادهٔ موثرهٔ آنها انجام می‌گیرد.

موارد مهم در تولید گیاه

اگر نحوهٔ آماده‌سازی داروهای گیاهی و تحویل آنها به مردم به نحو صحیح انجام نگیرد خواص درمانی گیاه از بین رفته یا تقلیل می‌یابد که این امر موجب عدم تأثیر گیاه در درمان بیماری می‌گردد.

از مواردی که باعث کاهش اثر بخشی گیاه می‌گردد:

• کشت در زمینی که از نظر مواد خاص مورد نیاز گیاه، دچار کمبود باشد.
• عدم مبارزهٔ صحیح با آفات و بیماریهای گیاهان دارویی کشت شده که اغلب موجب کاهش مواد مؤثر گیاه یا تغییر نسبت ترکیبات مفید گیاه می‌گردند.
• رعایت نکردن زمان مناسب برداشت (برحسب وضعیت هوا و ساعات روز)
• خشک کردن گیاه در شرایط نامناسب (از نظر درجه حرارت، مدت زمان خشک کردن یا سرعت خشک کردن و…)
• عدم نگهداری صحیح و بسته‌بندی مناسب (فرّار بودن برخی ترکیبات، آلودگی گیاه برداشت شده به قارچ یا باکتری و…)
• تقلبات دارویی (برخی از اوقات به‌عمد یا غیرعمدی، گیاهی به‌عنوان گیاه دیگر به صرف داشتن ظاهر مشابه فروخته می‌شود و این مسأله علاوه بر اینکه در سطح گونه گیاهی - به فراوانی - اتفاق می‌افتد، گاهی در حد جنس گیاه نیز صورت می‌گیرد)

ویژگی های خاص تولید گیاهان دارویی و معطر

ویژگی های خاص تولید گیاهان دارویی و معطر را می توان به صورت زیر نام برد:

1. تنوع زیادی در گیاهان و گونه های دارویی وجود دارد.
2. مواد مؤثره ی آنها دارای اهمیت فوق العاده ای است.
3. شرایط اگرواکولوژیکی تأثیر شگرفی بر مواد مؤثره ی آنها دارد.
4. تجارت آنها نسبتاً کم، قیمت شان ناپایدار و در تجارت آنها رقابت جهانی وجود دارد. ^[۱]

شکل های مصرف گیاهان دارویی

گیاهان دارویی و معطر عمدتا به فرمهای زیر مصرف می شوند:

1. گیاه تازه
2. گیاه خشک شده یا کنسرو شده
3. بصورت فرآوری شده توسط حرارت
4. استحصال مواد موثره در صنعت ^[۲]

روش تهیهٔ برخی از اشکال مصرفی داروهای گیاهی

• دم کرده: مقدار تعیین شده از پودر گیاه را، در مقدار معینی از آب جوش ریخته و به بهم می‌زنند. بعد روی ظرف را پوشانده و به مدت ۳۰-۱۵ دقیقه صبر می‌کنند سپس آن را صاف می‌کنند.
• جوشانده:

1. جوشانده ملایم: مقدار معینی از گیاه خردشده را با ۴/۱ لیتر آب جوش مخلوط کرده، آن را کمی می‌جوشانند. سپس آن را از حرارت دور کرده، صبر می‌کنند تا دم بکشد. سپس آن را صاف می‌کنند؛
2. جوشاندهٔ معمولی: تفاوت آن با جوشاندهٔ ملایم در افزایش زمان جوشش است.

• خیسانده: این شکل برای مواد مؤثری که در اثر حرارت از بین می‌روند، توصیه می‌شود. برای تهیهٔ خیساندهٔ سرد، مقدار مشخصی از پودر گیاه را در حجم معینی از آب ریخته، درِ ظرف را ۶ الی ۱۲ ساعت می‌بندند. سپس محتویات ظرف را صاف می‌کنند.

منبع:ویکی پدیا                                                                           www.deo.blogfa.com  

عناب

میوه عناب دارای خواص طبی متعددی است و در مکاتب طب سنتی کشورهای مختلف جایگاه ویژه‌ای برای کمک به سلامت و درمان بیماری‌ها دارد.

---

عناب از میوه‌های بسیار مفید است که علاوه بر خواص تغذیه‌ای دارای موارد استفاده زیادی به عنوان یک گیاه دارویی است.

این میوه که می‌توان درختان آن را از ایران تا هند و جنوب چین و حتی جنوب اروپا پیدا کرد، در هر منطقه‌ای دارای اسامی مختلفی است. در هند و پاکستان آن را «ایناب» و در شرق آسیا آن را خرمای قرمز، خرمای چینی یا خرمای هندی می‌نامند.

درخت عناب شبیه درخت سنجد است و در نواحی کوهستانی برخی از مناطق ایران مانند خراسان یافت می‌شود.

 

مصارف خوراکی

در بریتانیا عناب را به صورت خشک‌ شده و یا به صورت آب‌نبات‌های طعم‌دار همراه با چای عصر میل می‌نمایند.

در کره، چین و تایوان، شربت شیرین میوه عناب را مورد استفاده قرار می‌دهند.

در برخی مناطق از عناب برای تهیه سرکه استفاده می‌شود و در آفریقا از آن کیک درست می‌کنند.

عناب کنسرو شده و چای با طعم عناب نیز در جهان استفاده می‌شود، اما در ایران، پاکستان و هندوستان، عناب را بیشتر به صورت خشک شده استفاده می‌نمایند، ولی جالب است بدانید که در بسیاری از نقاط دنیا میوه تازه آن به صورت سبز استفاده می‌شود که البته طعم بسیار خوبی هم دارد.

در شرق آسیا عناب‌های بسیار بزرگی به اندازه خرما و با رنگ‌های مختلف از جمله مشکی و قرمز به عمل می‌آید.

میوه عناب دارای خواص طبی متعددی است و در مکاتب طب سنتی کشورهای مختلف جایگاه ویژه‌ای برای کمک به سلامت و درمان بیماری‌ها دارد.

عناب آرامش‌بخش و ضد بد خلقی بوده و در طب سنتی چین و کره از آن به عنوان دارویی که سبب کاهش اضطراب می‌شود و تقویت کننده معده و طحال و سیستم گوارشی است استفاده می‌کنند

خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی عناب

عصاره آن موجب مهار اثر رادیکال‌های آزاد (به عنوان عامل افزایش التهاب) می‌گردد. حاوی آنتی‌اکسیدان‌های طبیعی چونویتامین C، کاروتنوئیدها و فلاوونوئید است. همچنین موجب تقویت سیستم ایمنی می‌شود.

 

عناب و قند خون

ترکیبات اتری موجود در آن عامل مهار کننده‌ای در افزایش قند خون است. همچنین مقادیر پارامترهای بیوشیمیایی مانند قند خون، اوره، کراتینین، کلسترول سرم، تری‌گلیسیرید سرم، HDL، LDL، هموگلوبین و هموگلوبین گلیکوزیله را به طور قابل توجهی به سطح نرمال نزدیک می‌کند.  

عناب و سرماخوردگی

در طب سنتی ایران نیز مصرف جوشانده عناب برای درمان سرفه، سرماخوردگی و آنفلوانزا و انواع گلودرد بسیار توصیه شده است. چای عناب در شرق آسیا یک نوشیدنی بسیار گوارا محسوب می‌شود که به جلوگیری ازسرماخوردگی نیز کمک می‌کند. اگر دچار سرماخوردگی شده‌اید و از خشکی سینه و سرفه رنج می‌برید، عناب داروی گیاهی مناسب و کارآمدی است. عناب دارای لعاب فراوان، پروتئین، مواد قندی و مقدار زیادی ویتامین C است. عناب به دلیل داشتن لعاب زیاد، نرم کننده سینه و ضد سرفه است.

جوشانده عناب گرفتگی صدا را برطرف می‌کند. به علاوه آسم و تنگی نفس را برطرف می‌کند. برای تهیه جوشانده عناب 50 گرم عناب را در یک لیتر آب ریخته و بجوشانید تا حجم آن دو سوم شود.

 

ارزش تغذیه‌ای

این میوه منبع خوبی از ویتامین C و حاوی مقادیر قابل ملاحظه‌ای مواد معدنی است. همچنین دارای پروتئین، کربوهیدرات و مواد معدنی کلسیم، فسفر، آهن، کاروتن، تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین و فلور می‌باشد. در ضمن حاوی پکتین (به عنوان کلسیم پکتات) به عنوان فیبر محلول موثر در کاهش چربی و قند خون است. محتوای چربی کل میوه عناب بسیار کم است. نسبت اسیدهای چرب اشباع نشده به کل چربی در میوه عناب بالا است، بنابراین متخصصین تغذیه می‌توانند عناب را به عنوان بخشی از رژیم غذایی توصیه نمایند.

 

عناب و دستگاه گوارش

عناب در زمان ابتلا به اسهال می‌تواند حرکات مربوط به دستگاه گوارش را کاهش دهد. مخلوط را با نمک و فلفل به عنوان هضم کننده مصرف کنید. میوه خشک رسیده به عنوان ملین می‌باشد. حتی تأثیر آن برای کمک به درمان یبوست با مطالعات بالینی مختلف به اثبات رسیده است و به تمام افرادی که از یبوست رنج می‌برند توصیه می‌شود هر روز صبح یک تکه زنجبیل تازه و چند دانه عناب را در یک لیوان آب جوش قرار داده و پس از چند دقیقه این نوشیدنی را میل کنند. عناب تقویت‌کننده دستگاه گوارش است و مطالعات بالینی، تأثیرات آن برای رفع مشکلات مختلف گوارش را نشان داده است. مصرف عناب بههضم غذا کمک کرده و در جلوگیری از نفخ موثر است.

 

حفاظت از کبد

مصرف عناب به طور معنی‌داری سطوح آنزیم‌های کبدی را کاهش می‌دهد. این آنزیم‌ها نشانگر آسیب بافتی هستند.

یافته‌های بافت شناسی نشان می‌دهند که این میوه اثرات محافظتی در برابر بیماری‌های کبدی دارد. عناب در درمان کبد چرب نیز مفید است.

 

خواص دیگر عناب

* در کم فشاری خون و نازایی مفید است.

* عناب آرامش‌بخش و ضد بد خلقی بوده و در طب سنتی چین و کره از آن به عنوان دارویی که سبب کاهش اضطراب می‌شود و تقویت کننده معده و طحال و سیستم گوارشی است استفاده می‌کنند.

* خاصیت ضد میکروبی دارد.

* چای عناب دارای ماده ضد سرطانی ساپونینز است. این چای باعث ترمیم بافت‌های آسیب دیده و تقویت عضلات می‌شود.

* استفاده از مغز میوه در زخم‌ها و بریدگی‌ها سبب سرعت بخشیدن به بهبود آن‌ها می‌شود.

* به دلیل محتوای فلور در استحکام دندان‌ها موثر است.

منبع: ماهنامه دنیای تغذیه – شماره 131                                                    www.deo.blogfa.com

سیاه‌دانه

سیاه‌دانه نوعی دانه علفی است که حاوی نوعی روغن و انواع مختلفی از مواد است که نقش بسیار زیادی در بهبود سلامت و مبارزه با انواع بیماری دارد و مشهور به جنسینگ ایرانی است.

---

 

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و سلم فرمود: "ما من داء إلا فی الحبة السوداء منه شفاء إلا السام" یعنی هیچ  بیماری نیست مگر شفای آن در سیاه‌دانه است جز مرگ.

 

نام‌های دیگر سیاه‌دانه، سیاه تخمه، سرنیچ سیاه، سنوخ سیاه، کمون اسود، شونیز، شونوز و کمون هندی است.

 

 سیاه‌دانه طعمی تلخ دارد و به عنوان ادویه در مواد غذایی به خصوص ترشیجات استفاده می‌شود.

* این دانه بومی جنوب غربی آسیاست و از قدیم به عنوان ضد انگل، ضد باکتری و مسهل استفاده می‌کردند.

* مصرف سیاه‌دانه برای زنان شیرده مفید است زیرا باعث افزایش ترشح شیر می‌شود.

* تحقیقات نشان داده است مواد معدنی و ویتامین‌های موجود در سیاه‌دانه در درمان دیابت، سل،‌ بیماری‌های قلبی و عروقی، کم‌خونی و میگرن مفید است.

* اسیدهای چرب ضروری فراوان موجود در سیاه‌دانه آن را به نوعی مواد غذایی ضد سرطان تبدیل کرده که در حفظ سلامت پوست و مو نیز مفید است.

* سیاه‌دانه آهن و پتاسیم فراوانی دارد و علاوه بر تقویت سیستم ایمنی بدن، باعث رفع مسمومیت خونی و یبوست می‌شود.

* مصرف روغن سیاه‌دانه در برنامه غذایی در کاهش قند خون، تعادل فشارخون، بهبود آرتروز و التهاب لثه مۆثر است و کلیه و مجاری ادرار را تصفیه می‌کند.

* سیاه‌دانه دارای خواص بسیار زیادی از جمله در درمان سرطان‌ها، درمان زخم معده، نابودی سموم در کبد و نیز تنظیم سیستم گوارش بدن دارد.

برای درمان رماتیسم و فروکش نمودن جوش‌های زیرپوستی، پودر سیاه‌دانه

را با روغن کنجد مخلوط کرده و ضماد کنید

* گفتنی است این گیاه حتی در حیوانات نیز باعث برطرف شدن برخی از بیماری‌ها می‌شود و حیوانات نیز آن را می‌شناسند و از آن استفاده می‌کنند.

* بررسی‌ها نشان می‌دهند یکی از اصلی‌ترین فایده‌های سیاه‌دانه در بهبود سیستم ایمنی بدن و تقویت آن است، به طوری که حتی در بیماران مبتلا به صرع نیز مصرف آن سبب کاهش حملات تشنج می‌شود.

* پزشکان هشدار می‌دهند تا افراد برای استفاده از عرقیات و دانه‌های گیاهی حتماً با پزشک مشورت نمایند و به خصوص اگر باردار هستند خودسرانه سیاه‌دانه نخورند.

 

تأثیر سیاه درمان زخم معده

در تحقیقاتی که اخیراً توسط یکی از پژوهشگران کشورمان انجام‌شده، اثر پیشگیری و درمانی گیاه سیاه‌دانه روی زخم معده ناشی از داروی ضد التهاب غیراستروئیدی ایندومتاسین به اثبات رسیده است. صغری پاسبان محقق جوان کشورمان، در تحقیقاتی که در قالب پایان‌نامه خود جهت اخذ درجه کارشناسی ارشد رشته فیزیولوژی پزشکی انجام داده، به نتایج جالبی در خصوص اثرات درمانی گیاه سیاه‌دانه روی بیماری زخم معده پی برده که به گفته او این اثرات عمدتا از طریق مهار لیپوپراکسیداسیون و نیز افزایش ترشح مخاط معده اعمال شده است.

پاسبان گفت: در تحقیقات انجام‌گرفته با عنوان بررسی اثر سیاه‌دانه روی زخم معده ناشی از ایندومتاسین در موش صحرایی، سیاه‌دانه در حدود 80 درصد از ایجاد زخم معده پیشگیری و در حدود 70 درصد اثر درمانی برای زخم معده از خود نشان داد و در این مطالعه اثر درمانی سیاه‌دانه در درمان و پیشگیری از زخم معده حتی از داروی معروف و پرمصرفی همچون رانیتیدین نیز بیشتر بود که این موضوع بسیار جالب توجه است.

او یکی از عوارض جانبی داروهای ضد التهاب که در درمان بیماری‌های التهابی بسیار پر کاربرد است، ایجاد زخم معده در افراد دانست و اظهار کرد: داروهای ضد التهاب برای از بین بردن التهاب در بیماری‌هایی که احتیاج به درمان طولانی مدت دارند مانند آرتریت روماتوئید، آرتروز و همچنین در تسکین دردهای مختلف از جمله دردهای زودگذر عضلانی، سردردهای میگرنی و دردهای بعد از عمل جراحی تجویز می‌شوند. وی در ادامه با تاکید بر اهمیت یافتن راهی جهت کاهش عوارض این داروها، تصریح کرد: امروزه بیش از 30 میلیون بیمار در سراسر کره زمین از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی نظیر ایندومتاسین استفاده می‌کنند که یکی از عوارض شایع این داروها ایجاد زخم معده در انسان می‌باشد، به طوری که در بیش از 20 درصد از افراد تحت درمان با داروی ایندومتاسین زخم معده ایجاد شده است.

وی ابراز کرد: داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی جزو پرمصرف‌ترین داروها در سطح جهان به شمار می‌آیند، اما به دلیل عوارض جانبی خطرناکی که روی دستگاه گوارش ایجاد می‌کنند مصرف آن‌ها نگرانی‌ها و محدودیت‌هایی را به همراه دارد، بطوریکه امروزه این مشکل به یکی از دغدغه‌های مهم علم پزشکی مبدل شده است. این محقق جوان ایرانی در ادامه به بیان خصوصیات و ویژگی‌های گیاه سیاه‌دانه پرداخت و متذکر شد: سیاه‌دانه یا در اصطلاح انگلیسی Black cumin در طب سنتی ایرانی مصارف متعددی داشته و در درمان بسیاری از امراض همچون سوءهاضمه، سر درد مزمن، اسهال، استفراغ، سرماخوردگی، از دست دادن اشتها، آسم، بیماری‌های قلبی، ضعف جسمانی، مشکلات گوارشی، دیابت، رماتیسم، جذام و بسیاری موارد دیگر تجویز و مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

 

نسخه‌های درمانی

1ـ خوردن دانه‌ی سیاه‌دانه قاعده آور است، مسمومیت خون را درمان، بدن را تقویت، دل درد و یبوست را درمان، جنین را خارج و زنان وضع حمل کرده را تقویت می‌کند.

2ـ برای درمان زهر رتیل، به مدت 3 روز و هر روز 3 مثقال از دانه‌ی آن را همراه با آب گرم میل کنید.

3ـ برای درمان درد پشت سر، 25 گرم از پودر دانه‌ی سیاه‌دانه را در 100 گرم عسل مخلوط نموده و میل کنید.

4ـ برای درمان زانودرد و سیاتیک، 40 روز و هر روز نصف یک استکان آب جوشانده‌ی سیاه‌دانه را میل کنید.

5ـ برای درمان هموروئید، خاکستر سیاه‌دانه و رب مورد را مخلوط نموده، میل کنید.

6ـ برای درمان درد رحم و زایمان، پودر سیاه‌دانه را با عسل و روغن مخلوط نموده، میل کنید.

7ـ سیاه‌دانه را بکوبید و بر زگیل ضماد کنید، پس از چند بار تکرار زگیل را از بین می‌برد.

8ـ برای درمان آسم و سنگ کلیه، 10 گرم سیاه‌دانه را با آب گرم و عسل مخلوط نموده، میل کنید.

9ـ برای کشتن انگل‌های معده و روده، سیاه‌دانه را در سرکه دم کرده و میل نمایید.

10ـ برای درمان جوش‌های جوانی، پودر سیاه‌دانه را در سرکه مخلوط کرده و شب‌ها بر محل ضماد کنید.

11ـ برای درمان رماتیسم و فروکش نمودن جوش‌های زیرپوستی، پودر سیاه‌دانه را با روغن کنجد مخلوط کرده و ضماد کنید.

12ـ برای جلوگیری از ریزش موها و رویاندن موهای ریخته شده، پودر سیاه‌دانه و حنا را در روغن سوسن مخلوط کرده و بر سر ضماد کنید.

13ـ مالیدن جوهر سیاه‌دانه بر کمر سبب تمدد اعصاب شده و قدرت جنسی را افزایش می‌دهد.

14ـ مالیدن جوهر سیاه‌دانه بر صورت باعث جوان شدن پوست صورت می‌شود.

منابع:

باشگاه خبرنگاران                                                                                                        www.deo.blofa.com                                                    

ایران

سلامت نیوز                                                                                      

کتاب گیاهان دارویی زاگرس بختیاری

عرق نعناع

---

بسیاری از مراجع و کتاب‌های مربوط به طب گیاهی، تاریخچه تقطیر و تولید عرق‌های گیاهی را ایران

و مردم این کشور می‌دانند. بر اساس اطلاعات موجود در این کتاب‌های مرجع، تولید عرق گیاهی به ابن‌سینا

و دوره‌های پس از او نسبت داده شده است...

---

به نظر می‌رسد که شروع تقطیر و استخراج رایحه گیاهان با تولید گلاب از گل محمدی آغاز شده و کم‌کم به مرحله کنونی تولید صدها نوع عرق گیاهی رسیده است.

یکی از معروف‌ترین و رایج‌ترین عرق‌های گیاهی موجود در بازار ایران، عرق نعناع است که سۆال‌های بسیاری در مورد آن مطرح است. به همین دلیل گفت و گوی زیر با دکتر محمدحسین صالحی سورمقی، متخصص فارماکوگنوزی و استاد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران را آورده‌ایم تا پاسخ این سۆال‌ها را از ایشان بگیریم.

 

فرآیند تولید عرق نعناع چگونه است؟

از هر گیاهی مانند برگ نعناع، بیدمشک، ریحان، گل محمدی یا زیره که دارای رایحه و اسانس باشد، می‌توان عرقیات گیاهی تولید کرد. برای تولید عرق گیاهی، ابتدا آب و ماده معطر که همان گیاه باشد، می‌جوشانند. پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می‌شود و مایعی که با تقطیر به دست آمده،‌ معطری است که ما ایرانی‌ها به آن‌ها عرق گیاهی می‌گوییم. طی فرآیند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول‌های آب نفوذ می‌کند و در اصطلاح علمی، آب مقطر تولید می‌شود. این آب‌های معطر مقطر، علاوه بر طعم و رایحه خوبشان، خواصی هم برای بدن دارند. ما ایرانی‌ها معمولاً فقط به مایعی که از گلبرگ‌های گل محمدی تهیه می‌شود، «گلاب» می‌گوییم و سایر آب‌های معطر مقطر را «عرق گیاهی» یا «طبی» می‌نامیم.

 

مفهوم عبارت «دوآتشه» که روی برخی از عرقیات گیاهی درج می‌شود، چیست؟

اگر میزان گیاه نسبت به حجم آب بیشتر باشد و رایحه و اسانس بیشتری در مولکول‌های تقطیرشده آب جمع شوند، اصطلاح «دوآتشه» را برای عرق گیاهی به کار می‌برند. عرق دوآتشه، همان عرق اشباع‌شده یا با عطر بسیار غلیظ. مثلاً میزان برگ نعناعی که برای تولید یک شیشه عرق نعناع دوآتشه استفاده می‌شود، بسیار بیشتر از برگ نعناعی است که برای تولید یک ظرف عرق نعناع معمولی به کار می‌رود.

بهتر است عرق‌های گیاهی را حداکثر 6 تا 12 ماه پس از تولید مصرف کنید

تا از خاصیت آن‌ها بهره‌مند شوید

پس خاصیت عرق‌های دوآتشه از انواع معمولی‌شان بیشتر است؟

دقیقاً همین طور است. از آنجا که ماده موثر در عرقیات گیاهی، اسانس و رایحه موجود در آن‌هاست، هرچه عرق گیاهی بوی بیشتری داشته باشد، یعنی اسانس بیشتری در مولکول‌های آب وجود دارد و خواص درمانی بیشتری دارد بنابراین خاصیت ضد نفخ و ضد درد عرق نعناع‌های دوآتشه، به مراتب از انواع معمولی‌شان بیشتر است.

 

تفاوت میان عرق نعناع‌های پاستوریزه و سنتی موجود در بازار چیست؟

هر ماده‌ای که پاستوریزه شود، عاری از وجود هرگونه آلودگی میکروبی و انگلی است پس آلودگی‌های احتمالی، در عرق نعناع‌های کارخانه‌ای که عبارت پاستوریزه روی آن‌ها درج شده،‌ وجود ندارد.

 

پس احتمال وجود آلودگی در عرق نعناع‌هایی که در کارگاه‌های خانگی و سنتی تهیه می‌شوند، وجود دارد؟

عرق از فرآیند تقطیر به دست می‌آید و مایعی که تقطیر می‌شود، کاملا استریل و عاری از هرگونه آلودگی است اما امکان دارد آلودگی از طریق ظرف آلوده یا فردی که عرق را به صورت سنتی تولید و بسته‌بندی می‌کند، به محصول نهایی راه یابد. به همین دلیل نمی‌توانیم بگوییم که عرق نعناع‌های سنتی کاملا استریل یا کاملا آلوده هستند. اگر عرق نعناع در کارگاه‌های خانگی با شرایط بهداشتی تهیه و از ظرف‌های پاکیزه برای بسته‌بندی آن استفاده شود و خود تولیدکننده هم مسایل بهداشتی را رعایت کند، دیگر نباید نگران وجود آلودگی در آن بود.

 

خاصیت عرق نعناع چیست؟

عرق نعناع، فقط حاوی رایحه نعناع ترکیب‌شده با آب است که خاصیت ضد نفخ، ضد درد و ضداسپاسم (گرفتگی) دارد. از آنجا که تمام ترکیب‌های نعناع وارد عرقش نمی‌شود، نمی‌توان همه خواص برگ نعناع را به عرق آن هم نسبت داد ولی مصرف این عرق گیاهی، پس از غذا و برای رفع دل‌درد و نفخ یا هضم بهتر غذا مفید است.

 

آیا میزان مصرف مشخصی برای عرق نعناع وجود دارد؟

نه، معمولاً میزان استانداردی برای مصرف این عرق‌های سنتی وجود ندارد و نمی‌توان حجم کاملا مشخصی برای مصرف آن‌ها برای افراد در گروه‌های سنی و جنسی مختلف در نظر گرفت. البته می‌توان پیشنهاد کرد که اگر احساس نفخ و دل‌درد داشتید، حدود یک استکان در هر وعده، عرق نعناع مصرف کنید. اگر غلظت و بوی عرق نعناع زیاد باشد، می‌توان به مصرف نصف استکان از آن هم بسنده کرد.

 

آیا منع مصرفی هم برای استفاده از عرق نعناع در افراد خاصی وجود دارد؟

نه، فقط افرادی که به خود گیاه نعناع حساسیت دارند و با خوردن آن دچار واکنش‌های آلرژیک می‌شوند، نه‌تنها عرق نعناع، بلکه هیچ‌یک از محصولاتی را که بر پایه گیاه نعناع تولید شده است، نباید مصرف کنند.

هرچه عرق گیاهی بوی بیشتری داشته باشد، یعنی اسانس بیشتری در مولکول‌های آب وجود دارد و خواص درمانی بیشتری دارد بنابراین خاصیت ضد نفخ و ضد درد عرق نعناع‌های دوآتشه، به مراتب از انواع معمولی‌شان بیشتر است

بهترین ظرف و مکان برای نگهداری از عرق نعناع چیست؟

بهتر است تمام عرق‌های گیاهی از جمله عرق نعناع در ظرف‌های شیشه‌ای نگهداری شود. از آنجا که شیشه‌های رنگی (مانند شیشه‌های سبز یا قهوه‌ای) نور کمتری از خود عبور می‌دهند، استفاده از آن‌ها برای نگهداری از عرقیات از شیشه‌های شفاف بهتر است. پس از ظرف‌های شیشه‌ای، ظرف‌های فلزی (مانند ظرف‌های آلومینیومی) بهترین ظرف‌ها برای نگهداری از عرق‌ها هستند. این روزها برای پایین آوردن قیمت نهایی محصول از پلاستیک برای بسته‌بندی بطری‌های عرق استفاده می‌شود اما پلاستیک، برای نگهداری این محصولات مناسب نیست. به همین دلیل بهتر است یا عرقیاتی که در شیشه هستند بخرید یا آن‌ها را پس از خرید در ظرف‌های شیشه‌ای رنگی یا فلزی پاکیزه و بدون بو بریزید. تمام عرق‌های گیاهی باید در جای خشک و خنک و دور از نور مستقیم آفتاب قرار بگیرند. اگر فروشنده‌ای عرق را بیرون از مغازه و در معرض آفتاب قرار داده بود، از خرید محصول او خودداری کنید.

 

بهترین زمان مصرف و نشانه فساد عرق‌های گیاهی چیست؟

معمولاً روی بسته‌بندی عرقیات سنتی تاریخ تولید و انقضا وجود ندارد و گاهی فقط تاریخ تولید روی بسته‌بندی نوشته می‌شود. بهتر است عرق‌های گیاهی را حداکثر 6 تا 12 ماه پس از تولید مصرف کنید تا از خاصیت آن‌ها بهره‌مند شوید. فساد عرق گیاهی را هم می‌توان از ظاهر آن متوجه شد. عرق سالم و عاری از آلودگی، کاملا شفاف است. وجود هر گونه کدورت یا رسوب در عرق‌های گیاهی می‌تواند نشان‌دهنده وجود آلودگی‌های میکروبی یا قارچ و کپک، درون آن‌ها باشد و باید از مصرف چنین محصولاتی خودداری کرد.

                                                                                                                                                                                         منبع: سلامتیران -  ندا احمدلو                                                                     www.deo.blogfa.com

خواص تخم شربتی

خم شربتی از قدیم به عنوان یک نوشیدنی سنتی بین ایرانیان جای داشته که علاوه بر رفع تشنگی برای متعادل نگه‌داشتن فشارخون و لاغر شدن بسیار موثر است.

---

 

تخم شربتی گیاهی خودرو، یک ساله و شبیه به ریحان ولی با برگ‌ها و تخم‌های ریزتر است. ساقه‌های آن مربع شکل و گلش مایل به قرمز و صورتی است. این گیاه در اوایل بهار در کوهستان‌ها و بیابان‌ها می‌روید.

تخم این گیاه سیاه شفاف است و وقتی‌که در آب ریخته شود بلافاصله حالتی خمیری و لعاب‌دار در آب ایجاد می‌کند که بسیار لغزنده است و رنگش متمایل به رنگ خاکستری می‌شود. لعاب این دانه‌ها پس از جذب آب مانند فالوده می‌شود.

تخم شربتی در حقیقت دانه‌های گیاه ریحان کوهی است که به علت داشتن ترکیبات لعاب‌دار به صورت محلول در آب (شربت) استفاده می‌شود. لعاب این دانه‌ها پس از جذب آب به صورت ژله‌ای درمی‌آید که می‌تواند برای رفع عطش مورد استفاده قرار گیرد. تخم شربتی خواص زیادی دارد و این‌گونه نیست که فقط برای فصل گرما توصیه شود.

نام‌های دیگر این گیاه: بادروج، تره خراسانی، اوقیمن، حوک، بورنگ، صریرا و بادروج ابیض می‌باشد.

 

تخم شربتی لاغر می‌کند

استفاده از تخم شربتی در محلول آب یکی از بهترین مواد برای کم کردن وزن است. دانه‌های ژلاتینی تخم شربتی بدون آنکه کالری داشته باشد تا مدت‌ها فرد را سیر نگه می‌دارد و به جای خوردن داروهای زیان آور برای کم کردن اشتها، می‌توان از تخم شربتی استفاده کرد.

تخم شربتی دارای مقدار فراوانی پروتئین، آهن، پتاسیم و کلسیم است و در

عین حال آن‌هایی که در جذب کلسیم مشکل دارند بدانند یک ماده معدنی به

نام بورون در تخم شربتی باعث انتقال کلسیم به استخوان‌ها می‌شود

بیماری‌های تنفسی را با تخم شربتی برطرف کنید

این دانه های ریز سیاه رنگ دارای چند خاصیت است که در ادامه ذکر شده است.

* تخم شربتی برای درمان بیماری‌های تنفسی مفید است.

* مخلوطی از آن با زنجبیل و عسل در درمان آسم، سرفه، سرماخوردگی، آنفلوانزا و برونشیت موثر است.

دیگر خواص تخم شربتی

* از تخم شربتی برای درمان ناراحتی‌های گوارشی مانند درد معده، نفخ، یبوست، سوءهاضمه و بی نظمی کارکرد روده‌ها استفاده می‌شود.

* خلق و خوی فرد را خوب می‌کند، خستگی مفرط ذهنی، تنش‌های عصبی، افسردگی، میگرن و مالیخولیا را برطرف می‌کند.

* از روغنی که با خرد کردن تخم‌های شربت به دست می‌آید، برای درمان عفونت‌هایی مانند زخم، بریدگی، عفونت مثانه، عفونت پوست و… استفاده می‌شود.

* در کشور چین، از تخم شربتی برای درمان عفونت، درد معده، گزیدگی مار و حشرات و پایین آوردن دمای بدن استفاده می‌شود.

* از آن جا که تأثیر ضد اسپاسمی دارد، سیاه سرفه را برطرف می‌کند.

* در رفع عطش بسیار موثر است.

* مشکل دیگری که دامن‌گیر دنیا از جمله کشور ما شده فشار خون است که معمولاً بعد از خوردن غذا به ویژه غذاهای پر نشاسته، فشارخون بالا می‌رود و اگر تخم شربتی همراه غذا خورده شود مواد نشاسته‌ای به تدریج قند موجود در خود را آزاد می‌کنند و به این ترتیب شما به طور تدریجی انرژی متعادل در طول روز خواهید داشت.

* تخم شربتی دارای مقدار فراوانی پروتئین، آهن، پتاسیم و کلسیم است و در عین حال آن‌هایی که در جذب کلسیم مشکل دارند بدانند یک ماده معدنی به نام بورون در تخم شربتی باعث انتقال کلسیم به استخوان‌ها می‌شود.

 

خواص درمانی و روش مصرف

* عطش: مقداری از تخم شربتی را به شربتی که دوست دارید اضافه کنید و بعد از گذشت حداقل دو دقیقه بنوشید.

* تقویت قلب: تخم شربتی را در عرق بید مشک یا نسترن بریزید و بنوشید.

* تقویت اعصاب: روزانه یک یا دو بار تخم شربتی را در عرق بادرنجبویه مخلوط کنید و آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید.

* تنگی نفس، سرفه‌های خشک: یک قاشق مرباخوری تخم شربتی را در یک لیوان آب ولرم حل کنید و آن را جرعه جرعه بنوشید.

فرآوری: مریم مرادیان نیری

منابع:

فارس - شیوا فرجی

روزنامه خراسان

حکیم فارسی

مروری بر خواص گیاه رزماری

زماری گیاهی مدیترانه‌ای است که علاوه بر کاربرد فراوان آن در آشپزی به عنوان یک گیاه شفابخش و درمان کننده انواع بیماری‌ها کاربرد دارد.

---

 

گیاه معطر رزماری به عنوان چاشنی در غذاهای مختلف شامل انواع سوپ‌ها،سس‌ها و خورش‌ها استفاده می‌شود.

در مورد کاربردهای پزشکی مفید و بی‌شمار این گیاه که برگ‌هایی سوزنی شکل با گل‌هایی صورتی، آبی یا بنفش رنگ دارد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

پیشگیری از سرطان

گروهی از ترکیب‌های موجود در رزماری خاصیت ضد سرطانی دارند که در مطالعات مختلف تأثیر آن روی سرطان‌های پستان، پروستات، پوست و روده بزرگ مشاهده شده است.

 

تقویت حافظه

رزماری مدت‌ها است که به دلیل ویژگی تقویت حافظه شناخته شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد این گیاه دارای «اسید کارنوسیک» است که در حفظ سلامت اعصاب و پیشگیری از ابتلا به آلزایمر موثر است. همچنین بوییدن این گیاه در تقویت حافظه نقش دارد.

 

تقویت روحیه

محققان معتقدند بوییدن رزماری علاوه بر تقویت حافظه در بهبود خلق و خو و افزایش روحیه مثبت در افراد نیز تأثیرگذار است.

 

کمک به درمان میگرن

در طول قرن‌های گذشته رزماری به عنوان درمان طبیعی میگرن شناخته شده است. افراد مبتلا به سردردهای میگرنی می‌توانند مقداری رزماری را در آب بجوشانند سپس با آن بخور دهند.

 

تسکین درد

رزماری نه تنها برای درد میگرن موثر است بلکه روغن این گیاه می‌تواند به عنوان درمانی طبیعی برای بهبود دردهای التهابیمفاصل و دردهای عضلانی مورد استفاده قرار گیرد.

رزماری اغلب برای درمان مشکلات گوارشی همچون به هم خوردگی معده،

سوء هاضمه و یبوست و مشکلات گوارشی دیگر مورد استفاده قرار گیرد

کاهش التهاب

رزماری دارای دو عنصر ضد التهابی یعنی «اسید کارنوسیک» و «کارنوسل» است. این دو عنصر برای COX-2 که آنزیم ایجاد کننده درد و التهاب در بدن است نقش بازدارنده را بازی می‌کنند.

 

تقویت سیستم ایمنی

مصرف این گیاه به دلیل دارا بودن خاصیت آنتی‌اکسیدانی بالا و ضد التهابی به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

 

کمک به هضم غذا

رزماری اغلب برای درمان مشکلات گوارشی همچون به هم خوردگی معده، سوء هاضمه و یبوست و مشکلات گوارشی دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

 

کمک به رشد مو

 گیاه رزماری همچنین موجب تحریک ریشه مو و رشد آن می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد افرادی که دچار ریزش موهستند، می‌توانند مقداری افشرده این گیاه را روی پوست سر بمالند و سپس سرشان را ماساژ دهند.

 

کمک به گردش خون

مصرف روغن گیاه رزماری به عنوان درمانی طبیعی برای افرادی که گردش خون ضعیف دارند، توصیه می‌شود هرچند تاکنون هیچ مطالعه علمی برای تایید این تأثیر رزماری انجام نشده است.

 

بهبود بوی دهان

گیاه رزماری شست‌وشو دهنده طبیعی دهان محسوب می‌شود. برای استفاده از این خاصیت رزماری، مقداری از آن را داخل آب گرم خیس کنید و پس از صاف کردن آن، مایع را داخل دهان شست‌وشو دهید.

منبع: ایسنا    و تبیان        www.deo.blogfa.com